การพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการเพื่อการไปใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • อภินพ ฮาดภักดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, วิทยาเขตขอนแก่น, ขอนแก่น, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนาการมีส่วนร่วม. กิจกรรมทางเมือง. สัปปุริสธรรม. การเลือกตั้ง. สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) ที่มีวัตถุประสงค์ 4 ประการ คือ 1) ศึกษาการมีส่วนร่วมทางการเมืองเพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองเพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น และ 3)เสนอพัฒนาการพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองเขิงพุทธบูรณาการเพื่อการไปใช้ สิทธิ์ออกเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น ในระยะที่ 1 การสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญ พระสงฆ์นักวิชาการ นักวิชาการ นักการเมือง ผู้นำท้องถิ่น ข้าราชการ ตัวแทนหน่วยงาน จำนวน 18 รูป/คน ระยะที่ 2 แจกแบบสอบถามจากประชากรในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่นจำนวน 400 ตัวอย่าง ระยะที่ 3 การสนทนากลุ่มเฉพาะกับผู้เชี่ยวชาญ พระสงฆ์นักวิชาการ นักวิชาการ นักการเมือง ผู้นำท้องถิ่น ข้าราชการตัวแทนหน่วยงาน จำนวน 9  รูป/คน ผลการวิจัยพบว่า ความคิดเห็นของประชาชนต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองเพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองเพื่อการไปใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น ได้แก่ พรรคการเมือง. นโยบายของพรรคการเมือง. ปุคคลัญญุตา การรู้จักบุคคล. อัตถัญญุตา การรู้จักผล. คุณสมบัติของผู้สมัคร. ธัมมัญญุตา การรู้หลักและรู้เหตุ และการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ การพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองเชิงบูรณาการเพื่อการไปใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น พบว่า 1) รู้หลักและเหตุทางการเมือง 2)รู้จักผลกับเหตุที่เกี่ยวข้องกัน 3) รู้จักตนเองตามบทบาทหน้าที่ 4) รู้ประมาณและประเมินสิ่งต่าง ๆ 5) รู้การบริหารเวลา 6) รู้จักวิเคราะห์ชุมชน และ7) การรู้จักกับบุคคล ประชาชนมีโอกาสได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมการตรวจสอบต่าง ๆ

เอกสารอ้างอิง

คงฤทธิ์ กุลวงศ์. (2561). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 14(3), 109–125.

ณรงค์ เส็งประชา. (2538). มนุษย์กับสังคม (พิมพ์ครั้งที่ 3). โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.

ถนัด ไชยพันธ์. (2564). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

นิติพันธ์ อินทโชติ. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการเป็นสมาชิกพรรคการเมืองไทยในจังหวัดชัยภูมิ (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2555). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

เจตน์ ตันติวณิชชานนท์. (2557). บทบาทของพระพุทธศาสนาในการพัฒนาชาติ: มุมมองของอาจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 4(2), 343–358.

สุทน ทองเล็ก. (2562). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนจังหวัดสระแก้วในการเลือกตั้งทั่วไป (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูอุเทศธรรมสาทิส (อดิศักดิ์ อชิโต). (2564). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการเสริมสร้างภาวะผู้นำในการปกครองคณะสงฆ์จังหวัดอุทัยธานี (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการเชิงพุทธ). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุวรรณ์ แก้วนะ. (2564). การพัฒนาคุณลักษณะผู้นำตามหลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารเทศบาลในจังหวัดสมุทรปราการ (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-27

รูปแบบการอ้างอิง

ฮาดภักดี อ. . (2026). การพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองเชิงพุทธบูรณาการเพื่อการไปใช้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 403–417. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/287030