แนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน
คำสำคัญ:
คำสำคัญ : สภาพการจัดการเรียนการสอน, การพัฒนาการเรียนการสอน, การเรียนออนไลน์บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของครูผู้สอนที่มีต่อแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน 2) เพื่อศึกษาสภาพและความต้องการในการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอนที่ส่งผลต่อแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน และ 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน การศึกษาในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research Methodology) โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากครูผู้สอนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1จำนวน 313 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ค่าการถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression) ในการวิเคราะห์สมมติฐานที่ตั้งไว้
ผลการวิจัยพบว่า
- 1. การศึกษาระดับความคิดเห็นของครูผู้สอนที่มีต่อแนวทางการพัฒนาการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน โดยรวมมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด
- 2. สภาพและความต้องการในการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน ได้แก่ ข้อมูลทั่วไป รูปแบบในการจัดการเรียนการสอน สภาพปัญหาในการเรียนสอนการสอนออนไลน์ และความต้องการในการเรียนการสอนของครูผู้สอน ส่งผลต่อแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ของครูผู้สอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
- 3. ครูควรมีการใช้เครื่องมือเทคโนโลยีต่าง ๆ เช่น Zoom, Google Classroom และแพลตฟอร์มออนไลน์อื่น ๆ เพื่อปรับปรุงประสบการณ์การสอนและการเรียนรู้ ควรมีการใช้ข้อมูลจากการประเมินออนไลน์ การโต้ตอบของนักเรียน และแหล่งข้อมูลอื่น ๆ
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษาตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจาย อำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง ประเทศไทย.จักรกฤษณ์ โพดาพล, 2563:
จิรกิติ์ ทองปรีชา. (2563). การบริหารจัดการการเรียนการสอน ภายใต้สถานการณ์ COVID - 19 ระดับ มัธยมศึกษา พื้นที่โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย รามคำแหง.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2565). รูปแบบการเรียนการสอนออนไลน์โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในช่วงโควิด-19. วารสาร เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 17(22), 92-103.
ธัชพนธ์ สรภูมิ. (2564). พัฒนาการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ด้วย Mobile Learning ในรูปแบบเชิงรุก
เพื่อพัฒนาศักยภาพของครูผู้สอน ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(2), 48-62.
ธิติพล โทแก้ว. (2561). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนการสอนออนไลน์สำหรับสถานศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(5), 346-357.
นราศักดิ์ ภูนาพลอย. (2563). การพัฒนาการเรียนการสอนออนไลน์ด้วยการคิดเชิงออกแบบเป็นฐาน เพื่อสร้าง ผลงานสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ปิยะวรรณ ปานโต. (2563). การจัดการเรียนการสอนของไทยภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อ ไวรัสโคโรนา 2019 (COVID–19). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1. (2565). ข้อมูลโรงเรียนในสังกัด. [ออนไลน์] เข้าถึง ได้จากhttps://www.utdone.net/. สืบค้นวันที่ 1 ตุลาคม 2565.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2560). แนวทางการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
Dunlap, J., & Lowenthal, P. (2018). Online educators’ recommendations for teaching online: Crowdsourcing in action. Open Praxis, 10(1), 79-89.
Martin, F., Budhrani, K., Kumar, S., & Ritzhaupt, A. (2019). Award-winning faculty online teaching practices: Roles and competencies. Online Learning, 23(1), 184-205.
Taro Yamane. (1973). Elementary Sampling Theory, Taro Yamane. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice- Hall. Inc. 1967. Pp. x–405.
