ศึกษาเปรียบเทียบจริยธรรมในมุมมองพระพุทธศาสนาเถรวาทกับคริสต์ศาสนาโรมันคาทอลิกเพื่อการเสริมสร้างสังคมสันติสุข
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาหลักจริยธรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท 2) ศึกษาหลักจริยธรรมในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและ 3) ศึกษาเปรียบเทียบหลักจริยธรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาทและศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก การศึกษานี้ดำเนินการโดยการวิเคราะห์พระไตรปิฎก เอกสาร และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า 1) จริยธรรมพุทธมีเบญจศีล (ศีล 5) เป็นหลักปฏิบัติพื้นฐานที่สำคัญ ซึ่งอุบัติขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาความเสื่อมถอยทางจริยธรรมในสังคม โดยกำกับพฤติกรรมบนพื้นฐานการเคารพสิทธิและศักดิ์ศรีของผู้อื่น เป็นองค์ประกอบสำคัญของไตรสิกขาที่พัฒนาจิตใจสู่สมาธิและปัญญา 2) จริยธรรมคริสต์โรมันคาทอลิกมีรากฐานจากความเชื่อในพระเจ้า โดยมีบัญญัติ 10 ประการเป็นหลักจริยธรรมศักดิ์สิทธิ์ที่ประทานผ่านโมเสสเพื่อเป็นพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ หลักจริยธรรมนี้ครอบคลุมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน โดยมุ่งเน้นการอยู่ร่วมกันด้วยความรักและความยุติธรรม เชื่อมโยงกับระบบศีลศักดิ์สิทธิ์เพื่อนำไปสู่ความรอดที่ยั่งยืน 3) การวิเคราะห์เปรียบเทียบทั้งสองศาสนามีจุดร่วมเชิงพฤติกรรมในการงดเว้นการเบียดเบียนเพื่อสร้างระเบียบสังคม แต่ต่างกันในเชิงโครงสร้างความคิด โดยพุทธเน้นการพัฒนาจากภายในตามหลักเหตุปัจจัยที่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง ส่วนคริสต์เป็นจริยธรรมเชิงหน้าที่ที่เน้นการเชื่อฟังพระประสงค์ของพระเจ้า อย่างไรก็ตาม ทั้งสองระบบต่างเป็นกลไกสากลในการหล่อหลอมคุณธรรมและรักษาความสันติสุขท่ามกลางความหลากหลายของวัฒนธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อคริสตศาสนธรรม แผนกพระคัมภีร์. (2543). พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: บริษัท เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัล พัลลิเคชั่น จำกัด.
พระจิรวัฒน์ อมรธมฺโม. (2566). ศึกษาเปรียบเทียบหลักการเรียนรู้พระพุทธศาสนาของเยาวชนไทยในโรงเรียนบ้านฝายนาแซงกับคริสต์ศาสนาในโรงเรียนเมตตาชนูปถัมภ์ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศาสนาเปรียบเทียบ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเทวินทร์ เทวินฺโท. (2544). พุทธจริยศาสตร์ และจริยธรรม. นนทบุรี: สหมิตรพริ้นติ้ง.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2532). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดธนเดช สมจิตฺโต. (2567). ศึกษาเปรียบเทียบการพัฒนาจริยธรรมเพื่อสร้างชีวิตที่ดีของพุทธศาสนิกชนกับคริสตศาสนิกชนในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์, 7(2): 241–242.
พุทธทาสภิกขุ. (2555). คู่มือมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.
วศิน อินทสระ. (2541). พุทธจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ทองกวาว.
Lewis, C. S. (1952). Mere Christianity. New York: HarperCollins Publishers Inc.