THE DEVELOPMENT OF MONKS’ COMPETENCY IN THE DEVELOPMENT OF CITIZENSHIP OF COMMUNITY

Main Article Content

Phrakrusuthiworasan

Abstract

     This research is an experimental research and development. The objective is to study the capabilities of the Sangha in the development of community citizenship. To create training courses and to assess the efficiency and effectiveness in developing the capacity of the monks to develop community citizenship. The sample group for phase 1 was 341 monks in Kalasin province. Phase 2 was created training courses. These included experts in the consistency assessment of 26 curriculum elements and Phase III training and development of community citizenship for 100 monks, 353 people in the community in the development of community citizenship. Research instruments A questionnaire and an assessment form The statistics used in the research were frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test and correlation.


     The research results were found that Overall, the expected role is at a high level. The actual role is at a moderate level. The training course developed consists of 6 components: principles, goals, target groups. Content and activities Measurement and evaluation There is a high level of consistency. The results of the curriculum trial showed that the sample priests passed 70% of the criteria set by the curriculum and had a high level of self-efficacy. There is a high level of satisfaction. Knowledge and satisfaction towards the curriculum were moderately correlated with self-efficacy in a positive direction. In the study of the efficiency and effectiveness of the curriculum, it was found that the target group had higher knowledge than the specified criteria. The satisfaction with the priests' roles in the 21st century was found to be statistically significant. And from community development through Buddhist activities using action research after training with 1 monk who have passed the training found that.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Phrakrusuthiworasan. (2020). THE DEVELOPMENT OF MONKS’ COMPETENCY IN THE DEVELOPMENT OF CITIZENSHIP OF COMMUNITY. Journal of Buddhist Education and Research, 6(2), 204-215. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/245794
Section
Research Article

References

เกียรติวรรณ อมาตยกุล. (2539). อัตตสิกขาศาสตร์แห่งการรับรู้ตนเอง. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ที.พี.พริ้นท์.
ชนะชัย นิราศโศรก (2558). บทบาทของเจ้าอาวาสในการพัฒนาชุมชน ตามหลักมรรคมีองค์ 8: กรณีศึกษาพระสังฆาธิการ ตำบลบ้านกาศ อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสาธารณะ. มหาวิทยาลัยพะเยา.
ถวิลวดี บุรีกุล, รัชวดี แสงมหะหมัด, Engenie Merieau, และ Michael Volpe. (2555). ความเป็นพลเมืองในประเทศไทย. กรุงเทพ: สถาบันพระปกเกล้า.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี : สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
นภดล อัคฮาด. (2557). ความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างผู้แทนในระดับต่างๆ กับเครือข่ายเสื้อแดงในพื้นที่ระดับหมู่บ้าน: กรณีศึกษาหมู่บ้านโพนนาดี-โพนวิสัย อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์. ชุดโครงการวิจัยเพื่อพัฒนาประชาธิปไตยชุมชน ทุนสนับสนุนการวิจัยโดยสำนักวิจัย และพัฒนาสถาบันพระปกเกล้า
พระใบฎีกาณัฏฐพร ฐานวุฑฺโฒ. (2555). บทบาทพระสงฆ์กับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในจังหวัดนครปฐม.วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอนุชิต ชูเนียม. (2546). บทบาทของพระสงฆ์ที่มีต่อการพัฒนาชุมชนตามความคิดเห็นของพระสงฆ์กับผู้นำชุมชนในจังหวัดอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น. สถาบัณราชภัฏอุตรดิตถ์.
พินโย พรมเมือง และคณะ. (2560). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมสำหรับพัฒนาเชาว์อารมณ์ของนักศึกษาครูโดยใช้หลักสมถะและวิปัสสนากรรมฐานทางพระพุทธศาสนา. ทุนสนับสนุนการวิจัยประจำปีงบประมาณ 2555 จากสถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ลัดดาวรรณ์ สุขใหญ่. (2551). ความเป็นพลเมืองตามระบอบประชาธิปไตยของประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่: ศึกษาเปรียบเทียบประชาชนที่อยู่อาศัยในเขตอำเภอเมืองกับอำเภอดอยสะเก็ด. การค้นคว้าแบบอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วรรณี อนุอัน. (2557). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำสำหรับคณะกรรมการสโมสรนักศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วารี มะลิทอง. (2550). การพัฒนาหลักสูตรประเพณีท้องถิ่นกลุ่มสาระเรียนรู้ภาษาต่างประเทศสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวัดหนองสะเดา อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดกาฬสินธุ์. (2560). รายงานสรุปจำนวนวัด พระภิกษุ และสามเณรในจังหวัดกาฬสินธุ์. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2562. จาก http://ksn.onab.go.th/index.php?option=com _content&view=articl
Leopold. (1970). The Land Ethics in a Sand Almanac County. New York: Ballantine Books.
Marsh, Colin J & Willish George. (2003). Curriculum: Alternative Approaches. Ongoing Issue. New Jersey. Ohio: Merill Prentice Hall.