Influencers Potentiality on YouTube Platform:Influencers Potentiality on YouTube Platform
Keywords:
Influencers Potentiality, YouTube Platform, YouTuberAbstract
This study aimed to investigate the influence of 1) persuasive strategies, 2) presentation capabilities, and 3) communication efficiency on influencer potential on the YouTube platform. Data were collected via an online questionnaire (Google Forms) from members of the Youtuber Club of Thailand using a non-probability sampling method, combined with purposive and convenience sampling techniques, yielding a total sample size of 124 members of the Youtuber Club of Thailand. Data analysis was conducted using frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.The research findings revealed that:In terms of persuasive strategies, the variables that statistically significantly exerted a positive influence on YouTube influencer potential were the deployment of logos (providing evidence and reasoning), which yielded the highest influence (B = .353, p < .05), followed by the deployment of pathos (generating emotional engagement with the audience) (B = .338, p < .05). Conversely, ethos (building credibility and trust) exhibited no statistically significant influence (B = .091, p > .05).Regarding presentation capabilities, the variables that statistically significantly exerted a positive influence on influencer potential were invention (creating engaging content) (B = .342, p < .05) and delivery (systematic presentation) (B = .196, p < .05). On the other hand, arrangement, style, and memory showed no statistically significant influence.Concerning communication efficiency, both nonverbal and verbal communication significantly and positively influenced YouTube influencer potential at the .01 level. Notably, nonverbal communication possessed the highest weight of influence (B = .445, p < .01), while verbal communication followed secondary (B = .276, p < .01).These findings demonstrate that integrating logical information with natural nonverbal communication, built upon innovative content, serves as a pivotal mechanism driven to enhance influencer potential. The insights derived from this study can serve as a guideline for influencers across all platforms to effectively develop their potential and maximize future opportunities.
References
กนกอร เรืองศรี. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อพัฒนาครูผู้สอน เรื่อง การพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนด้วยกระบวนการวิจัยในชั้นเรียน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 ประจำปี 2560 (น. 1–10). มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2553). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล (พิมพ์ครั้งที่ 16). ภาควิชาสถิติ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กานติมา ฤทธิ์วีระเดช. (2562). กลยุทธ์ผู้ทรงอิทธิพลไมโครอินฟลูเอนเซอร์ (Micro Influencers) ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอางออแกนิคผ่านสื่อออนไลน์ของเพศหญิงในกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/3968
เกสรี สมประสงค์. (2567). อิทธิพลของ Influencer บนสื่อโซเชียลมีเดีย Facebook Instagram และ Tiktok ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านอาหารของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(1), 63–77. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/polssru/article/view/272637
คฑาวุธ ก่อสินประสิทธิ์, และพรพรหม ชมงาม. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การโน้มน้าวใจของเฟซบุ๊กเพจหมอแล็บแพนด้ากับการใช้ประโยชน์และความพึงพอใจของผู้ติดตามเพจในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(1), 108–120. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/260930
ดุษยา สุขวราภิรมย์. (2565). อิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์ในสื่อโซเชียลมีเดีย YouTube Facebook และ Instagram ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางในปัจจุบันของกลุ่มคนที่อายุ 20–55 ปี ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล].
Jiang Nannan, และพัชรินทร์ บูรณะกร. (2567). การใช้วัจนภาษาและอวัจนภาษาเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม: กรณีศึกษางานวิเทศสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติกับสถาบันอุดมศึกษาในสาธารณรัฐประชาชนจีน. Academic and Research Journal of Liberal Arts, 19(1), 38–59. https://doi.org/10.14456/arjla.2024.3
ธนพล คันทรง, และปภัสสรา ชัยวงศ์. (2564). กลวิธีทางวาทศาสตร์ของผู้นำเสนอขายผลิตภัณฑ์ผ่านการถ่ายทอดสดที่มีประสิทธิผลบนแอปพลิเคชันอีคอมเมิร์ซในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 79–97. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcomm/article/view/247489
นัฐพงษ์ สุขประเสริฐ, และปรีชา คำมาดี. (2563). ผู้ทรงอิทธิพล จริยธรรมทางการตลาดของผู้ทรงอิทธิพลในโลกออนไลน์: จริยธรรมทางการตลาดของผู้ทรงอิทธิพลทางความคิด. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(1), 213–222. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/msaru/article/view/236853
นันท์นภัส เจริญศิลป์วรโชติ. (2564). คุณลักษณะของ Influencer กลุ่มความงามที่ส่งผลต่อแรงจูงใจต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์].
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยทางการพยาบาล (พิมพ์ครั้งที่ 5). ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.
มณฑลี กปิลกาญจน์. (2567, 6 มิถุนายน). พฤติกรรมการบริโภคยุคใหม่กับความท้าทายปรับตัวของธุรกิจ. ธนาคารแห่งประเทศไทย. https://www.bot.or.th/th/research-and-publications/articles-and-publications/articles/article-2024jun06.html
รณยุทธ เอื้อไตรรัตน์. (2565). การพัฒนาศักยภาพการสื่อสารเชิงอวัจนภาษาของนิสิต. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 11(1), 105–121. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsudru/article/view/251107
รุ่งทิวา จันตาเงิน. (2568). ยูทูบเบอร์. วารสารสังคมศาสตร์และธุรกิจศึกษา, 3(2), 30–40. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JSSBS/article/view/5956
วัชราภรณ์ อนันต์. (2560). ความเป็นภาษาพูดและวัจนกรรมที่ใช้ในการโน้มน้าวใจในหนังสือประเภทพัฒนาตนเอง: การวิเคราะห์ในมิติด้านเพศ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
วันจรัตน์ เดชวิลัย, โสพิตา สุขช่วย, และสิรินดา โอศิริ. (2567). ปัจจัยและการเปลี่ยนแปลงลักษณะการใช้ภาษาไทยในสื่อสังคมออนไลน์แห่งยุควิถีใหม่. Journal of Educational Technology and Communications Faculty of Education Mahasarakham University, 7(21). https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/266486
วันทนา สิริพันธ์มณี. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อความภักดีในการติดตามอินฟลูเอนเซอร์รีวิวสินค้าประเภทอาหารของผู้บริโภคแต่ละเจเนอเรชั่น [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/4956
สโมสร อูบคำ, และฐิติ วิทยสรณะ. (2567). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจของผู้บรรยายกีฬามวยไทยกับการรับรู้และทัศนคติที่มีต่อการอนุรักษ์กีฬามวยไทยของผู้รับชมที่เป็นแฟนมวยในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 28(2). https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/273473
อนุชิต ขลุ่ยนาค. (2563). อวัจนภาษาในการสื่อสาร [บทความวิชาการ]. สาขาวิชาการตลาด คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
อรัญญา เจริญกลางวาณิชย์. (2563). การศึกษาความสัมพันธ์ของคุณลักษณะของอินฟลูเอ็นเซอร์กับทัศนคติและความไว้วางใจในตราสินค้าของโพรซูเมอร์ต่อการตัดสินใจซื้อแบรนด์เสื้อผ้าออนไลน์: กรณีศึกษาแบรนด์ Pomelo [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/3425
Berger, A. A. (2015). Media and communication research methods: An introduction to qualitative and quantitative approaches. SAGE Publications.
De Veirman, M., Cauberghe, V., & Hudders, L. (2017). Marketing through Instagram influencers: The impact of number of followers and product divergence on brand attitude. International Journal of Advertising, 36(5), 798–828. https://doi.org/10.1080/02650487.2017.1348035
Ducoffe, R. H. (1996). Advertising value and advertising on the Web. Journal of Advertising Research, 36(5), 21–35.
Freberg, K., Graham, K., McGaughey, K., & Freberg, L. A. (2011). Who are the social media influencers? A study of public perceptions of personality. Public Relations Review, 37(1), 90–92. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2010.11.001
Hott Corrêa, S. C., Soares, J. L., Magalhães Christino, J. M., Gosling, M. S., & Gonçalves, C. A. (2020). The influence of YouTubers on followers’ use intention. Journal of Research in Interactive Marketing, 14(2), 173–194. https://doi.org/10.1108/JRIM-09-2019-0144
Nandagiri, V., & Philip, L. (2018). Impact of influencers from Instagram and YouTube on their followers. International Journal of Multidisciplinary Research and Modern Education, 4(1), 61–65.
Porter, L. V. (2019). The five canons of rhetoric as a tool for content analysis of YouTube videos. In J. Keengwe (Ed.), Handbook of research on digital content, mobile learning, and technology integration models in teacher education (pp. 264–282). IGI Global. https://doi.org/10.4018/978-1-5225-7823-3.ch015
Tolson, A. (2010). A new authenticity? Communicative practices on YouTube. Critical Discourse Studies, 7(4), 277–289. https://doi.org/10.1080/17405904.2010.511834
Riboni, G. (2020). Discourses of authenticity on YouTube: From the personal to the professional. LED Edizioni Universitarie.
Zheng, D. (2020). The challenges of being a YouTuber. GigsDoneRight. https://gigsdoneright.com/blog/the-challenges-of-being-a-youtuber
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 The journal of social communication innovation
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
