“Cbap Phseng Phseng”:Genders in Khmer Didactic Literatures
Main Article Content
Abstract
The study of genders in Cbap Phseng Phseng aimed to present the Khmer social inequity among different gender roles, contained in the 13 didactic works of literature. By so doing, it can be seen that, in the Khmer society, though females look regarded as fairly significant as males, their roles and status, in actual fact, prove highly beneficial only to the latter. Particularly, roles and status of wives are degraded, compared to those of husbands, to follow a concept of Srey Krob Leak [perfect women] in the society by means of the adoption of Cbap didactic works of literature as a powerful frame. As a result, female behaviors are strictly controlled to follow socially-constructed norms. Unless the norms are precisely observed, certain social punishments will mete out to the defectors. Then, both female private lives and their interpersonal relationships are severely limited; as are their power and spaces. Moreover, provided that females get rewarded for observing duties, it will be words of praise which simply honor them, intangibly. Contrariwise, rewards for males are considerable advances and immense prestige in their daily life. This puts emphasis on the injustice between females and males in the society. Also, the difference in the social structure which favors males and restricts females can cause the gender inequality for the foreseeable future.
Article Details
References
กาญจนา แก้วเทพ. (2535). ภาพลักษณ์ของผู้หญิงในสื่อสารมวลชน. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิจัยฝ่ายวิจัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แชนด์เลอร์, เดวิด. (2540). ประวัติศาสตร์กัมพูชา. (พรรณงาม เง่าธรรมสาร, ผู้แปล). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโครงการตําราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
บรรจบ พันธุเมธา. (2525). พจนานุกรมเขมร-ไทยเล่ม 1–5. กรุงเทพมหานคร: รุ่งเรืองสาส์นการพิมพ์.
ประยูร ทรงศิลป์. (2553). วรรณกรรมคําสอนเขมร. โครงการผลงานวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
ปราณี วงษ์เทศ. (2549). เพศสภาวะในสุวรรณภูมิ (อุษาคเนย์). กรุงเทพฯ: ศิลปวัฒนธรรม.
พัทยา สายหู. (2546). กลไกของสังคม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญประภา ภัทรานุกรม. (2549). มิติหญิงชายในงานสวัสดิการสังคม (Gender in Social Welfare). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
ไพฑูรย์ เครือแก้ว. (2506). ลักษณะสังคมไทยและการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การพิมพ์เกื้อกูล.
ภัสสร สิมานนท์. (2542). บทบาทเพศสถานภาพสตรีกับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เยาวลักษณ์ อยู่เจริญสุข. (พฤศจิกายน 2549). ฉบับสอนสตรี: มุมมองเกี่ยวกับบทบาทและฐานะทางสังคมของสตรีเขมร. ในวรรณวิทัศน์ฉบับนัยแห่งความแตกต่าง, 6, 265-292.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2538). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: บริษัทอักษรเจริญทัศน์ อจท.จํากัด.
วารุณี ภูริสินสิทธิ์. (2545). สตรีนิยมขบวนการและแนวคิดทางสังคมแห่งศตวรรษที่ 20. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
ศานติ ภักดีคํา. (2556). รายงานวิจัยเรื่องการศึกษาเปรียบเทียบประชุมสุภาษิตเขมรฉบับหอพระสมุดวชิรญาณกับฉบับของกัมพูชา. กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (เอกสารอัดสําเนา).
ศิริมา เจนจิตหมั่น. (2528). การศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมคําสอนประเภทกลอนเพลงยาวในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว. ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สํานักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว. (2555). คู่มือการจัดการภัยพิบัติ: มุมมองมิติหญิงชาย. กรุงเทพฯ: สํานักงานกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว.
อุบล เทศทอง. (2548). ภาษิตเขมร: วิถีชีวิตและโลกทัศน์ชาวเขมร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเขมรศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
คิน–ณน. (1991). กฺรมํจูลมฺลบ่. พิธีเรีสสฺรกร. ภฺนํเพญ: โรงพุมฺณุบบูผาน่.
ฆีงหุกฑี. (1977). ทิฎฐภาพทูเทาไนอกฺสรสาสฺตฺรแขฺมร. Paris: L’Harmattan.
ฆีงหุกฑี. (2003). มาลีบทอกฺสรสิลฺป์แขฺมรสตวสฺสที 20. ภฺนํเพญ: บณฺณาคารองฺคร.
งวน ญิล. (2548). จิตวิญญาณมารดาธิปไตยในสังคมเขมร (ภูมิจิต เรืองเดช, ผู้แปล). บุรีรัมย์: โครงการศึกษาความสัมพันธ์ทางไทย-กัมพูชา.
พฺรวจ – ภุม. (กกฺกฎา – สีหา – กญญา 1999). ลกฺขณ์รบส่บุรุสสฺตฺรี. กมฺพุชสุริย, 52–55.
พุทฺธสาสนบณฺฑิตฺย. (1995). จฺบาบ่เผฺสงๆ. (โบะพุมฺพเลีกที 5) ภฺนํเพญ: พุทฺธสาสนบณฺฑิตฺย.
พุทฺธสาสนบณฺฑิตฺย. (1967). วจนานุกฺรมแขฺมรภาคที่ 1–2. ภฺนํเพญ: พุทฺธสาสนบณฺฑิตฺย.
เมียจ – ปุณ. (ตุลา–วิจกา-ธฺนู 1994). การสิกฺสาสมัยบุราณ. ในกมฺพุชสุริยา 48, 3, 90–94.
สุง สีว. (1965). สุชีวธรรมประจําครอบครัว. ภฺนํเพญ: บณฺณาคารองฺคร.
อุม – สุม. (มกรา – กมฺภุะ – มีนา 1995). บญหาบวส. กมฺพุชสุริย, 27–31.
Ledgerwood, Judy. (1959). Changing Khmer Conception of Gender: Women Stories and the Social Order, (Unpublished PhD Dissertation): Cornell University.
Ledgerwood, Judy. (n.d.). Women in Cambodian Society. Retrieved December 16, 2014, from http://www.seasite.niu.deu/khmer/Ledgerwood/women.htmlRoss, Russell R. (1987). Cambodia: a country study. Washington: U.S.G.P.O.