การศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อรูปแบบการจัดการเรียนการสอน แบบการเรียนรู้เชิงรุกในรายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อชีวิตยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และเพื่อเปรียบเทียบวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้เชิงรุก ในรายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อชีวิตยุคดิจิทัล จำแนกตามเพศ และคณะ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จำนวน 280 คน ซึ่งคำนวณจากตาราง Taro Yamane สุ่มจากประชากร จำนวน 935 คน นักศึกษา 7 คณะ เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม 4 ส่วน มีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นทั้งฉบับ Cronbach’s Alpha = 0.909 ผลการวิจัยพบว่า (1) ระดับความพึงพอใจต่อกิจกรรมแบบการเรียนรู้เชิงรุกอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.39, SD = 0.57) โดยปัจจัยที่ได้รับคะแนนสูงสุดคือการใช้สื่อการสอนอย่างเหมาะสม และกิจกรรมที่ส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ (2) รูปแบบการเรียนรู้ที่ผู้เรียนนิยมสูงสุด คือ เครื่องมือการประเมินผลระหว่างเรียน และการมีส่วนร่วมในชั้นเรียน (ร้อยละ 23.27) รองลงมาคือ การจัดกิจกรรมเกม (ร้อยละ 12.90) (3) ส่วนความคิดเห็นความนิยมต่อรูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้เชิงรุก ผลการวิเคราะห์ พบว่า เพศและกลุ่มคณะไม่ส่งผลต่อความนิยมในรูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกอย่างมีนัยสำคัญ สรุปได้ว่าการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้เชิงรุกเอื้อต่อความพึงพอใจและการมีส่วนร่วมของผู้เรียนอย่างชัดเจน ควรส่งเสริมการใช้กิจกรรมที่ตอบโจทย์ความหลากหลายของคณะ และเพิ่มการใช้เครื่องมือดิจิทัลที่พิสูจน์ว่ามีประสิทธิผล เช่น เครื่องมือการประเมินผลระหว่างเรียน (Formative Assessment) เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่อไป