การรวมกลุ่มทางการเงินของอาเซียน-5: กรณีศึกษาตลาดทุน

บทคัดย่อ

การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจเป็นแนวโน้มที่กำลังเกิดขึ้นทั่วโลก โดยในปี พ.ศ.2558 จะมีการรวมกลุ่มกันอย่างเป็นทางของประชาคมอาเซียน จัดเป็นการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในระดับที่ 3 คือ ตลาดร่วม ประเทศสมาชิกอาเซียนสามารถเคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิต สินค้า บริการ และแรงงาน ได้อย่างเสรีภายในกลุ่ม ต่อจากนั้นอาเซียนควรพัฒนาการรวมกลุ่มในระดับที่สูงขึ้น เป็นการรวมกลุ่มทางการเงิน เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการเชื่อมโยงธุรกรรมระหว่างประเทศในอาเซียน และสนับสนุนให้การรวมกลุ่มในภาคเศรษฐกิจจริงประสบความสำเร็จมากยิ่งขึ้น ตามทฤษฎีอาณาเขตเงินตราที่เหมาะสม กล่าวไว้ว่า ประเทศที่มีการรวมกลุ่มกันเพื่อใช้เงินตราสกุลร่วมกันจะต้องมีความเชื่อมโยงสอดคล้องกันของตัวแปรทางเศรษฐกิจ บทความนี้จึงต้องการตรวจสอบถึงความเชื่อมโยงเกี่ยวเนื่องกันของตัวแปรในภาคการเงินของอาเซียน-5 โดยใช้ข้อมูลดัชนีตลาดหุ้นของอาเซียน ตั้งแต่เดือนมกราคม ปี 2546 ถึง เดือนมิถุนายน  ปี 2556 และใช้สถิติความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาวในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า ดัชนีตลาดหุ้นของอาเซียน-5 มีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาว จำนวน 8 คู่ จากทั้งหมด 10 คู่ ได้แก่ประเทศ มาเลเซีย-อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์-อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์-มาเลเซีย สิงคโปร์-อินโดนีเซีย สิงคโปร์-มาเลเซีย สิงคโปร์-ฟิลิปปินส์ ไทย-มาเลเซีย และ ไทย-ฟิลิปปินส์ เมื่อวิเคราะห์การปรับตัวในระยะสั้น พบว่า เมื่อมีการเบี่ยงเบนออกจากดุลยภาพแล้ว ดัชนีตลาดหุ้นของอาเซียน-5 ทั้ง 8 คู่ จะปรับตัวเข้าสู่ดุลยภาพในระยะยาว นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกัน ส่วนดัชนีตลาดหุ้นของประเทศไทย-อินโดนีเซีย และ ไทย-สิงคโปร์ พบว่าไม่มีความสัมพันธ์ดุลยภาพระยะยาว การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าตัวแปรในตลาดทุนของอาเซียน-5 ส่วนใหญ่มีความเชื่อมโยงสอดคล้องกันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่จะสนับสนุนการรวมกลุ่มทางการเงินของอาเซียน-5