ศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์บนแพลตฟอร์มยูทูบ

ผู้แต่ง

  • พีรันธร แสนสุข วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาราชภัฏสวนสุนันทา
  • มนทิพา วิลาศทิพย์ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาราชภัฏสวนสุนันทา

คำสำคัญ:

ศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์, แพลตฟอร์ยูทูบ ยูทูบเบอร์, อินฟลูเอนเซอร์บนแพลตฟอร์มยูทูบ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของ 1) กลยุทธ์ในการโน้มน้าวใจ 2) ความสามารถในการนำเสนอ และ 3) ประสิทธิภาพในการสื่อสาร ที่ส่งผลต่อศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์บนแพลตฟอร์มยูทูบ เก็บรวบรวมข้อมูลผ่านระบบออนไลน์ด้วย Google Form จากสมาชิกชมรมยูทูปเบอร์แห่งประเทศไทย ด้วยวิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบไม่ใช้หลักความน่าจะเป็น ร่วมกับการเลือกแบบเจาะจงและตามสะดวก ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 124 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความถดถอยแบบพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่ากลยุทธ์ในการโน้มน้าวใจ ตัวแปรที่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์บนแพลตฟอร์มยูทูบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การสร้างหลักฐานและเหตุผล ซึ่งมีน้ำหนักอิทธิพลสูงที่สุด (B = .353, p < .05) รองลงมาคือ การสร้างอารมณ์ร่วมให้กับผู้ชม (B = .338, p < .05) ส่วนการสร้างความน่าเชื่อถือไว้วางใจไม่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (B = .091, p > .05)ความสามารถในการนำเสนอ ตัวแปรที่มีอิทธิพลเชิงบวกต่อศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การคิดค้นเนื้อหาที่น่าสนใจ (B = .342, p < .05) และการนำเสนออย่างเป็นระบบ (B = .196, p < .05) ส่วนการจัดเรียงเนื้อหาอย่างเหมาะสม การออกแบบภาษาสละสลวย และการสื่อสารเพื่อสร้างการจดจำ ไม่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติประสิทธิภาพในการสื่อสาร พบว่าทั้งการสื่อสารเชิงอวัจนภาษาและการสื่อสารเชิงวัจนภาษามีอิทธิพลเชิงบวกต่อศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยการสื่อสารเชิงอวัจนภาษามีน้ำหนักอิทธิพลสูงที่สุด (B = .445, p < .01) ขณะที่การสื่อสารเชิงวัจนภาษามีน้ำหนักอิทธิพลรองลงมา (B = .276, p < .01) ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า การผสมผสานข้อมูลเชิงเหตุผลควบคู่กับการสื่อสารเชิงอวัจนภาษาที่เป็นธรรมชาติบนเนื้อหาที่แปลกใหม่ เป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนศักยภาพของอินฟลูเอนเซอร์ ซึ่งผลการศึกษาจะเป็นแนวทางในการเพิ่มโอกาสพัฒนาศักยภาพตนเองสำหรับอินฟลูเอนเซอร์ในทุกแพลตฟอร์มได้ดียิ่งขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กนกอร เรืองศรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาครูผู้สอน เรื่อง การพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนด้วยกระบวนการวิจัยในชั้นเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 ประจำปี 2560 (น. 1–10). มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2553). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล (พิมพ์ครั้งที่ 16). ภาควิชาสถิติ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กานติมา ฤทธิ์วีระเดช. (2562). กลยุทธ์ผู้ทรงอิทธิพลไมโครอินฟลูเอนเซอร์ (Micro Influencers) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางออแกนิคผ่านสื่อออนไลน์ของเพศหญิงในกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/3968

เกสรี สมประสงค์. (2567). อิทธิพลของ Influencer บนสื่อโซเชียลมีเดีย Facebook Instagram และ Tiktok ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(1), 63–77. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/polssru/article/view/272637

คฑาวุธ ก่อสินประสิทธิ์, และพรพรหม ชมงาม. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การโน้มน้าวใจของเฟซบุ๊กเพจหมอแล็บแพนด้ากับการใช้ประโยชน์และความพึงพอใจของผู้ติดตามเพจในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(1), 108–120. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/260930

ดุษยา สุขวราภิรมย์. (2565). อิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์ในสื่อโซเชียลมีเดีย YouTube Facebook และ Instagram ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางในปัจจุบันของกลุ่มคนที่อายุ 20–55 ปี ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล].

Jiang Nannan, และพัชรินทร์ บูรณะกร. (2567). การใช้วัจนภาษาและอวัจนภาษาเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม: กรณีศึกษางานวิเทศสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติกับสถาบันอุดมศึกษาในสาธารณรัฐประชาชนจีน. Academic and Research Journal of Liberal Arts, 19(1), 38–59. https://doi.org/10.14456/arjla.2024.3

ธนพล คันทรง, และปภัสสรา ชัยวงศ์. (2564). กลวิธีทางวาทศาสตร์ของผู้นำเสนอขายผลิตภัณฑ์ผ่านการถ่ายทอดสดที่มีประสิทธิผลบนแอปพลิเคชันอีคอมเมิร์ซในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 79–97. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcomm/article/view/247489

นัฐพงษ์ สุขประเสริฐ, และปรีชา คำมาดี. (2563). ผู้ทรงอิทธิพล จริยธรรมทางการตลาดของผู้ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์: จริยธรรมทางการตลาดของผู้ทรงอิทธิพลทางความคิด. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(1), 213–222. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/msaru/article/view/236853

นันท์นภัส เจริญศิลป์วรโชติ. (2564). คุณลักษณะของ Influencer กลุ่มความงามที่ส่งผลต่อแรงจูงใจต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].

บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยทางการพยาบาล (พิมพ์ครั้งที่ 5). ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.

มณฑลี กปิลกาญจน์. (2567, 6 มิถุนายน). พฤติกรรมการบริโภคยุคใหม่กับความท้าทายปรับตัวของธุรกิจ. ธนาคารแห่งประเทศไทย. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/article-2024jun06.html

รณยุทธ เอื้อไตรรัตน์. (2565). การพัฒนาศักยภาพการสื่อสารเชิงอวัจนภาษาของนิสิต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 11(1), 105–121. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsudru/article/view/251107

รุ่งทิวา จันตาเงิน. (2568). ยูทูบเบอร์. วารสารสังคมศาสตร์และธุรกิจศึกษา, 3(2), 30–40. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JSSBS/article/view/5956

วัชราภรณ์ อนันต์. (2560). ความเป็นภาษาพูดและวัจนกรรมที่ใช้ในการโน้มน้าวใจในหนังสือประเภทพัฒนาตนเอง: การวิเคราะห์ในมิติด้านเพศ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].

วันจรัตน์ เดชวิลัย, โสพิตา สุขช่วย, และสิรินดา โอศิริ. (2567). ปัจจัยและการเปลี่ยนแปลงลักษณะการใช้ภาษาไทยในสื่อสังคมออนไลน์แห่งยุควิถีใหม่. Journal of Educational Technology and Communications Faculty of Education Mahasarakham University, 7(21). https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/266486

วันทนา สิริพันธ์มณี. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อความภักดีในการติดตามอินฟลูเอนเซอร์รีวิวสินค้าประเภทอาหารของผู้บริโภคแต่ละเจเนอเรชั่น [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/4956

สโมสร อูบคำ, และฐิติ วิทยสรณะ. (2567). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจของผู้บรรยายกีฬามวยไทยกับการรับรู้และทัศนคติที่มีต่อการอนุรักษ์กีฬามวยไทยของผู้รับชมที่เป็นแฟนมวยในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 28(2). https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/273473

อนุชิต ขลุ่ยนาค. (2563). อวัจนภาษาในการสื่อสาร [บทความวิชาการ]. สาขาวิชาการตลาด คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

อรัญญา เจริญกลางวาณิชย์. (2563). การศึกษาความสัมพันธ์ของคุณลักษณะของอินฟลูเอ็นเซอร์กับทัศนคติและความไว้วางใจในตราสินค้าของโพรซูเมอร์ต่อการตัดสินใจซื้อแบรนด์เสื้อผ้าออนไลน์: กรณีศึกษาแบรนด์ Pomelo [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/3425

Berger, A. A. (2015). Media and communication research methods: An introduction to qualitative and quantitative approaches. SAGE Publications.

De Veirman, M., Cauberghe, V., & Hudders, L. (2017). Marketing through Instagram influencers: The impact of number of followers and product divergence on brand attitude. International Journal of Advertising, 36(5), 798–828. https://doi.org/10.1080/02650487.2017.1348035

Ducoffe, R. H. (1996). Advertising value and advertising on the Web. Journal of Advertising Research, 36(5), 21–35.

Freberg, K., Graham, K., McGaughey, K., & Freberg, L. A. (2011). Who are the social media influencers? A study of public perceptions of personality. Public Relations Review, 37(1), 90–92. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2010.11.001

Hott Corrêa, S. C., Soares, J. L., Magalhães Christino, J. M., Gosling, M. S., & Gonçalves, C. A. (2020). The influence of YouTubers on followers’ use intention. Journal of Research in Interactive Marketing, 14(2), 173–194. https://doi.org/10.1108/JRIM-09-2019-0144

Nandagiri, V., & Philip, L. (2018). Impact of influencers from Instagram and YouTube on their followers. International Journal of Multidisciplinary Research and Modern Education, 4(1), 61–65.

Porter, L. V. (2019). The five canons of rhetoric as a tool for content analysis of YouTube videos. In J. Keengwe (Ed.), Handbook of research on digital content, mobile learning, and technology integration models in teacher education (pp. 264–282). IGI Global. https://doi.org/10.4018/978-1-5225-7823-3.ch015

Tolson, A. (2010). A new authenticity? Communicative practices on YouTube. Critical Discourse Studies, 7(4), 277–289. https://doi.org/10.1080/17405904.2010.511834

Riboni, G. (2020). Discourses of authenticity on YouTube: From the personal to the professional. LED Edizioni Universitarie.

Zheng, D. (2020). The challenges of being a YouTuber. GigsDoneRight. https://gigsdoneright.com/blog/the-challenges-of-being-a-youtuber

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29

รูปแบบการอ้างอิง

แสนสุข พ., & วิลาศทิพย์ ม. . (2026). ศักยภาพอินฟลูเอนเซอร์บนแพลตฟอร์มยูทูบ. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 14(1), 77–93. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/296879

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย