Petchaburi Shadow Puppetry: A Functional Study
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the roles of both the Naischool and the Nork school ofPetchaburi shadow puppetry by analyzing voice-overs, conversations, and some contexts of performance. The theory of Functionalism is applied to analyze four plays: the War against Maiyarap fromthe Ramakien, the War against Tappanasoon from the Ramakien, KrohSuwan, and Duangjai Mae.
The results show that Petchaburi shadow puppetry has five roles. The first is to provide certain background of some rituals in performing shadow puppetry. There are voice-overs for inviting a holy spirit to watch the performance as a votive offeringbecause a wish of the performance’s employer just became true.The second role is to provide education to the audience in the oral tradition society. Some knowledge, local wisdom, and attitudes are transferred through the performers’ experiences to the audience. The third is to maintain the norms of the society. The content of the performances admires some preferable values and resists some prohibited attitudes. The fourth role is to entertain the audience and relieve the audience’s frustrationwith sexuality, politics, and seniority. The last is to spread some information, at both local and international levels, to the locals.
Article Details
References
ชวน เพชรแก้ว. (2523). บทอัศจรรย์ (บทสมห้อง)ของหนังตะลุง. นครศรีธรรมราช: วิทยาลัยครูนครศรีธรรมราช.
ชวน เพชรแก้ว. (2548). หนังตะลุงในประเทศไทย. สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ทรงฤทธิ์ ศรีสารคาม. (2555). หนังตะลุงแก้บนในจังหวัดเพชรบุรี: กรณีศึกษา คณะ ว. รวมศิลป์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, สาขาวัฒนธรรมศึกษา.
ทิพยา ปัญญาวัฒชิโล. (2537). การละเล่นพื้นบ้านจังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี: สหวิทยาลัยทวารวดี เพชรบุรี.
พิทยา บุษรารัตน์. (2553). นาฏกรรมแห่งลุ่มทะเลสาบสงขลา การเปลี่ยนแปลงและความสัมพันธ์กับสังคมและวัฒนธรรมของหนังตะลุงและโนรา. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ไพโรจน์ ทองวั่น. (2553). หนังตะลุง. ม.ป.ท. (ศิลปนิพนธ์). มหาวิทยาลัยศิลปากร, ภาควิชาศิลปไทย.
ศิราพร ณ ถลาง. (2552). ทฤษฎีคติชนวิทยา: วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตํานาน-นิทานพื้นบ้าน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ สมศรีพลอย. (2559). หนังตะลุงเมืองเพชร: สายครูและการสืบทอดการแสดง. ใน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, คณะวิทยาการการจัดการ, การประชุมวิชาการระดับชาติ SMARTS ครั้งที่ 6 หัวข้อ อัตลักษณ์แห่งเอเชีย วันที่ 17 มิถุนายน 2559 (น. 207-239). กรุงเทพฯ: คณะวิทยาการการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สวพร จันทรสกุล. (2554). วิเคราะห์บทปรายหน้าบทหนังตะลุง. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย, สาขาวิชาภาษาไทย.
สัมฤทธิ์ อิทฺธิญาโณ, พระมหา. (2550). จริยธรรมที่ปรากฏในหนังตะลุงอีสาน: กรณีศึกษา บ้านสระแก้ว ตําบลบ้านฝาง อําเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาพระพุทธศาสนา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุกัญญา ภัทราชัย. (2540). เพลงปฏิพากย์: บทเพลงแห่งปฏิภาณของชาวบ้านไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอกวิทย์ ณ ถลาง. (2540). ภูมิปัญญาชาวบ้านสี่ภูมิภาค: วิถีชีวิตและกระบวนการเรียนรู้ ของชาวบ้านไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เอนก นาวิกมูล. (2547). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาการผลิตงานประชาสัมพันธ์ หน่วยที่ 13 การผลิตสื่อและการใช้สื่อพื้นบ้านเพื่อการประชาสัมพันธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 8). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Bascom, William. (1965). Four Function of Folklore. The Journal of American Folklore. 67, 333-349.
Hemmet, Christine. (1996). Nang Talung The shadow theatre of South Thailand. Amsterdam: KIT/Tropenmuseum.
คณะ ก.บรรเลงศิลป์, 13 เม.ย. 59, วัดบ้านขลู่ อําเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี.
คณะลูกพ่อป่วน ชัยนาท เชิดชําานาญ, 17 เม.ย. 59, วัดใหญ่สุวรรณาราม อําเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี.
คณะ ว.รวมศิลป์, 14 เม.ย. 59, บ้านละหารน้อย อําเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี.
คณะศิษย์ลูกเต่า มหาฟลุ๊ค ลูกเพชร, 12 เม.ย. 59, วัดบ้านขลู่ อําเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี.