Relationship Between Participatory Management and Academic Effectiveness of Schools in the Chedi Yutthahatthi Group, Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the level of participatory management of schools in the Chedi Yutthahatthi Group 2) to study the level of academic effectiveness of schools in the Chedi Yutthahatthi Group, 3) to study the relationship between participatory management and academic effectiveness in schools in the Chedi Yutthahatthi Group under Suphan Buri Primary Educational Service Area Office 2. This study employed a quantitative research design utilizing a survey methodology. The population consisted of 156 school administrators and teachers in the Chedi Yutthahatthi Group during the academic year 2025. The sample group consisted of 113 participants, selected via multi-stage random sampling based on school size, followed by simple random sampling. The research instrument was a 5-level rating scale questionnaire, validated for content validity by five experts with an Item-Objective Congruence (IOC) index between 0.80 – 1.00 and a total reliability coefficient of .982. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation coefficient. The research findings were as follows 1) The level of participatory management of schools in the Chedi Yutthahatthi Group was overall at a high level of participation (=4.31). When considering each aspect, the highest mean score was found in setting goals and objectives together, while the lowest mean score was in autonomy in work responsibility. 2) The level of academic effectiveness of schools in the Chedi Yutthahatthi Group was overall at a high level of participation (
=4.25). When considering each aspect, the highest mean score was found in the development of learning processes, while the lowest mean score was in research for educational quality development. 3) The relationship between participatory management and academic effectiveness was positive at a relatively high level of participation (r=.782) with statistical significance at the.01 level. These findings suggest that fostering participation in goal setting and building trust are crucial factors in enhancing the academic quality of educational institutions.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ไชยา หานุภาพ. (2564). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิผลงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภัทรสุดา เกิดแสง. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของครูผู้สอนกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ศิวพร ละหารเพชร. (2562). ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขนาดเล็กตามความคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม (พ.ศ. 2566 – 2570). www.nesdc.go.th
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 - 2579). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Buthelezi, A. B., & Ajani, O. A. (2023). Transforming school management system using participative management approach in South Africa. International Journal of Research in Business and Social Science, 12(6): 307–317.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration Theory, research, and practice. (9th ed.). New York: McGraw-Hill.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3): 607-610.
Omorobi, G. O., et al. (2020). Participative management practices and institutional goal attainment in Nigerian universities. American Journal of Social Sciences and Humanities, 5(1): 169–177.
Swansburg, R. C. (1996). Management and leadership for nurse managers. Boston: Jones and Bartlett Publishers.
