ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานสายวิชาการ และสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยเอกชน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (mixed-methods research) รูปแบบสอดคล้องข้อมูลแบบสามเส้า (triangulation design: convergence model) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ความพึงพอใจในงาน ความผูกพันต่อองค์การ และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างความพึงพอใจในงาน ความผูกพันต่อองค์การ และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ และศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของพนักงานสายวิชาการ และสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเอกชน ตามกรณีศึกษาได้แก่ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยรังสิต และมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ พนักงานสายวิชาการ 219 คน และพนักงานสายสนับสนุน 225 คน ผลการวิจัยพบว่า ระดับการรับรู้ ในกลุ่มพนักงานสายวิชาการและสายสนับสนุน โดยภาพรวม มีระดับการรับรู้ อยู่ในระดับมากทุกด้าน  ความสัมพันธ์ทุกคู่ตัวแปรมีความสัมพันธ์กัน (p-value < .01)  ผลการศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การพบว่า พนักงานสายวิชาการและสายสนับสนุน ความผูกพันต่อองค์การ ส่งผลทางตรงต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ความพึงพอใจในงานส่งผลทางอ้อมผ่านความผูกพันต่อองค์การ พนักงานสายวิชาการพบว่า ความพึงพอใจในงาน และ ความผูกพันต่อองค์การ สามารถอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ได้ร้อยละ  24 สำหรับพนักงานสายสนับสนุน อธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ ได้ร้อยละ 53 ผลการสนทนากลุ่ม (focus group) พบว่าพนักงานสายวิชาการและพนักงานสายสนับสนุนมีความพึงพอใจในเรื่องความก้าวหน้าของงาน และนโยบายการบริหารงาน ด้านความผูกพัน พบว่ามีความผูกพันด้านจิตใจ และผูกพันด้านบรรทัดฐาน สำหรับด้านพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ พบว่าการปฏิบัติที่มีการคำนึงถึงผู้อื่น และความสำนึกในหน้าที่ ผลการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร (in-depth interview) พบว่าผู้บริหารเน้นการพัฒนาศักยภาพของพนักงานสายวิชาการในการศึกษาต่อและพัฒนาตำแหน่งทางวิชาการ  ส่วนพนักงานสายสนับสนุนจะเน้นพัฒนาศักยภาพในวิชาชีพเฉพาะทาง