การสร้างนวัตกรรมต้นแบบของโรงเรียนผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาด

Main Article Content

วิภาดา มุกดา
สรินยา สมบุญ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาด 2) ศึกษาแนวทางการสร้างนวัตกรรมต้นแบบโรงเรียนของผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาดศึกษาแนวทางการสร้างนวัตกรรมต้นแบบโรงเรียนของผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ โดยแจกแบบสอบถามกับผู้สูงอายุ จำนวน 400 คน และสัมภาษณ์กลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้อง จำนวน 36 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แล้วนำผลที่ได้จากสัมภาษณ์เชิงลึกมาสรุปข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา สังเคราะห์และตีความ เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดตั้งโรงเรียนของผู้สูงอายุ ผลการวิจัยพบว่า 1) การส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้สูงอายุ เรียงตามลำดับความสำคัญ คือ ด้านสุขภาพกายและจิตใจ ด้านความสัมพันธ์ทางสังคม ด้านเศรษฐกิจและรายได้ ด้านนันทนาการ และ 2) แนวทางการสร้างนวัตกรรมต้นแบบโรงเรียนของผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เป็นการส่งเสริมและพัฒนาให้ผู้สูงอายุมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นทั้งกายและใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังส่งเสริมการพัฒนาด้านอาชีพและการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุให้สามารถถ่ายทอดภูมิปัญญาความรู้ประสบการณ์ให้กับเพื่อนผู้สูงอายุและประชาชนในชุมชนได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มุกดา ว., & สมบุญ ส. . . (2020). การสร้างนวัตกรรมต้นแบบของโรงเรียนผู้สูงวัยในศตวรรษที่ 21 เขตพัฒนาการท่องเที่ยว 12 เมืองต้องห้ามพลาด. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 40(3), 65–80. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/241228
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

วิภาดา มุกดา, 0988284956

 หลักสูตรการบริการลูกค้า คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง. (2561). สถิติผู้สูงอายุของประเทศไทย 77 จังหวัด. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2562, จาก http://www.dop.go.th/download/knowledge/th1550973505-153_0.pdf.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.

จุฑารัตน์ แสงทอง. (2556). ประสบการณ์ชีวิตและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่ปฏิบัติงานอาสาสมัคร ในโรงพยาบาลของรัฐ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.

ชูชัย สมิทธิไกร. (2554). การฝึกอบรมบุคลากรในองค์กร (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พยัต วุฒิรงค์. (2557). การจัดการนวัตกรรม: ทรัพยากรองค์การแห่งการเรียนรู้และนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิยาลัย.

ระวี สัจจโสภณ. (2556). แนวคิดทางการศึกษาเพื่อการพัฒนาภาวะพฤฒิพลังในผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์, 34(3), 471-490.

วรนาถ พรหมศวร. (2559). โรงเรียนผู้สูงอายุ มุมมองตามบริบทชุมชนท้องถิ่น สุรินทร์. สุรินทร์: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี.

ศศิพัฒน์ ยอดเพชร. (2560). โครงการ การถอดบทเรียนตัวอย่างที่ดีของโรงเรียนและชมรมผู้สูงอายุที่มีกิจกรรมถ่ายทอดความรู้. กรุงเทพฯ: เจพริ้นท์.

สมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2550). สังคมวิทยาชนบท: แนวคิดทางทฤษฎีและแนวโน้มในสังคม. กรุงเทพฯ: เอ็กซ์เปอร์เน็ท.

สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2559-2564). กรุงเทพฯ: สํานักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2552). พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ เจ เอสการพิมพ์.

อาชัญญา รัตนอุบล, สารีพันธุ์ ศุภวรรณ, วีระเทพ ปทุมเจริญวัฒนา, มนัสวาสน์ โกวิทยา, วรรัตน์ ปทุมเจริญวัฒนา, ปาน กิมปี, ... ระวี สัจจโสภณ. (2555). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการจัดการศึกษา/การเรียนรู้เพื่อการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุ. วารสารครุศาสตร์, 40(1), 14-28.

อุบล วัฒนศักดิ์ภูบาล. (2553). การจัดสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบลบางเขา อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Drucker, P. F. (2002). The discipline in the innovation. Harvard Business Review, 80, 95-104.

Haggstrom, B. M. (Ed.). (2003). The role of libraries in lifelong learning: Final report of the IFLA project under the section for public libraries. Retrieved March 7, 2014, from http://www.ifla.org/publications/the-role-of-libraries-in-lifelong-learnin.

Kamble, G., & Sidhaye, N. (2010). Lifelong learning. Retrieved July 20, 2013, from http://www.articlesbase.com/education-articles/life-long-learning2904759.

Likert, R. A. (1932). Technique for the measurement of attitudes. Arch Psychological, 25(140), 1-55.

Marsick, V.J., & Watkins, K.E. (1994). The Learning Organization: An Integrative Vision for HRD. Human Resource Development Quarterly, 5(4), 353-359.

Nohria, N., & Gulati, R. (1996). Is slack good or bad for innovation?. Academy of Management Journal, 39(5), 1245-1264.

Nordstrom, N. M. (2011). Top 10 benefits of lifelong learning. Retrieved July 20, 2013, from www.selfgrowth.com/articles Top 10 Benefits Of Lifelong Learning.

Schilling, M. A. (2008). Strategic management of technological innovation (2nd. ed.). New York, NY: McGraw-Hill Education.

United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (1981). Quality of life: An orientation to population to population. Bangkok: Author.

Utterback, J. M. (2004). The dynamics of Innovation. Edu Cause Review, 39(1), 42.

Yamane, T. (1976). Statistics: An Introductory Analysis. New York, NY: Harper & Row.

Zhan, L. (1992). Quality of life: Conceptual and measurement issues. Journal of Advance Nursing, 17(7), 759-800.