การจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติ เพื่อส่งเสริมทักษะ EF (Executive Functions) กลุ่มทักษะการกำกับตนเอง ด้านการจดจ่อใส่ใจของเด็กปฐมวัย

สุริยันต์ แสงงาม; ทิพย์อักษร  พุทธสริน

ผู้แต่ง

สุริยันต์ แสงงาม คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
ทิพย์อักษร พุทธสริน คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ

คำสำคัญ:

การจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติ, พฤติกรรมการจดจ่อใส่ใจ, เด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อพัฒนาพฤติกรรมการจดจ่อใส่ใจของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังการจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติ 2. เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการจดจ่อใส่ใจของเด็กปฐมวัย ก่อนและหลังการจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติ กลุ่มเป้าหมาย คือ เด็กปฐมวัยชาย–หญิง อายุ 4-5 ปี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ระดับชั้นอนุบาล 2 โรงเรียนเทศบาล 4 (อมร สะเพียรชัย อุทิศ) สังกัดกองการศึกษา เทศบาลเมืองชัยภูมิ จำนวน 18 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติ และแบบสังเกตพฤติกรรมการจดจ่อใส่ใจของเด็กปฐมวัย ผู้วิจัยใช้แบบแผนการวิจัย One - Group Pretest -Posttest Design วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่า t-test dependent ผลการวิจัย พบว่า การจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติมีผลต่อการพัฒนาทักษะ EF (Executive Functions) กลุ่มทักษะการกำกับตนเอง ด้านการจดจ่อใส่ใจของเด็กปฐมวัย เพราะกิจกรรมสามารถกระตุ้นให้เด็กปฐมวัยเกิดความสนอย่างต่อเนื่อง และมุ่งมั่นจดจ่อกับการเรียนรู้มากขึ้น การจัดประสบการณ์ผ้ามัดย้อมสีตามธรรมชาติส่งผลให้เด็กปฐมวัยมีพฤติกรรมการจดจ่อใส่ใจที่สูงขึ้นก่อนจัดประสบการณ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร :โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2555). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555 – 2559). กระทรวงศึกษาธิการ.

ดุษฎี อุปการ และอรปรียา ญาณะชัย. (2561). การเสริมสร้างพัฒนาการการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยควรเลือกใช้หลักการใด “การเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน” หรือ “การคิดเชิงบริหาร”. Veridian E-Journal Silpakorn University, 11(1), 1635-1651.

ทิพย์อักษร พุทธสริน. (2567). การพัฒนาทักษะการคิดเชิงบริหาร (EF) ของเด็กปฐมวัยโดยใช้กิจกรรมเสริมประสบการณ์สื่อสร้างสรรค์จากวัสดุภูมิปัญญาท้องถิ่น. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4 (4), 303-324.

นวลจันทร์ ทัศนชัยกุล. (2548). อาชญากรรมการป้องกัน:การควบคุม. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วีระศักดิ์ ชลไชยะ. (2561). พัฒนา EF ตั้งแต่ปฐมวัยรากฐานของการพัฒนาประเทศในยุค Thailand 4.0. สื่อสารกุมารแพทย์ จุลสารราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย สมาคมกุมารแพทย์ แห่งประเทศไทย, 39(1), 11-13.

ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ. (2561). โครงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ "ไทยนวัตศิลป์". Make Arts & Crafts Design Everyday (M.A.D.E), 1, 59-89.

สุภาวดี หาญเมธี. (2561). คู่มือพัฒนาทักษะสมอง EF Executive Functions สำหรับครูปฐมวัย.พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพ : บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน).

สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2562). หนังสือราชการ ที่ ศธ.1508/ว 177.2 ลงวันที่ 31มกราคม 2562 การขอความอนุเคราะห์ดำเนินการนําองค์ความรู้ ในการพัฒนาทักษะทางสมองเพื่อการบริหารจัดการชีวิต (Executive Function: EF) ไว้ในหลักสูตรครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.

อภิรักษ์ ตาแม่ก๋ง และคณะ. (2562). ผลของโปรแกรม I AM TAP ต่อทักษะการคิดเชิงบริหารของเด็กปฐมวัย. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, 14(1), 182-183.

อุไรวรรณ คุ้มวงษ์. (2551). จิตสาธารณะของเด็กปฐมวัยที่ได้รับกิจกรรมเสริมประสบการณ์ เรื่องปัญหาส่งแวดล้อมตามโครงการพระราชดำริ. [ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีครินทรวิโรฒ].

Dawson, P., & Guare, R. (2014). Intervention to promote executive development in children and adolescents. In S. Goldstein & J. A. Nagileri (Eds.), Handbook of executive functioning. Springer.

Kolb, D. A. (2005). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ : Prentice Hall.