หลักพุทธธรรมกับการสื่อสารทางการเมืองในยุค AI

บทคัดย่อ

         การสื่อสารทางการเมืองคือกระบวนการสื่อสารที่มีองค์ประกอบ 3 ฝ่าย ได้แก่ กลุ่มองค์กรทางการเมืองสื่อมวลชน และประชาชน โดยที่กลุ่มองค์กรทางการเมืองมีความต้องการการสนับสนุนจากประชาชนจึงจำเป็นต้องทำการส่งสาร ผ่านสื่อมวลชน ไปยังประชาชน สื่อมวลชนก็ทำหน้าที่เป็นตัวกลาง ในการเผยแพร่ข่าวสารนั้น ภายใต้มุมมองของตนเอง ซึ่งอาจมีอคติ หรือทำหน้าที่อย่างเป็นกลาง เป็นสิ่งที่ประชาชนผู้รับสารจะใช้วิจารณ์ญาณ ในการวินิจฉัยตัดสินและในขณะเดียวกันประชาชนก็อาจส่งสารไปยังกลุ่มองค์กรทางการเมืองเพื่อเสนอแนวทาง เรียกร้อง ต่อต้าน โดยผ่านไปยังสื่อมวลชน ซึ่งอาจเป็นจดหมาย หรือทัศนคติจากการหยั่งเสียง ในประเด็นต่าง ๆ ซึ่งในกระบวนการนี้ สื่อมวลชนนอกจากจะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการนำเสนอข้อมูลข่าวสารของทั้ง 2 กลุ่มแล้วยังสามารถแสดงบทบาทเป็นผู้ส่งสารได้อีกด้วย โดยวิธีการนำเสนอความคิดเห็น วิพากษ์วิจารณ์  บุทวิเคราะห์ผ่านคอลัมน์ต่าง ๆ และแม้แต่ในเนื้อหาของข่าวเอง การกลั่นกรองที่จะนำเสนอเป็นข่าวใหญ่ ข่าวเล็ก หรือไม่นำเสนอก็เป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารทางการเมืองด้วย การใช้ทักษะในยุค AI มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการสื่อสารทางการเมือง ซึ่งประกอบด้วย ความรู้พื้นฐานด้านเทคโนโลยี  ความรู้ในการใช้ข้อมูล  การประเมินความเสี่ยงจากการใช้เทคโนโลยี  ทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ ทักษะความคิดสร้างสรรค์ ทักษะในการสื่อสาร เพื่อให้เกิดการสื่อสารทางการเมืองที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมจำเป็นต้องมีคุณธรรม จริยธรรม และการนำหลักพุทธธรรม คือ หลักวจีสุจริต 4 หลักจริยธรรม 5 ประการ และหลักสัปปุริสธรรม 7 บูรณาการกับทักษะทั้ง 6 ประการนี้ด้วย