รูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาองค์ประกอบในการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพและสร้างรูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ การศึกษาครั้งนี้ใช้รูปแบบการศึกษาแบบผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเชิงคุณภาพได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเชิงปริมาณ ได้แก่ แบบสอบถาม ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ผู้ประกอบการ ผู้บริหารองค์กรและบุคลากรที่เกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป ผลการวิจัยพบว่าการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ จากการวิเคราะห์องค์ประกอบด้านศักยภาพผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบทั้งสิ้น 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) สมรรถนะในงาน 2) การบริหารธุรกิจ 3) กฎหมายและจริยธรรม 4) การสร้างมูลค่าเพิ่ม 5) เทคโนโลยีและนวัตกรรม และ 6) พลังขับเคลื่อน สำหรับด้านสภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบทั้งสิ้น 3 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) คู่แข่งและซัพพลายเออร์ 2) พฤติกรรมผู้บริโภคและ 3) นโยบายภาครัฐนำผลจากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจมาจัดทำโครงร่างรูปแบบการบริหารจัดการเชิงระบบของธุรกิจอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ เพื่อให้ผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความเหมาะสม และลงมติรูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมี ผลการลงมติเป็นเอกฉันท์ในรูปแบบการบริหารจัดการธุรกิจอุตสาหกรรมเคมี มีความเหมาะสมสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความ
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ห้ามมิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลงานไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่ ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทยก่อน
เอกสารอ้างอิง
กัลยารัตน์ ธีระธนชัยกุล. (2557). จริยธรรมทางธุรกิจ. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
จุฑามาส ศรีชมภู. (2563). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเคมีชีวภาพ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระ นครเหนือ, กรุงเทพฯ.
ชญาภัทร์ กี่อาริโย. (2557). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, กรุงเทพฯ.
ชุลีวรรณ โชติวงษ์. (2563). รูปแบบการบริหารธุรกิจและกลยุทธ์ธุรกิจสิ่งพิมพ์ของมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 8(1), 10-21.
ปฏิภาณ สุคนธมาน. (2561). แนวทางการพัฒนาอุตสาหกรรมเคมีเพื่อสิ่งแวดล้อมเพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์เศรษฐกิจชีวภาพ. รัฏฐาภิรักษ์, 60(2), 36-57.
วุฒิ สุขเจริญ. (2559). พฤติกรรมผู้บริโภค (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จี.พี.ไซ เบอร์พรินท์.
พสุ โลหารชุน. (2559). กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม เปิดสถิติ 8 ปัญหา SMEs ไทย. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2561, จาก https://www.smethailandclub. com /news-6745-id.html
กระทรวงพลังงาน, สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน (2558). แผนพัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือก พ.ศ. 2558-2579. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2561, จาก https://ienergyguru.com/wpcontent/uploads/2015/09/AEDP2015_Final_version.pdf
สถาบันทรัพย์สินทางปัญญาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2560). รายงานการวิเคราะห์แนวโน้มเทคโนโลยีและอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงชีวภาพและเคมีชีวภาพ. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2561, จาก http://www.ipthailand.go.th/images/3534/ web_01052018/Report_CHU/ 4_Biofuel_ and_ biochemical_04.12.2017_CHU.pdf
สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน). (2560). กรอบยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจฐานชีวภาพ. ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุชาติ ไตรภพสกุล. (2558). ผู้ประกอบการไทยในยุคประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2561, จาก http://www.forbesthailand.com/commentaries- detail.php?did=697
สุเทพ เพชรมาก. (2562). วิธีการเลือกคนของแจ๊ค เวลช์. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2562, จาก www.baanjomyut.com/library_2/ extension3/ how_to_ select_a_jack_welch/index.html
อรรวีวรร โกมลรัตนวัฒนะ. (2557). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของผู้บริหารระดับสูงในการบริหารงานเพื่อเพิ่มความสามารถการแข่งขันในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ (วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, กรุงเทพฯ..
อินทิรา จันทร์สอน. (2560). รูปแบบการบริหารธุรกิจสวนน้ำ (วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, กรุงเทพฯ.
Aguilar, F. J. (1967). Scanning the business environment. New York: Macmillan.
Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y., & Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. Luxembourg: European Union.
Fayol, H. (1949). General and industrial management. London: Sir Isaac Pitman & Sons.
Frederick, H. H., Kuratko, D. F., & Hodgetts, R. M. (2007). Entrepreneurship: theory, process and practice. South Melbourne, Australia: Thomson Learning.
Foxall, G. R., & Sigurdsson, V. (2013). Consumer behavior analysis: Behavior economics meets the marketplace. The Psychological Record, 63(2), 231-238. https://doi.org/10.11133/j.tpr.2013.63.2.001
Hisrich, R. D., Peters, M. P., & Shepherd, D. A. (2008). Enterpreneurship. London: McGraw Hill.
Robbins, S. P. (1990). Organization theory: Structure design and application (3 rd ed.). Upper Saddle River, NJ.: Prentice-Hall.
Peter, D. (1995). The practice of management. New York: Haper & Row.
Porter, M. E. (1998). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitor. New York: Free Press.
