การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ด้านการแปลคำศัพท์ภาษาจีน โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการแปลคำศัพท์ภาษาจีน โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ระหว่างก่อนเรียนกับหลังเรียน 2) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการเรียนรู้ โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงทดลอง ประชากรกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนพรหมเจริญวิทยา จังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียนเครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย 2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย 3) แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน 4) แบบวัดความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อสื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าที ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการแปลคำศัพท์ภาษาจีน โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย นักเรียนมีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ โดยใช้สื่อภาพอักษรจีนเชื่อมโยงความหมาย อยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.75 ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.47 ผลการค้นพบเหล่านี้สามารถอธิบายได้จากการที่นักวิจัยได้บูรณาการความรู้ที่พัฒนาขึ้นใหม่ซึ่งได้มาจากการวิเคราะห์กระบวนการสอนการแปลคำศัพท์ภาษาจีนผ่านสื่อตัวอักษรจีนแบบภาพที่เชื่อมโยงกับความหมาย ภายใต้แบบจำลองภาพเชื่อมโยงความหมายของตัวอักษรจีน (CCM-Model) ซึ่งให้ความสำคัญกับตัวอักษรจีนที่เป็นรูปภาพเป็นหลักในการเรียนการสอน และใช้การรับรู้ทางสายตาในการตีความและจินตนาการ เพื่อช่วยให้นักเรียนเชื่อมโยงความหมายของคำศัพท์ได้ ซึ่งเน้นการใช้ตัวอักษรจีนที่เป็นรูปภาพเป็นศูนย์กลางของการเรียนการสอน และใช้การรับรู้ทางสายตาในการตีความและจินตนาการ เพื่อให้นักเรียนสามารถเชื่อมโยงความหมายของคำศัพท์ได้ จากการฝึกฝนการแปลคำศัพท์อย่างถูกต้องในบริบทง่ายๆ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจึงดีขึ้น ส่งผลให้นักเรียนมีความสุขและพึงพอใจในการเรียนรู้มากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
ข้อความที่ปรากฎอยู่ในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์.
เจนจิรา ขอนขว้าง. (2563). การพัฒนาทักษะทางด้านการจำคำศัพท์ภาษาจีน โดยใช้บัตรภาพพร้อมคำศัพท์ภาษาจีน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาจีน. มหาสิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2559). การสร้างเครื่องมือการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นริศ วศินานนท์ (2563). วิเคราะห์ข้อดีข้อด้อยอักษรจีนแบบบอกรูปและเสียง. การประชุมวิชาการนานาชาติ ครั้งที่ 2 (น.77-88). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นริศ วศินานนท์ (2565). ปัญหาการเรียนการสอนอักษรจีนในประเทศไทย. วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรม จีน, 9(1): 53-65.
พล เหลืองรังษี. (2568). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992).
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2559). เทคนิคการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีรภัทร ภคพงศ์พันธุ์. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาการท่องเที่ยว โดยเทคนิค Picture Me Reading. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(3): 354-376.
สลิลทิพย์ รัตนแสงทิพย์ และธิดารัตน์ ตันนิรัตร์. (2567). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาจีนด้วย การจดจำอักษรภาพของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนราษฎร์บูรณะ. วารสารบัณฑิตศึกษา มรภ. บ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 9(1): 1-9.
สาธิต โภคี. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการใช้บัตรคำศัพท์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ คำศัพท์และความคงทนในการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิตมหาบัณฑิต สาขาการสอนภาษาอังกฤษ แผน ข ระดับปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
