ศาสตร์พระราชา : การจัดการเรียนรู้เพื่อยกระดับคุณภาพนักศึกษา

เจษฎากรณ์  รันศรี; สมควร  นามสีฐาน; นัชชา  อู่เงิน; พระครูวุฒิธรรมสาร

ผู้แต่ง

เจษฎากรณ์ รันศรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
สมควร นามสีฐาน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
นัชชา อู่เงิน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
พระครูวุฒิธรรมสาร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน

คำสำคัญ:

ศาสตร์พระราชา, การจัดการเรียนรู้, ยกระดับคุณภาพนักศึกษา

บทคัดย่อ

การจัดการเรียนรู้ เป็นกระบวนการที่ผู้สอนจัดสถานการณ์สภาพการณ์หรือกิจกรรมการเรียนรู้ โดยผ่านการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้สอนกับผู้เรียน เพื่อช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ตามวัตถุประสงค์ที่ได้วางไว้ สามารถนำประสบการณ์การเรียนรู้นั้นไปใช้ได้ ซึ่งจะส่งผลให้ผู้เรียนมีความเจริญงอกงามและพัฒนาการทั้งทางกายและทางสมองอารมณและสังคม การจัดการเรียนรู้ศาสตร์พระราชา ถือว่าเป็นองค์ความรู้และภูมิปัญญาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เกิดจากการศึกษา ค้นคว้า และทดลองโดย ด้วยการบูรณาการ “ศาสตร์ชาวบ้าน” หรือภูมิปัญญาท้องถิ่น เข้ากับ “ศาสตร์สากล” หรือศาสตร์สมัยใหม่ จนได้เป็นแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด พระองค์ทรงได้พระราชทานผ่านวิธีการต่าง ๆ ด้วยความมุ่งหมายที่จะพัฒนา ป้องกันหรือแก้ไขปัญหา เพื่อประโยชน์สุขแก่พสกนิกรและส่งผลถึงมนุษยชาติทั้งปวง ให้สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมั่นคง สันติสุข และยั่งยืน บทความนี้จะกล่าวถึง การจัดการเรียนรู้ ความสำคัญของการจัดการเรียนรู้ หลักพื้นฐานในการจัดการเรียนรู้ ลักษณะการจัดการเรียนรู้ที่ดี องค์ประกอบของการจัดการเรียนรู้ หลักการสำคัญของศาสตร์พระราชา การจัดการเรียนรู้ตามแนวทางของศาสตร์พระราชา

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าพัสดุภัณฑ์.

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. คุรุสภา.

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะประยุกต์ใช้ศาสตร์พระราชาบนพื้นฐานอัตลักษณ์พื้นถิ่นเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะวิทยาการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(6), 54–69.

กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฉัตรทราวดี บุญถนอม. (2566). คิดอย่างสร้างสรรค์: ตามรอยศาสตร์พระราชาด้วยกระบวนการเรียนรู้ 5 STEPs. สืบค้นจาก https://nakhonnayok.dusit.ac.th/wp-content/uploads/2021/05B2.pdf

เบญจวรรณ ถนอมชยธวัช, & รัถยานภิศ รัชตะวรรณ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของนักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 5(2), 159–172.

ประสิทธิ์ คำพล. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาตามแนวทางศาสตร์พระราชาเพื่อวิถีชีวิตเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 16(2), 205–216.

วารีรัตน์ แก้วอุไร, และคณะ. (2554). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในรายวิชาชีพครู. Social Sciences Research and Academic Journal, 6(17), 13–30.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2542). การพัฒนาการเรียนรู้ตามแนวพุทธศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2533). สมบัติทิพย์ของการศึกษาไทย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทองคูณ หงส์พันธุ์. (2542). สอนดีต้องมีหลัก: บัญญัติ 20 ประการของการสอน. แสงสว่างการพิมพ์.

บุษกร วัฒนบุตร, พระครูโอภาสนนทกิตติ์, & พระอุดมสิทธินายก. (2561). ศาสตร์พระราชากับการพัฒนาคนไทย. แดเน็กซ์ อินเตอร์ คอร์ปอเรชั่น.

ไพศาล หวังพานิช. (2567). องค์ประกอบการจัดการเรียนรู้. สืบค้นจาก http://www.ipecp.ac.th

สมบัติ นพรัก. (2561). ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาศาสตร์การบริหาร. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

สุพิมล ศรศักดา. (2562). ศาสตร์แห่งพระราชากับการพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่น. สืบค้นจาก http://pbs.mcu.ac.th

มาเรียม นิลพันธุ์, และคณะ. (2554). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 3(1–2), 14–23.

สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2562). 23 หลักการทรงงานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9. สืบค้นจาก http://www.ops.moe.go.th

อานนท์ ศักดิ์วรวิชญ์. (2560). เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา: วิธีการแห่งศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก https://mgronline.com

อัญญรัตน์ นาเมือง, และคณะ. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักเรียนประถมศึกษา. Princess of Naradhiwas University Journal, 5(3).

Barrows, H. S. (1985). How to design a problem-based curriculum for the preclinical years. Springer Publishing.

Cronbach, L. J. (1977). Educational psychology. Harcourt Brace Jovanovich.

Hills, P. J. (1982). Dictionary of education. Routledge & Kegan Paul.

Hough, J. B., & Duncan, J. K. (1970). Teaching: Description and analysis. Addison-Wesley.

Smith, P. L., & Ragan, T. J. (2005). Instructional design (3rd ed.). John Wiley & Sons.