A Development Model of Digital Literacy for Instructional Management of Thai Language Teachers in Phrapariyattidhamma Schools, Region 7

Authors

  • Phramaha Watchara Vajirañāṇo (Saengnoi) Mahachulalongkornrajavidyalaya University Khon Kaen Campus, Thailand
  • Phacharakrit Sribunruang Mahachulalongkornrajavidyalaya University Khon Kaen Campus, Thailand
  • Adcharaporn Kraibut Mahachulalongkornrajavidyalaya University Khon Kaen Campus, Thailand

Keywords:

Digital Literacy, Learning Management, Thai Language Teacher

Abstract

This research and development study aimed to 1) examine the current states, desirable states, and priority needs, 2) develop a model, 3) implement the model, and 4) evaluate a digital literacy model for learning management among Thai language teachers at Phrapariyattidhamma Schools, Region 7. The research was conducted in four phases: Phase 1 surveyed current and desirable states from 90 Thai language teachers using a questionnaire with a reliability of 1.00; Phase 2 involved model development verified by 9 experts; and Phases 3 and 4 focused on model implementation and evaluation with 30 Thai language teachers. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and the Modified Priority Needs Index (PNI _modified).The results indicated that: 1) The overall current state of practice was at a moderate level (M=3.13,SD=0.43), while the desirable state was at the highest level ("M=4.79,SD=0.44" ). The overall priority need index was 0.53, with the highest need found in digital media access (0.69), followed by digital safety (0.55), digital practice (0.45), and digital creativity (0.44). 2) The developed model comprises five components: principles, objectives, content, development process, and measurement and evaluation, spanning four learning units. 3) Expert evaluation of the model's efficiency demonstrated that appropriateness (M=4.58, SD=0.41), feasibility (M=4.73,SD=0.43), and utility (M=4.83, SD=0.44) were all at the highest levels. 4) The overall satisfaction of teachers toward the implemented model was at the highest level (M=4.74,SD=0.32).

References

Livingstone, S., & Helsper, E. (2022). The quality of children's digital media access: Beyond connectivity. New Media & Society, 24(5), 1234–1250.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. https://www.moe.go.th/360policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024

กรณัฏฐ์ ฐิตากรพงศ์สถิต. (2565). แนวทางการศึกษาสภาพ ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(47).

เกตุชญา วงษ์เพิก. (2567). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2. วารสารวิจัยนวัตกรรมการศึกษาและเทคโนโลยี, 2(3), 66–74.

เกษม แลวงค์นิล. (2567). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครู โรงเรียนบ้านหัวดง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(2), 1–12.

จิตติมา เทียนไทย. (2565). การใช้สื่อดิจิทัลแบบปฏิสัมพันธ์เพื่อเสริมสร้างความคิดสร้างสรรค์ในการเรียนการสอนของครูมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 51(4), 113–130.

จิราภรณ์ ชารีบุตร. (2566). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำครูด้านการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาอาชีวศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(6), 272–281.

ชมภูนุช พุฒิเนตร. (2563). รูปแบบการพัฒนาทักษะดิจิทัลแบบออนไลน์ด้วยการเรียนรู้แบบเชิงรุกสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูเพื่อเตรียมความพร้อมสู่ยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 17(1), 71–80.

ไชยยา อะการะวัง. (2558). การพัฒนาโมเดลการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารสำหรับครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

นรีกานต์ ทำมาน. (2564). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42), 189–203.

ปัณณธรณัฐ อาปะโม. (2567). รูปแบบการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].

ภาณุวัฒน์ ฐานไชยยิ่ง. (2564). แนวทางการพัฒนาการรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].

พิชิต สนั่นเอื้อ. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูผู้สอนในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้สำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษของศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอุดรธานี [รายงานการวิจัย]. ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดอุดรธานี.

พงษ์สยาม มาสุข. (2567). รูปแบบการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2 ผ่านระบบออนไลน์. Journal of Professional Routine to Research, 11, 68–75.

มัตติกา ผาลี. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูยุคดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษาในเขตพื้นที่รับผิดชอบสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(5), 146–162.

วันดี พรหมมา. (2567). รูปแบบการพัฒนาการรู้ดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(4), 69–83.

วรลักษณ์ คำหว่าง. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 6(1), 129–138.

ศิวัช ภู่ระหงษ์, & มิตภาณี พุ่มกล่อม. (2567). การส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 11(1), 253–265.

ศุภกฤต ดิษฐสุวรรณ. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของครู เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการสุวรรณภูมิ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(3), 194–201.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2561–2580. https://onde.go.th/view/1/main/TH-TH

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). รายงานการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553–2583 (ฉบับปรับปรุง). http://social.nesdc.go.th/social/Portals/o/Documents/

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). สรุปผลที่สำคัญ: การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2563. https://www.m-society.go.th

สิริศจี จินดามัย. (2561). แนวทางพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรสำนักงาน ก.ค.ศ. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.

อภิญญา อยู่สุข. (2566). รูปแบบการพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาอาชีวศึกษาเอกชน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(5), 1951–1963.

อดิศักดิ์ ดงสิงห์. (2560). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 [การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช].

Published

2026-07-13

How to Cite

Vajirañāṇo (Saengnoi), P. W. ., Sribunruang, P. ., & Kraibut, A. . (2026). A Development Model of Digital Literacy for Instructional Management of Thai Language Teachers in Phrapariyattidhamma Schools, Region 7. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(S1), 244–266. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/298117