การศึกษารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการ ของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
จัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการ, พระสอนศีลธรรมบทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพ ศึกษารูปแบบ และนำเสนอรูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พระสอนศีลธรรมในโรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น จำนวน ๒๕๔ รูป โดยใช้หลักการประมาณค่าสัดส่วน คำนวนแบบเทียบตารางของเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan) กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้บริหารและครูพระสอนศีลธรรมในโรเรียน จำนวน ๑๐ รูป/คน เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี (Mix Research) เน้นการวิจัยเชิงปริมาณเป็นหลัก โดยใช้แบบสอบสอบถาม และใช้การวิจัยเชิงคุณภาพเป็นข้อมูลเสริม โดยการใช้แบบสัมภาษณ์ เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง วิธีวิเคราะห์ข้อมูล เป็นการวิเคราะห์ในรูปแบบตารางด้วยวิธีเชิงพรรณนา ส่วนสถิติที่ใช้ ได้แก่ การแจกแจงความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)
ผลการวิจัยพบว่า
๑. สภาพการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวม เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า มีความคิดเห็นอยู่ในระดับดีมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ๑) ด้านแผนการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการ ๒) ด้านการสอนเชิงพุทธบูรณาการด้วยหลักไตรสิกขา ๓) ด้านสื่อการเรียนรู้และแหล่งการเรียนรู้ ๔) ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ๕) ด้านการวัดและประเมินผล ตามลำดับ
๒. รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดขอนแก่น สรุปได้ว่า ๑) ด้านแผนการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการ มีการปรับหลักสูตรให้สอดคล้องกับสภาพปัญหา มีแผนการจัดการเรียนรู้เป็นรูปธรรมและมีคู่มือในการเรียนการสอน ๒) ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ มีกิจกรรมที่น่าสนใจและทันสมัยบูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่มีการสอดแทรกคุณธรรมจริยธรรมในการเรียนการสอน ๓) ด้านสื่อการเรียนรู้และแหล่งเรียนรู้ มีการพัฒนาเทคโนโลยีในการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับสาระการเรียนรู้ ๔) ด้านการวัดผลประเมินผล มีการประเมินผลที่สอดคล้องกับเนื้อหา ๕) ด้านการสอนเชิงพุทธบูรณาการด้วยไตรสิขา มีการนำหลักธรรมในทางพระพุทธศาสนามาบูรณาการในการจัดการเรียนการสอน เพื่อให้ผู้เรียนสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้จริง
๓. การจัดการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดขอนแก่น มีแผนการจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับหน่วยการเรียนรู้ มีองค์ประกอบการเรียนรู้ที่มีสาระสำคัญครบถ้วน สร้างความคิดรวบยอดกับมาตรฐานการเรียนรู้ มีสาระการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับระยะเวลา เน้นการนำความรู้ไปใช้ในการคิดวิเคราะห์เชิงสร้างสรรค์ ด้านกิจกรรมการเรียนรู้ แบ่งเป็นขั้นเป็นตอนตามความเหมาะสมกับสาระการเรียนรู้ในแต่ละระดับชั้น เน้นกิจกรรมที่มีความหลากหลายและสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้จริง ส่งเสริมกระบวนการคิดของนักเรียน สอดแทรกคุณธรรมจริยธรรม และคุณลักษณะที่พึงประสงค์ นำสื่อการเรียนรู้ที่ทันสมัยเข้ามาบูรณาการในการเรียนการสอน มีวิธีการวัดผลประเมินผลที่หลากหลาย มีความเหมาะสม มีเกณฑณ์การประเมินที่เที่ยงธรรมโปร่งใสสอดคล้องกับมาตรฐานการเรียนรู้ และมีการบูรณาการกับหลักธรรมให้นักเรียนได้เรียนรู้ ได้ฝึกปฏิบัติ และสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
เอกสารอ้างอิง
จำรัส บุดดาพงษ์ และคณะ. (2561). บทบาทของครูพระสอนศีลธรรมในการแก้ไขปัญหายาเสพติดด้วยการสร้างจิตสำนึกแก่เยาวชนในสถานศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 9(2), 201-211.
พระกิตติศักดิ์ ธีรปญฺโญฺ (เจริญสุข). (2561). บทบาทของพระสอนศีลธรรมในการจัดการเรียนการสอนวิชาพระพุทธศาสนา อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา. ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูโพธิสุวรรณคุณ (มานพ จนฺทาโภ). (2559). บทบาทของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนในจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารสมาคมศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 5(1), 31-47.
พระปลัดวรรธนา ญาณวโร (สุวรรณเพ็ง). (2562). การจัดการเรียนรู้วิชาพระพุทธศาสนาของครูผู้สอนโดยใช้หลักสาราณียธรรม 6 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดกาฬสินธุ์. พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคม.บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวสันต์ ธีรวโร (เกษงาม). (2562). การศึกษาสภาพการใช้สื่อเทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนการสอนรายวิชาพระพุทธศาสนาของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19. พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชกิจจานุเบกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. สืบค้นเมื่อ 15 มี.ค. 2562. จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2542/A/074/1.PDF.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2544). หลักบูรณาการทางการศึกษาตามนัยแห่งพุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เสน่ห์ สีกาวี และ บรรจบ บรรณรุจิ. (2560). พัฒนากระบวนการเรียนรูเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 5(3), 278-289.

