ปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากร ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน
คำสำคัญ:
ปัจจัยเสี่ยง, อาชญากรรม, ทรัพย์สินบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน และหาแนวทางแก้ไขการเกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ บุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน จำนวน 379 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) เมื่อพบความแตกต่างจึงทำการทดสอบความแตกต่างรายคู่ โดยวิธีการ LSD (Least Significance Different) โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05
ผลการวิจัย พบว่า ภาพรวมกลุ่มตัวอย่างมีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า การศึกษา และสถานภาพสมรสที่ต่างกัน มีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัย-เกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ ในขณะที่ เพศ อายุ และรายได้ต่อเดือนที่ ต่างกัน มีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน ไม่แตกต่างกัน ไม่เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้
เอกสารอ้างอิง
จตุพร บานชื่น. (2546). ปัญหาสังคม: อาชญากรรม. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณรงค์ เหล่าคุปตะวาณิชย์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมในเขตพื้นที่ กองบัญชาการตำรวจนครบาล. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 2(1), 42-55.
นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2548). อาชญากรรม การป้องกัน : การควบคุม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ยุวดี วงศ์วีระประเสริฐ. (2561). ความหมายและแนวทางการศึกษาความปลอดภัยสาธารณะ. วารสารธรรมศาสตร์. 37(1), 110-124.
สุนิสา อินอุทัย. (2557). การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมของประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารทั่วไป. มหาวิทยาลัยบูรพา.
อัจฉรียา ชูตินันทน์. (2557). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
อุทิศ สุภาพ. (2560). มาตรการป้องกันและควบคุมอาชญากรรม ในเชิงปรัชญาอาชญาวิทยา. (ออนไลน์). https://www.matichon.co.th/columnists/news_697297. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2563.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rdEd. New York: Harper and RowPublications.

