การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมเชิงพุทธบูรณาการ

บทคัดย่อ

          บทความนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมเชิงพุทธบูรณาการ โดยนำพุทธธรรมมาบูรณาการเข้ากับศาสตร์สมัยใหม่ได้ ดังนี้ แนวคิดการบริหารเชิงพุทธ เป็นการทำงานด้วยสติปัญญาด้วยความหวังดีต่อสังคมเป็นหลัก และนักบริหารมืออาชีพเชิงพุทธประกอบด้วยหลัก 3 ประการ คือ 1) จักขุมา มีปัญญามองการณ์ไกล 2) วิธุโร จัดการธุระได้ดี มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน 3) นิสสยสัมปันโน สามารถพึ่งพาอาศัยคนอื่นได้ เพื่อการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมให้เป็นสถานที่สัปปายะ 7 อย่าง คือ (1) อาวาสสัปปายะ หมายถึงที่อยู่เป็นสุขสะอาดปลอดภัย (2) โคจรสัปปายะ หมายถึงที่เที่ยวบิณฑบาตเหมาะดี (3) ภัสสสัปปายะ หมายถึงการพูดคุยที่เหมาะสมพอประมาณ (4) บุคคลสัปปายะ หมายถึงบุคคลเป็นกัลยามิตร (5) โภชนสัปปายะ หมายถึงอาหารถูกหลักโภชนาการ (6) อุตุสัปปายะ หมายถึงมีธรรมชาติแวดล้อม และ (7) อิริยาปถสัปปายะ หมายถึงอิริยาบถเป็นที่สบาย ทั้งหมดนำมาบูรณการกับการบริหารตามหลักศาสตร์สมัยใหม่ของสำนักปฏิบัติธรรม ในการบริหารทรัพยากรด้านต่างๆ ด้วยหลัก 4 M ได้แก่ บุคลากร (Man) เงิน (Money) วัสดุ อุปกรณ์ (Material) และ การบริหาร (Management) และด้วยกระบวนการบริหารจัดการวิเคราะห์หลัก SWOT เพื่อให้เกิดกระบวนการทำงานร่วมกันให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลอย่างสูงสุด และเพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายของสำนักปฏิบัติธรรมที่ตั้งไว้ให้ทันสมัยในศตวรรษที่ 21