Neoliberalism in Judgment: Analysis of Central Administrative Court's Judgment on Revocation of Luxury Condominium Construction Permit

Main Article Content

arithat bunthueng

Abstract

Neoliberal action through the cooperation of capitalists and the state, which is legally guaranteed, whether it is the conversion of state land rights or public land for capitalists to use. The creation of special economic zones to create exemptions and favorable conditions for capitalists has a clear and blatant character, which is different from the Ashton Asoke case, which the author finds interesting. It is an effort of the capitalists and the state that is more ingenious and tactic. This article analyzes the verdict by applying various social science concepts and theories, not limited to jurisprudence. It is a documented study and focuses on analyzing the character's discourse battles in Judgment as a parable rather than directly criticizing the judgment. It shows the efforts of capitalists to cooperate with the state in the pursuit of economic benefits through the use of "state power" or "de puissance publique" and attempts to assert the validity of the content and the process of exercising power through discourse contention "Legality" with the aim of winning the case and having the effect of the court's verdict to certify the legitimacy of the neoliberal action.

Article Details

How to Cite
bunthueng, arithat. (2022). Neoliberalism in Judgment: Analysis of Central Administrative Court’s Judgment on Revocation of Luxury Condominium Construction Permit. รัฐศาสตร์สาร, 43(3), 60–95. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/PolscituJR/article/view/255211
Section
Articles

References

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 2-9.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 9.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 113-118.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 133.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 143.

Manfred B. Steger and Ravi K. Roy, เสรีนิยมใหม่ ความรู้ฉบับพกพา, แปลโดย วรพจน์ วงศ์จรุงกิจรุ่งเรือง (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ openworlds, 2559), 21.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช, ลัทธิทางการเมือง, (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์, 2519), 42.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ, กฎหมายมหาชน เล่ม 1 วิวัฒนาการทางปรัชญาและลักษณะของกฎหมายมหาชนยุคต่างๆ , (กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2547), 45-46.

Pierre Manent, An Intellectual History of Liberalism, (Princeton: Princeton university press,1996)

วรเจตน์ ภาคีรัตน์, คำสอนว่าด้วยรัฐและหลักกฎหมายมหาชน, (กรุงเทพ: สำนักพิมพ์อ่านกฎหมาย,2564), 30-31.

ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี, ทุนนิยมคาสิโน เขตเศรษฐกิจพิเศษจีนกับการสร้างชายแดนเสรีนิยมใหม่ในลาว, (เชียงใหม่: ศูนย์อาเซียนศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2559), 27.

อาร์โนล เบรนน์โต, “ภูมิประวัติศาสตร์ของ ‘เสรีนิยมใหม่’ การคิดใหม่ถึงความหมายของฉลากทางวิชาการที่เปลี่ยนแปลงและขยัยเขยื้อนได้”,แปลโดย พิพัฒน์ พสุธารชาติ ใน พิพัฒน์ พสุธารชาติ (บก.), ฟูโกต์กับเสรีนิยมใหม่, (กรุงเทพฯ: อิลลูมิเนชันส์ เอดิชันส์, 2563), 41-103.

กนกนัย ถาวรพิณิช, “ฟูโกต์และแนวคิดเสรีนิยมแบบออร์โด,” ใน พิพัฒน์ พสุธารชาติ (บก.), เพิ่งอ้าง, 147-187.

เดวิด ฮาร์วี, ประวัติศาสตร์ฉบับย่อของลัทธิเสรีนิยมใหม่, แปลโดย เก่งกิจ กิติเรียงลาภ และคณะ (กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา, 2555), 33.

Manfred B. Steger and Ravi K. Roy, อ้างแล้ว, 50-95.

Noam Chomsky, “Neoliberalism and the Global Order, Excerpted from Profit Over People”, (1998), https://chomsky.info/profit01/ (accessed 15 March 2022)

วีระยุทร กาญจน์ชูฉัตร, “การเดินทางของเสรีนิยมใหม่ใน 3 ทวีป,”ใน พิพัฒน์ พสุธารชาติ (บก.), อ้างแล้ว,115-117.

David Harvey, The New Imperialism, (Oxford: Oxford University Press, 2003), 137-182.

Aihwa Ong, Neoliberalism As Exception: Mutations in Citizenship and Sovereignty (Durham: Duke University Press, 2006).

ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี, อ้างแล้ว, 27-31.

วิทยากร เชียงกูล, ปรัชญาการเมือง เศรษฐกิจ สังคม ที่ทุกคนควรรู้, (กรุงเทพฯ: สายธาร, 2548), 153.

พูนพล อาสนจินดา, ภูมิรัฐศาสต์ประเทศไทย, (เชียงใหม่: โรงพิมพ์ส่งเสริมธุรกิจ), 94-107.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช, อ้างแล้ว, 107.

บรรเจิด สิงคะเนติ, หลักพื้นฐานของสิทธิ เสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540, (กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2543), 19-34.

นอร์แบ์โต บ๊อบบิโอ, เสรีนิยมกับประชาธิปไตย, แปลโดย เกษียร เตชะพีระ, (กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ, 2558)

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร, “คำประกาศแห่งเมืองแบล็กเบอร์ก: ความเคลื่อนไหวในแวดวงการศึกษารัฐประศาสนศาสตร์อเมริกัน”,ใน รัฐศาสตร์แนววิพากษ์, (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2551), 313-370.

ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์, ความคิดทางการเมืองของ คาร์ล ชมิทท์: ความเป็นการเมือง, สภาวะสมัยใหม่ และเสรีประชาธิปไตย, (วิทยานิพนธ์, คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548), 66-67.

เดวิด ฮาร์วี, อ้างแล้วใน 15, 258-267. และ David Harvey, Cited in 19, 137-182.

เดวิด ฮาร์วี, อ้างแล้ว, 202-245.

ปกรณ์ นิลประพันธ์, “การพัฒนากฎหมายเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ,” Public Law Net (เว็บไซต์),http://public-law.net/publaw/view.aspx?id=1903/ (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

เดลินิวส์, https://www.dailynews.co.th/economic/354191/ (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

Thaipublica, https://thaipublica.org/2014/03/privatization-5/ (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

เดวิด ฮาร์วี, อ้างแล้ว, 258.

ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี, อ้างแล้ว. 6.

ประชาไท, https://prachatai.com/journal/2020/04/87092 (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

BBC NEWS ไทย, https://www.bbc.com/thai/thailand-43615768 (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

ดูปัญหาและความติดขัดในการดำเนินโครงการเขตเศรษฐกิจพิเศษ ใน ประชาไท , https://www.prachachat.net/economy/news-348480 และ Greennews, https://greennews.agency/?p=14986 (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565) เป็นต้น

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 4.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 6.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 9.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 14.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 20-21.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 59-77.

ปิยบุตร แสงกนกกุล, ““สภาวะยกเว้น” ในความคิดของ Giorgio Agamben ”, ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 8, ฉบับที่ 1 (2553), 84-91.

ปิ่นแก้ว เหลืออร่ามศรี, อ้างแล้ว, 31.

Aihwa Ong, Cited, 3-5.

อนุสรณ์ อุณโณ, “อ่านเอาเรื่อง อ่าน Neoliberalism as Exception กับ Aihwa Ong”, สัมมนาภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาและศูนย์อาเซียนศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://www.youtube.com/watch?v=2AO7K91mxno (สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2565)

อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนสืบค้นไม่พบข้อบังคับ รฟม. ดังกล่าว ผ่านการสืบค้นออนไลน์ ไม่ว่าจะเป็นเว็บไซต์ ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา หรือราชกิจจานุเบกษา

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 64.

ได้แก่ ที่ดินที่ใช้ประกอบธุรกิจเป็นห้างสินค้า ศูนย์การค้า ซุปเปอร์มาเก็ต ศูนย์แสดงสินค้า สวนสนุก โรงแรม อาคารสำนักงานสำหรับขายหรือเช่า พื้นที่ให้เช่า โรงมหรสพ โรงงานอุตสาหกรรม สถานีบริการเชื้อเพลิง สถาบันการศึกษาเอกชน คลังสินค้า สถานพยาบาลเอกชน สถานบริการ สถานบันเทิง สถาบันการเงิน หรือใช้เพื่อประกอบธุรกิจที่เรียกอย่างอื่นในลักษณะดังกล่าวข้าง เป็นต้น

ที่ดินที่ใช้ประกอบธุรกิจเป็นบ้านจัดสรร อพาร์ทเม้นท์ ทาวน์เฮาส์ หอพัก อาคารชุด อาคารพาณิชย์สำหรับขายหรือใช้เช่า หรือใช้เพื่อประกอบธุรกิจที่อยู่อาศัยที่เรียกอย่างอื่นในลักษณะดังกล่าวข้างต้น เป็นต้น

ที่ดินที่มีขนาดตั้งแต่ 200 ตารางวาขึ้นไป ที่ใช้ประกอบธุรกิจนอกเหนือธุรกิจขนาดใหญ่ หรือธุรกิจที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542, มาตรา 3.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 137-139.

คำพิพากษาศาลปกครองกลาง คดีหมายเลขแดงที่ ส. 19/2564, 140-142.

Giorgio Agamben, State of exception, (Chicago: University of Chicago Press, 2005)

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร, “การเดินทางครั้งใหม่ของนักรัฐศาสตร์ไทย: ศาสตราจารย์ ดร. ชัยอนันต์ สมุทวณิช กับการศึกษารัฐและสังคมไทย” ใน รัฐศาสตร์แนววิพากษ์ อ้างแล้ว, 270-310.

ในฐานะที่รัฐไทยเป็นรัฐเสรีประชาธิปไตยในทางรูปแบบ (?) (หรือรัฐอำนาจนิยมในทางปฏิบัติ หรือไม่อย่างไร ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ไม่ผู้เขียนได้อภิปรายได้ที่นี้ เนื่องจากสลับซับซ้อนไปกว่าเนื้อหาของบทความ อย่างไรก็ตาม กรณีตัวอย่างการใช้อำนาจขององค์อธิปัตย์ในการสร้างเสรีนิยมใหม่ในฐานะสภาวะยกเว้นของออง รวมถึงการสะสมทุนโดยการพรากสิทธิของฮาร์วีย์ ล้วนเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดในรัฐอำนาจนิยม เช่น จีน ลาวและประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)