รูปแบบการประเมินฐานสมรรถนะของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เพื่อการเรียนรู้จำเพาะบุคคล

บทคัดย่อ

รูปแบบการประเมินของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์พัฒนาขึ้นจากประสบการณ์องค์ความรู้ที่สะสมจาก 3 ปีแรก ของการเปิดโรงเรียน (พ.ศ. 2560-2562) การพัฒนาหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายเริ่มต้นในขณะที่นักเรียนรุ่นที่ 1 กำลังจะจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โดยมุ่งสู่การส่งเสริมการเรียนรู้แบบจำเพาะบุคคลด้วยความมุ่งหวังที่จะให้นักเรียนที่มีความหลากหลายได้เรียนรู้และพัฒนาตนเองอย่างถึงที่สุด โดยไม่ยึดติดกับสายการเรียนแบบเดิม แต่การเรียนรู้แบบจำเพาะบุคคลไม่สามารถทำได้ภายใต้ระบบการศึกษาฐานเวลาแบบดั้งเดิมเนื่องจากความไม่เข้ากันในระดับฐานคิด จึงต้องเปลี่ยนเป็นระบบการศึกษาฐานสมรรถนะที่เกื้อหนุนต่อการเรียนรู้แบบจำเพาะบุคคล และจำเป็นต้องออกแบบรูปแบบการประเมินใหม่ทั้งระบบ ควบคู่ไปกับการพัฒนาหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายให้พร้อมใช้ในปีการศึกษา 2563 และปรับปรุงพัฒนาต่อเนื่องจนสามารถขยายผลไปใช้ทั้งโรงเรียนในปีการศึกษา 2566 ปัจจุบันรูปแบบการประเมินของโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประกอบไปด้วย 7 องค์ประกอบหลัก ที่เกี่ยวเนื่อง สอดคล้อง และเป็นเหตุเป็นกัน ได้แก่ 1) ผลลัพธ์การเรียนรู้ 2) เกณฑ์ระดับความสามารถ 3) ระบบติดตามการเรียนรู้รายบุคคล 4) ระบบตัดสินผลการเรียนฐานสมรรถนะ 5) เอกสารรายงานผลการเรียนฐานสมรรถนะ 6) กิจกรรมสะท้อนผลการเรียนรู้ และ 7) ระบบการเทียบเคียงสมรรถนะ โดยมีเงื่อนไขสำคัญคือ ความเข้าใจที่ตรงกันของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคน