POTENTIAL OF LOCAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATIONS IN KHON KAEN PROVINCE TO IMPROVE THE QUALITY OF LIFE OF PEOPLE WITH DISABILITIES

Main Article Content

Pruksa Phutthisrimethi
Grichawat Lowatcharin

Abstract

               This research aimed to study the understanding of local administrative organization (LAO) personnel towards the policy supporting quality of life of people with disabilities and their potential in taking care of them. The researchers employed a multiple case study design and collected data via interviews of 14 key informants—including executive, legislative, and civil servant personnel—from five LAOs in Khon Kaen.


               The results indicated that:


               LAO personnel had the understanding about policy supporting quality of life of people with disabilities in the same direction, that is the policy was determined to solve problems of people with disabilities and to improve their quality of life. Each of the five LAOs have implemented policies and provided public services that to comply with problems of the disabled in its area. There were career support, health promotion activities, and knowledge trainings. However, these services still have various problems and obstacles in terms of lack of budget and incompetent personnel. The government should, therefore, allocate budget and sufficient specialized personnel for each area in order to allow the local to effectively implement policy that promote quality of life of people with disabilities.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Phutthisrimethi, P., & Lowatcharin, G. (2020). POTENTIAL OF LOCAL ADMINISTRATIVE ORGANIZATIONS IN KHON KAEN PROVINCE TO IMPROVE THE QUALITY OF LIFE OF PEOPLE WITH DISABILITIES. Journal of Buddhist Education and Research, 6(1). Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/242742
Section
Research Article

References

ธันยวัฒน์ รัตนสัค. (2555). นโยบายสาธารณะ. เชียงใหม่: คนึงนิจการพิมพ์.
ธานีรัตน์ ผ่องแผ้ว. (2558). คุณภาพชีวิตคนพิการขององค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช: ปัจจัยที่มีผลและแนวทางการพัฒนา. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร คณะวิทยา การจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
นิคม จันทรวิทุร และ ระพีพรรณ คำหอม. (2549). สวัสดิการสังคมกับสังคมไทย (Social Welfare in Thai Society). (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
มาริสสา ภู่เพชร์ และ ระพีพรรณ คำหอม. (2549). สวัสดิการสังคม: การศึกษาการพัฒนารูปแบบการพัฒนาสังคม และสวัสดิการที่สอดคล้องกับคามต้องการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและการพัฒนาสังคมของประเทศ, 54 ,13.
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. (2550). นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
วรเดช จันทรศร. (2551). ทฤษฎีการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
วันทนีย์ วาสิกะสิน. (2536). สวัสดิการสังคมและสังคมสงเคราะห์. วารสารสมาคมเศรษฐศาสตร์, 3(11), 60-61.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2550). นโยบายสาธารณะ: แนวคิด การวิเคราะห์และกระบวนการ. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรปฏิบัติหน้าที่สำนักงานเลขาธิการสภาปฏิรูปแห่งชาติ. (2558). ระบบสวัสดิการสังคมผู้ด้อยโอกาส ผู้ยากไร้ ผู้พิการ คนชายขอบ. วาระปฏิรูปที่ 29 สวัสดิการสังคม, 58 , 17.
สุภาวดี วิสุวรรณ และ วาระดี ชาญวิรัตน์. (2560). การส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชน กรณีศึกษาตำบลหินดาด อำเภอหวยแถลง จังหวัดนครราชสีมา. วารสารราชพฤกษ์, 15(3), 63-69.