การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง เศรษฐกิจในชุมชน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

Main Article Content

สายสุนีย์ ตั้นปา
ปิยลักษณ์ โพธิวรรณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน         2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดย              การประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 โรงเรียนบ้านผึ้งวิทยาคม จำนวน 1 ห้องเรียน รวมทั้งหมด 22 คนได้มาด้วยวิธีสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่     1) แผนการจัดการเรียนรู้  โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหา 4) แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย       ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและทดสอบโดยใช้สถิติ t-test (Dependent Samples)


                 ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน มีค่าความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3)ความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ความพึงพอใจกับการจัดการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน อยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตั้นปา ส. ., & โพธิวรรณ์ ป. . (2022). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง เศรษฐกิจในชุมชน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(3), 107–118. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/261139
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. ( 2560). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem Based Learning) รายวิชาการออกแบบ

และพัฒนาหลักสูตร สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู.วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์,

(11), 179-192.

ทิศนา แขมมณี. (2546). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธีรภัทร์ นิตยกุลเศรษฐ์. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ประเด็นสำคัญทางประวัติ ศาสตร์ไทย กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6.

วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 2(14), 1-11.

ประสาท เนืองเฉลิม. (2557). การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 1). สำนักพิมพ์อภิชาติการพิมพ์.

ปิยะราช วรสวัสดิ์. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เรื่อง วิเคราะห์ประเด็นสำคัญใน ประวัติศาสตร์ไทยชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหา วิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553

(2542, 10 สิงหาคม). ราชกิจจานุ เบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74. 1-19.

ศิริพร จันลา. (2560). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้สาระเศรษฐศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สมฤดี อยู่สมบูรณ์. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อพัฒนาความสามารถในการ แก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา กฎหมายที่ประชาชนควรรู้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รูปแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่ได้

รับผลกระทบจากสถานการณ์โควิด-19. http://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1834-file.pdf.

อิทธิพัทธ์ ศุภรัตนาวงศ์. (2558). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหา เรื่องสังคมไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ด้วยการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับสังคมออนไลน์ {วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์}. มหาวิทยาลัยศิลปากร.