Linguistic devices in King Chulalongkorn’s speech (1874-1910): A pragmatics study
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research paper examines linguistic devices in King Chulalongkorn's speeches (1874-1910) through pragmatically-oriented perspectives; the questions include which linguistic devices the King adopted in his speeches and for what purposes such devices were adopted. The result demonstrated that the King used nine linguistic devices in his speech:1) Reference 2) Explication3) Intention verbs 4) Metaphors 5) Modality 6) Reasoning 7) Transliteration 8) Rhetoric questions and 9) Addressing.There are four purposes for using these linguistic devices:1) Notification, 2) Convincing and persuasion, 3) Illustration, and 4) Emotional expression. The result also implies the King’s exceptional language and improvisation skills.
Article Details
References
จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว,พระบาทสมเด็จพระ. (2510). รวมพระราชดํารัสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (ตั้งแต่ พ.ศ. 2417-2453) (พิมพ์ครั้งที่ 2). เนื่องในงานพระราชทานเพลิงศพ ม.ร.ว.ทองเถา ทองแถม. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ชนะศักดิ์ ศรีพฤฒา. (2546). วาทวิเคราะห์พระราชดํารัสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะนิเทศศาสตร์, ภาควิชาวาทวิทยา.
ชนกพร อังศุวิริยะ. (2550). “ความเป็นผู้หญิง” ในนิตยสารสตรีสาร: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกลวิธีทางภาษากับอุดมการณ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2542). หน้าที่ของอุปลักษณ์จากมุมมองของผู้พูดภาษาไทย. ภาษาและวรรณคดีไทย. 16: 259-268.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2549). มองคัทลียาจ๊ะจ๋าจากมุมนักภาษา: เนื้อหาและกลวิธี” กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง, ศิริพร ภักดีผาสุข, สุภัควดี อมาตยกุล, และสุรเดช โชติอุดมพันธ์. (2549). พระบรมธรรมิกราชกับอักษรศาสตร์: ใต้ร่มพระบารมีพระบรมธรรมิกมหาราชา. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร พานโพธิ์ทอง. (2555). เอกสารคําาสอนรายวิชา 2201783 การวิเคราะห์ภาษาไทยตามแนววัจนปฏิบัติศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง). ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงดาว ยังสามารถ. (2534). พระราชดําริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเรื่องบทบาทของพระมหากษัตริย์ในสังคมสยาม: ศึกษาจากพระราชหัตถเลขาส่วนพระองค์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทวีศักดิ์ ญาณประทีป. (2547). วรรณกรรมสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(รัชกาลที่ 5). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคําาแหง.
ทัศนวลัย เนียมบุปผา. (2540). การใช้ประโยคเงื่อนไขแสดงเจตนาต่างๆ ในภาษาไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
เทพี จรัสจรุงเกียรติ. (2546). การศึกษาความเปลี่ยนแปลงของคําากริยาในพระราชนิพนธ์ร้อยแก้ว. ปิยะราชกวินทร์. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธิดา โมสิกรัตน์. (2556). “หน่วยที่ 12 การพูดโน้มน้าวใจ” ประมวลสาระชุดวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (11601) หน่วยที่ 9-15 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นววรรณ พันธุเมธา. (2549). ไวยากรณ์ไทย. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิตยา นิราศรพ. (2533). คําายืมภาษาอังกฤษในภาษาไทย พ.ศ. 2417-2453. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะศิลปศาสตร์, ภาควิชาภาษาศาสตร์.
ปาณิสรา เบี้ยมุกดา. (2550). การเชื่อมโยงความในพระราชนิพนธ์เสด็จประพาสต่างประเทศในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
ยางวอน ฮยอน. (2557). “มโนอุปลักษณ์ในพระราชดําารัสที่เกี่ยวกับการปฏิรูปการปกครองของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว”.
พุทธชาด โปธิบาล, ดํารง ฐานดี, สิทธินี ธรรมชัย (บรรณาธิการ). หนังสือรวบรวมบทความข้ามขอบฟ้าและพรหมแดนแห่งองค์ความรู้การประชุมนานาชาติร่วมเกาหลี-ไทยศึกษาครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 339-352.
วรรณพร พงษ์เพ็ง. (2547). ภาษาจินตภาพในเรื่องไกลบ้าน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
วีระ ภวภูตานนท์. (2541). คําาทับศัพท์ภาษาอังกฤษจากบทพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, คณะมนุษยศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
สังวาลย์ คงจันทร์. (2533). คํากริยาบอกเจตนาในการสื่อสาร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
สรตี ใจสอาด. (2542). “จดหมายเหตุรายวัน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว: ต้นเค้าการเขียนสารคดีท่องเที่ยวยุคแรกของไทย.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
สุกัญญา สุจฉายา. (2546). พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในฐานะนักคติชน. ปิยะราชกวินทร์. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาทิมา พงศ์ไพบูลย์. (2547). คุณค่าของพระราชนิพนธ์ร้อยแก้วบันทึกประจําาวันการเสด็จประพาสในประเทศของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, คณะอักษรศาสตร์, ภาควิชาภาษาไทย.
อรวรรณ ปิลันธ์โอวาท. (2542). การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจ. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Aristotle. (1947). Aristotle, with an English translation: the “Art” of rhetoric. Cambridge: Harvard University Press.
Bettinghaus, E. P. (1968). Persuasive communication. New York: Holt Renehautand Winston.
Black, E. (1992). Rhetorical questions: studies of public discourse. Chicago: University of Chicago Press.
Brown, G, and George, Y. (1986). Discourse Analysis. New York: Cambridge university Press.
Hovland, C. (1965). Experiments on mass communication. New York: Wiley.
Josia, U. E. (2015). Pragmatic Analyses of Martin Luther King (Jr)’s Speech: “I Have a Dream”--An Introspective Prognosis. Journal of Education and Practice, Vol.6, No.7.
Lakoff, G., and Mark, J. (2003). Metaphor we live by. Chicago: University of Chicago press.
Monroe, A. H. (1967). Principles and types of speech. Illinois: Scott, Foresman and Company.
Larson, C. U. (1986). Wadsworth Persuasion: reception and responsibility. Cambridge: Pub.Co.
Searle, J. R. (1969). Speech Acts: an essay in the philosophy of language. Cambridge: The Cambridge University Press.
Tannen, D. (1989). Talking Voices: repetition, dialogue, and imagery in conversational discourse. Cambridge: Camridge Unversity Press.
