ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลาเขต 1

Prapot  Arromrat; Navarat  Waichompu

Authors

Prapot Arromrat Hatyai University, Songkhla,Thailand
Navarat Waichompu Hatyai University, Songkhla, Thailand

Abstract

This quantitative study aimed to: (1) investigate the level of creative leadership among school administrators under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1; (2) examine the level of teacher competency under the same jurisdiction; and (3) analyze the influence of administrators’ creative leadership on teacher competency. The sample consisted of 138 school administrators and teachers, selected through two-stage random sampling determined using G*Power analysis. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire, validated for content accuracy with an Item-Objective Congruence (IOC) index ranging from 0.67 to 1.00. The reliability coefficients were 0.977 for the creative leadership scale and 0.971 for the teacher competency scale. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis via the Enter method. The results indicated that: 1. The overall level of creative leadership among school administrators was rated as highest. Among its dimensions, individualized consideration scored the highest, followed by visionary leadership, while flexibility and adaptability scored the lowest. 2. The overall level of teachers’ competency was the highest level. Quality Service received the highest mean score, followed by achievement orientation, whereas ethics and professional conduct received the lowest. 3. Creative leadership significantly predicted teacher competency, with three key predictors: visionary leadership, teamwork, and creativity. These variables jointly accounted for 72.40%, with statistical significance at the .001 level. The multiple correlation coefficient between the predictor variables and teacher competency was .851, and the standard error of estimate was .242. The predictive equations were as follows: Raw score equation: Y’ = .734 + .271(C₁) + .152(C₂) + .373(C₄) Standard score equation: Z’ = .285(C₁) + .201(C₂) + .442(C₄)

References

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2551). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2555). การวิเคราะห์สามการโครงสร้าง. สามลดา.

ขวัญชนก บุญนาค. (2563). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 โรงเรียนสอนศาสนาอิสลาม ระดับประถมศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 13(1), 62-77.

จินดารัตน์ โพธิ์นอก. (2561). ผู้นำเชิงสร้างสรรค์. เดลินิวส์.

ชื่นกมล ประสาตร์ และ อมรรัตน์ สนั่นเสียง. (2560). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะครูกับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. 4(1). 15-22.

ณัฏฐกิตติ์ บุญเก่ง และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี. 12(23). 85-101.

ธนาภรณ์ นีลพันธนันท์. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

ธิติสุดา แก้วหาญ และ ทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ำ. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. Journal of Modern Learning Development, 6(4), 165-174.

นคร ชูสอนสาย. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในยุคชีวิตวิถีใหม่ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานครเขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์]. วิทยานิพนธ์ มธบ. อิเล็กทรอนิกส์ (DPU e-Theses). https://dpuintra.dpu.ac.th/webtemplate/lib.dpu.ac.th/page.php-id=6488.html.

นรีรัตน์ ศิริวัฒน์ และคณะ. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารกับการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์. 7(2). 193-206.

นิวัตต์ น้อยมณี. (2565). แนวทางการพัฒนาคุณลักษณะของครูที่พึงประสงค์สอดคล้องกับสภาวการณ์ตามกฎหมายว่าด้วยการศึกษาชาติ. วารสารสิรินธรปริทรรศน์. 23(1). 103-116.

ปรีดาวรรณ วิชาธิคุณ. (2564). การประยุกต์ใช้หลักคุณธรรม จริยธรรม และจรรยาบรรณตามหลักไตรสิกขาสู่ความเป็นผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8(6). 30-45.

ภัทรพงษ์ สันเทพ และ เพ็ญนภา สุขเสริม. (2564). สมรรถนะการปฏิบัติงานของผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. 11(3). 243-257.

ศักดิ์นรินทร์ นิลรัตน์ศิริกุล. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก: กรณีศึกษาสหวิทยาเขตสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 32. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. DSpace at Mahasarakham University. http://202.28.34.124/ dspace/bitstream/123456789/1102/1/61010586022.pdf.

สาธร ทรัพย์รวงทอง. (2560). วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลาเขต 1. (2566). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลาเขต 1.

อมรรัตน์ เตชะนอก. (2563). การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศในศตวรรษที่ 21. Journal of Modern Learning Development. 5(6). 364-373.

อิบตีซาม เจะหะ. (2566). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. วารสารทัศนมิติทางการศึกษา, 1(1), 53–65.

Cohen J. (1998). Statistical power analysis for the behavioral sciences. (2nd ed.). LawrenceErlbaum Associates.

Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39, 175-191.

Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J. & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). Pearson.