อิทธิพลความเชื่อเรื่องพญานาคที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในประเทศกัมพูชา

Main Article Content

ณัทธีร์ ศรีดี
พระเมธีวรญาณ
พระมหามงคลกานต์ ฐิตธมฺโม
พระครูภาวนาวัฒนบัณฑิต
พระจาตุรงค์ อาจารสุโภ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพเกี่ยวกับแนวคิดและความเชื่อเรื่องพญานาคในชุมชนสองฝั่งแม่น้ำโขงในประเทศกัมพูชา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของพญานาคในฐานะสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเทพเจ้าแห่งน้ำ รวมทั้งวิเคราะห์อิทธิพลของความเชื่อนี้ต่อวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชุมชน ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนสองฝั่งโขง ประเทศกัมพูชาให้ความสำคัญกับพญานาคในฐานะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้มีฤทธิ์อำนาจ โดยเชื่อว่าสามารถดลบันดาลความอุดมสมบูรณ์และสายฝนได้ ความเชื่อนี้สะท้อนผ่านพิธีกรรมต่างๆ รวมถึงงานสถาปัตยกรรมในวัดวาอารามที่มักปรากฏรูปปั้นพญานาค แสดงถึงความเชื่อมโยงกับพระพุทธศาสนา ความเชื่อเรื่องพญานาคในกัมพูชามาจาก 3 กระแสหลัก ได้แก่ ความเชื่อพื้นถิ่นที่เชื่อว่าตนสืบเชื้อสายมาจากพญานาคตามตำนานพระทองนางนาค ความเชื่อจากศาสนาพราหมณ์ที่มองพญานาคเป็นเทพเจ้า และความเชื่อทางพระพุทธศาสนาที่มองพญานาคเป็นผู้ปกป้องศาสนา สัญลักษณ์พญานาคจึงปรากฏในงานศิลปะและโบราณสถานต่างๆ เป็นเครื่องหมายแทนบรรพบุรุษ ความมงคล และความอุดมสมบูรณ์ ความเชื่อเรื่องพญานาคได้ผสมผสานเข้ากับวิถีชีวิตและศาสนาอย่างลึกซึ้ง ส่งผลต่อการปฏิบัติในพิธีกรรมต่างๆ ทั้งยังเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมที่สืบทอดมาอย่างยาวนาน ได้แก่ การเรียกผู้ที่จะบวชว่า "นาค" สะท้อนให้เห็นถึงการผนวกความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับหลักพระพุทธศาสนาได้อย่างแนบเนียนและเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตชุมชนสองฝั่งโขงตราบจนทุกวันนี้

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิตติ วัฒนะมาตม์. (2547). สัตว์มงคลและเครื่องรางของขลัง. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์.

พิเชฐ สายพันธ์. (2535). การศึกษานาคาคติอีสานลุ่มแม่น้ำโขงชีวิตทางวัฒนธรรมจากพิธีกรรมร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระโสภณวิหารการ (พิศิษฐ์ สุวีโร). (2554). ศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่องพญานาคในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2503). พญานาคที่ปรากฏในงานศิลปกรรม. ม.ป.ท.

พระมหาสมพร อนาลโย (จิตรกล้ำ). (2550). การศึกษาพญานาคในชุมชนคำชะโนด. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยมโดย เพ็งพงศา. (2521). ครุฑและนาคในวรรณคดีสันสกฤตและบาลี. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร มหาบัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รักชนก ชำนาญมาก. (2561). การศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อพญานาคในบริบทสังคมอีสาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วิเชียร นามการ. (2555). ศึกษาอิทธิพลความเชื่อนาคที่มีผลต่อสังคมไทยปัจจุบัน. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศรีศักร วัลลิโภดม. (2533). แอ่งอารยธรรมอีสาน. กรุงเทพฯ: มติชน.

สมบัติ พลายน้อย. (2535). สัตว์ป่าหิมพานต์. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อแกรมมี่.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2553). นาคในประวัติศาสตร์อุษาคเนย์. กรุงเทพมหานคร: มติชน.

อรพิมพ์ บุญอาภา. (2524). นาคในวรรณคดีสันสกฤตและบาลี. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาภาษาตะวันออก. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.