ปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากร ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน

ผู้แต่ง

  • ปาลิตา อ้นประวัติ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • วัลลภ รัฐฉัตรานนท์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • เกวลิน ศีลพิพัฒน์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

ปัจจัยเสี่ยง, อาชญากรรม, ทรัพย์สิน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน และหาแนวทางแก้ไขการเกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ บุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน จำนวน 379 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) เมื่อพบความแตกต่างจึงทำการทดสอบความแตกต่างรายคู่ โดยวิธีการ LSD (Least Significance Different) โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05

          ผลการวิจัย พบว่า ภาพรวมกลุ่มตัวอย่างมีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในระดับปานกลาง ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า การศึกษา และสถานภาพสมรสที่ต่างกัน มีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัย-เกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05  เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้  ในขณะที่  เพศ อายุ และรายได้ต่อเดือนที่ ต่างกัน มีปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน ไม่แตกต่างกัน  ไม่เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้

เอกสารอ้างอิง

จตุพร บานชื่น. (2546). ปัญหาสังคม: อาชญากรรม. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ณรงค์ เหล่าคุปตะวาณิชย์. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันอาชญากรรมในเขตพื้นที่ กองบัญชาการตำรวจนครบาล. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 2(1), 42-55.

นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2548). อาชญากรรม การป้องกัน : การควบคุม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ยุวดี วงศ์วีระประเสริฐ. (2561). ความหมายและแนวทางการศึกษาความปลอดภัยสาธารณะ. วารสารธรรมศาสตร์. 37(1), 110-124.

สุนิสา อินอุทัย. (2557). การป้องกันตนเองไม่ให้ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมของประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารทั่วไป. มหาวิทยาลัยบูรพา.

อัจฉรียา ชูตินันทน์. (2557). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.

อุทิศ สุภาพ. (2560). มาตรการป้องกันและควบคุมอาชญากรรม ในเชิงปรัชญาอาชญาวิทยา. (ออนไลน์). https://www.matichon.co.th/columnists/news_697297. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2563.

Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rdEd. New York: Harper and RowPublications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

อ้นประวัติ ป. ., รัฐฉัตรานนท์ ว. ., & ศีลพิพัฒน์ เ. (2022). ปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดอาชญากรรมต่อทรัพย์สินของบุคลากร ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 8(2), 153–164. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/260678

ฉบับ

ประเภทบทความ

Research Article