การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทยโดยใช้รูปแบบ PWIM และการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทักษะการอ่านของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ PWIM และการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ 2) ศึกษาทักษะ การเขียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ PWIM และการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยการวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2/4 โรงเรียนบ้านดอน(ศรีเสริมกสิกร) อำเภอเมือง จังหวัดน่าน จำนวน 37 คน โดยการสุ่มแบบกลุ่ม ใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) หน่วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบ PWIM และการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ 2) แบบประเมินทักษะการอ่าน 3) แบบประเมินทักษะการเขียน 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.93 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (M) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) ผลการวิจัย พบว่า 1) ทักษะการอ่านของนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยสะสมผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 โดยค่าเฉลี่ยหลังเรียน (M = 15.62, SD = 3.73) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ทักษะ การเขียนของนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยสะสมผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 โดยมีคะแนนค่าเฉลี่ยหลังเรียน (M = 25.20, SD = 26.43) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 2.79, SD = 0.35)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
กนกพร จันทะกล. (2564). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านและการเขียน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบการอ่านและการเขียนจากภาพ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พิมลพร พงษ์ประเสริฐ. (2563). การพัฒนาความสามารถด้านการอ่านและการเขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบของฮันเตอร์ร่วมกับแบบฝึกทักษะ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและวิธีสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิภาสินี คำแก้ว. (2565). การพัฒนาหน่วยการเรียนบูรณาการโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สง่า วงค์ไชย. (2562). Picture Word Inductive Model: รูปแบบการ สอนอ่านและเขียนส าหรับเด็กไทย (Picture Word Inductive Model: Literacy Model for Thai Children). Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(2): 1113-1130.
สุพัตรา ศรีธรรมมา. (2562). การพัฒนาความสามารถในการอ่านและการเขียนสะกดคาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้แบบ PWIM ร่วมกับแผนผังความคิด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและวิธีสอน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อุทัยวรรณ ปิ่นประชาสรร. (2557). กลวิธีการสอนภาษาไทยให้สนุก. กรุงเทพฯ: อิงค์ออนเปเปอร์.
Calhoun, E. F. (1999). Teaching beginning reading and writing with the picture word inductive model. Virginia: ASCD.
UNESCO Institute for Statistics & World Bank. (2019). Being unable to read and understand a simple text by age 10. https://www.worldbank.org/en/news/press-release/2022/06/23/70-of-10-year-olds-now-in-learning-poverty-unable-to-read-and-understand-a-simple-text?fbclid=IwY2xjawSy7-JleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFGcGxwdXlzckxhZk1hb2JWc3J0YwZhcHBfaWQPNTE0NzcxNTY5MjI4MDYxAAEe8UJxWO9U8ah6TsPlYOC7C96Caf-sBrTx65Fp2kfieMB6ZLsyYTjSA_DjCXk_aem_E8U7cFG74IeCINHt3vJN4w
