การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธ ในจังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
การพัฒนา; สื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์; การท่องเที่ยวเชิงพุทธบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในจังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพและความพึงพอใจของสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงพุทธในจังหวัดขอนแก่น เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและปริมาณ โดยรวบรวมข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตสื่อและนักท่องเที่ยวเพื่อใช้เป็นแนวทางในการออกแบบเนื้อหาและผลิตสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์ โดยการสัมภาษณ์และแบบสอบถามประเมินประสิทธิภาพและความพึงพอใจ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เมื่อประเมินประสิทธิภาพสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์จากผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อ พบว่า ประสิทธิภาพในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.30) โดยประสิทธิภาพด้านเนื้อหาอยู่ในระดับมาก ( =4.35) และประสิทธิภาพด้านการผลิตจัดอยู่ในระดับมากเช่นกัน ( = 4.25) การประเมินความพึงพอใจสื่อประชาสัมพันธ์อิเล็กทรอนิกส์ในมุมมองของนักท่องเที่ยว พบว่า ความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.22) โดยความพึงพอใจด้านเนื้อหาอยู่ในระดับมาก ( =4.34) และความพึงพอใจด้านการผลิตอยู่ในระดับมากเช่นกัน ( = 4.10)
เอกสารอ้างอิง
กรรณิกา คำดี. (2558). วัดและศาสนสถานในมิติของการท่องเที่ยว. วารสารบัณฑิตศึกษา มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 4(2), 175-191.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2563 จาก http://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER3/DRAWER065/GENERAL/DATA0000/00000359.PDF
กรุงเทพธุรกิจ. (2561). ขอนแก่นมหานครแห่งการท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2562. จาก https://www.bangkokbiznews.com/pr/detail/37132
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2552). แนวทางการจัดการและส่งเสริมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
_______. (2562). แผนปฏิบัติการของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ประจำปีงบประมาณ 2562. สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2563. จาก https://www.tat.or.th/th/about-tat/market-plan
ธณัฐ วรวัฒน์, สัญญา เคณาภูมิ และเสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเข้มแข็งของชุนท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถีในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิชาการและวิจัยมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. 9(2), 71-80.
วรัชญ์ ครุจิต. (2555). คู่มือการประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลของสมาคมการจัดการแห่ง สหรัฐอเมริกา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม
วิรัช ลภิรัตนกุล. (2552). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ในภาวะวิกฤตและการบริหารภาวะวิกฤต. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ คล้ายสังข์. (2560). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์และสื่อออนไลน์เพื่อส่งเสริมการตลาดและการท่องเที่ยวแบบมีส่วนร่วมในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. 12(3), 285-296.
อรอนงค์ สวัสดิ์บุรี. (2555). พฤติกรรมและการสื่อสารในองค์การ. กรุงเทพฯ: วี.พริ้นท์ (1991).
อรุณรัตน์ ชินวรณ์. (2553). สื่อประชาสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
Tourism Thailand, (2562). 10 เท่...น่าเที่ยว จ.ขอนแก่น. ค้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2563. จาก https://thai.tourismthailand.org/Articles/10
Wong Nai. (2562). 15 วัดขอนแก่น ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สายบุญต้องเช็คอิน. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2563. จาก https://www.wongnai.com/listings/temples-khonkaen

