The Relationship Between Academic Administration and Active Learning Management of Educational Institutions Under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to 1) examine academic administration in schools under the Office of Songkhla Primary Educational Service Area 3, 2) investigate active learning management in schools under the Office of Songkhla Primary Educational Service Area 3, 3) study the relationship between academic administration and active learning management in schools under the Office of Songkhla Primary Educational Service Area 3. A correlational research design. The sample consisted of 327 teachers. The research instrument was a 60-item questionnaire using a five-point rating scale. The reliability coefficients of the questionnaire were .960 for academic administration and .974 for active learning management. The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, and standard deviation. Pearson’s Product–Moment Correlation Coefficient was employed to analyze the relationship between academic administration and active learning management, and hypotheses were tested accordingly. The research findings revealed that: 1) the overall and aspect-level academic administration in schools under the Office of Songkhla Primary Educational Service Area 3 was at a high level 2) overall and aspect-level active learning management in schools under the Office of Songkhla Primary Educational Service Area 3 was also at a high level, and 3) The relationship between academic administration and proactive education management in schools under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 3, both overall and in each aspect, showed a positive correlation (r = .686**) with statistical significance at the .001 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
กชภัทร สงวนเครือ และสุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2563). การศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้สมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกตามแนวทางสะเต็มศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 17(1): 132–141.
กิตติพัทธ์ จิรวัสวงศ์. (2562). OKRs@Work บริหารผลงานสู่ความเป็นเลิศด้วย OKRs. กรุงเทพมหานคร: เกรทมีเดียเอเจนซี.
กอบสุข คงมนัส. (2561). เครื่องมือดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้: วิถีแห่งการศึกษายุคดิจิทัล วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(4): 279–290.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2566–2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2561). หน่วยที่ 1 แนวคิดเกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ณัฐวัชร โตสัจจะ และจุลดิศ คัญทัพ. (2566). กระบวนการบริหารงานวิชาการด้านหลักสูตรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(1): 28–41.
นัตพงษ์ ช่ออังชัน และวัลลภา อารีรัตน์. (2565). แนวทางการบริหารงานวิชาการตามแนวคิดวิถีใหม่ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 2. วารสารปัญญาปณิธาน, 7(2): 255–268.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุรินทรวรวิทย์ พ่วนอุ๋ย. (2566). การบริหารงานวิชาการโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พรทิพย์ เลื่อมใส และสมบัติ เดชบำรุง. (2567). การบริหารงานวิชาการด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนราชมนตรี (ปลื้ม–เชื่อมนุกูล) เขตบางขุนเทียน สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(2): 70–81.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2565). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์
มหาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2566). การบริหารงานวิชาการเพื่อการพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาในวิถีชีวิตใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เทมการพิมพ์.
นูรีนา วาดูเอเรห์ และคณะ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับบทบาทของครูในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน จังหวัดปัตตานี. Rajapark Journal, 17(54): 368–380.
วัชรา เล่าเรียนดี และคณะ. (2560). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. นครปฐม: เพชรเกษมพริ้นติ้งกรุ๊ป.
วันชัย น้อยจันทร์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานวิชาการกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกในวิทยาลัยอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานอาชีวศึกษาจังหวัดอุตรดิตถ์. BTU-DEEP JOUNAL BANGKOKTHONBURI UNIVERSITY, 4(1): 144–155.
ศิวาพัชญ์ บำรุงเศรษฐพงษ์ และคณะ. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาตามแนว OBJECTIVES & KEY RESULTS (OKRs). วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(3): 258–272.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทาง การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก: ถอดบทเรียนจากแนวคิดสู่การปฏิบัติ.กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สัมมา รธนิธย์. (2560). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: บริษัท เอเชียเพรส (1989) จำกัด.
อนุศักดิ์ สมิตสันต์. (2560). การบริหารวิชาการ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อภินันท์ สิริรัตนจิตต์ และนธี เหมันต์. (2560). สมรรถนะในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของคณาจารย์มหาวิทยาลัยหาดใหญ่. ใน Proceedings งานประชุมวิชาการ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ 2560 (น. 30–38). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). New York: Harper & Row.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607–610.
Sergiovanni, J., et al. (2004). Educational Governance and Administration. (3rd ed.). Boston: Allyn and Bacon.
