Lament on Loss in Early Ayutthaya Tales
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article studies laments in early Ayutthaya tales that describe loss of various natures. Loss in selected texts can be divided into four categories: temporary loss due to separation, permanent loss due to death, physical senses of loss due to leaving one’s home, and moral loss due to conflicts with one’s self and others. By studying laments, the author is able to identify a few key concepts. These include how love is a source of turmoil, how being separated from loved ones leads to suffering, how karma decides the human fate, and how life follows the Three Marks of Existence in Buddhism.
Article Details
References
กรมศิลปากร. (2540). วรรณกรรมสมัยอยุธยาเล่ม 1. กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
กรมศิลปากร. (2545). วรรณกรรมสมัยอยุธยาเล่ม 2 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2562). สมุทรโฆษคำฉันท์ คำฉันท์ซึ่งควรอุโฆษ. ธนาเพลส.
นพวรรณ งามรุ่งโรจน์. (2559). บทคร่ำครวญในกวีนิพนธ์สมัยใหม่: การสืบสรรค์กับแนวคิดของกวี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิตยา แก้วคัลณา. (2551). การสืบสรรค์จินตภาพในกวีนิพนธ์ไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). (2553). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ (พิมพ์ครั้งที่ 4). ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). 2545. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 11). สหธรรมิก.
พัชรินทร์ บูรณะกร. (2551). ความโศกในปัญญาสชาดก: อารมณ์สะเทือนใจกับการสอนคติธรรมทางพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แม่ชีจิณธกาญจน์ ธัมมะรักขิตา. (2560). ความรัก: ทรรศนะอารยธรรมแนวพุทธ. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 6(1), 143-157.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2558). “100 ปีวรรณคดีสโมสรและวรรณศิลป์ในวรรณคดีที่ได้รับยกย่องจากวรรณคดีสโมสร”. ใน 100 ปีวรรณคดีสโมสร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์.
สุปาณี พัดทอง. (2544). ศิลปะการประพันธ์ภาษาไทย: ร้อยกรอง. ม.ป.พ.
สุนทร ณ รังสี. (2541). พุทธปรัชญาจากพระไตรปิฎก. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
