สภาพปัญหาการเรียนรู้นาฏศิลป์ตะวันตกของผู้เรียนในจังหวัดชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาในการเรียนรู้ด้านนาฏศิลป์ตะวันตกของผู้เรียนในจังหวัดชลบุรี โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับครูผู้สอนนาฏศิลป์ในโรงเรียนจังหวัดชลบุรี จำนวน 5 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงจากโรงเรียนที่ดำเนินกิจกรรมนาฏศิลป์ตะวันตกอย่างต่อเนื่อง โดยข้อมูลที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์แก่นสาระและสรุปผลโดยใช้วิธีการพรรณนา ผลวิจัยพบว่าการเรียนรู้นาฏศิลป์ตะวันตกในชั้นเรียนถูกจำกัดในภาคทฤษฎีเป็นหลัก เนื่องจากข้อจำกัดด้านบุคลากรที่เชี่ยวชาญและทรัพยากรที่ไม่เพียงพอ โรงเรียนบางแห่งเปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีกิจกรรมนาฏศิลป์ตะวันตกนอกชั้นเรียน แต่ยังขาดระบบการฝึกฝนที่ชัดเจน ทำให้ครูผู้สอนและผู้เรียนจึงต้องอาศัยการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ แต่ผู้เรียนยังคงแสดงออกถึงแรงจูงใจและความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ รวมถึงการสมัครใจเข้าร่วมกิจกรรมนาฏศิลป์สร้างสรรค์ ผลการศึกษานี้นำไปสู่ข้อเสนอแนะเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้านนาฏศิลป์ตะวันตก ได้แก่ การปรับปรุงเนื้อหาที่เหมาะสมกับผู้เรียน การจัดอบรมเพื่อพัฒนาศักยภาพครูผู้สอน การสร้างความร่วมมือกับองค์กรภายนอก และเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ฝึกฝนกิจกรรมที่หลากหลาย ซึ่งจะช่วยกระตุ้นการแสดงออกอย่างสร้างสรรค์และพัฒนาทักษะที่ต่อยอดสู่โอกาสทางวิชาชีพในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียน ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ และไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกบทความเพื่อใช้ประโยชน์ทางวิชาการ แต่ให้อ้างอิงข้อมูลแสดงที่มาของบทความทุกครั้งที่นำไปใช้ประโยชน์
เอกสารอ้างอิง
Décoret, A. (1998). L’exotisme et la danse: Clés d’une recherche. L’Homme et la Société, 127-128, 159-169. https://doi.org/10.3406/homso.1998.2943 [in French]
Gard, M. (2001). Dancing around the “Problem” of boys and dance. Discourse: Studies in the Cultural Politics of Education, 22(2), 213–225. https://doi.org/10.1080/01596300120072383
Hsia, L.-H., & Hwang, G.-J. (2020). From reflective thinking to learning engagement awareness: A reflective thinking promoting approach to improve students’ dance performance, self-efficacy and task load in flipped learning. British Journal of Education Technology, 51(6), 2461-2477. https://doi.org/10.1111/bjet.12911
Kitcharoen, K. (2022). The development of Western dance education in Thailand. Mekong-Salween Civilization Studies Journal, 13(1), 246–272. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jnuks/article/view/254968 [in Thai]
Kitiyanusans, R. (2009). Promoting self-directed learning among undergraduate students: Reflections from an action research process [Unpublished research report]. Faculty of Education, Burapha University. [in Thai]
Krantz, G. (2015). Students’ experiences of dance: A hermeneutic phenomenological study [Doctoral dissertation, University of Plymouth]. http://dx.doi.org/10.24382/3482
Lobo, J., Martin, J., & Bulquerin, A. A. (2024). Learning and promotion of Philippine dances via Facebook and YouTube. The role of enjoyment to actual use and dance engagement. Innoeduca. International Journal of Technology and Educational Innovation, 10(1), 184–197. https://doi.org/10.24310/ijtei.101.2024.16950
Marlow, C. (2019). “Oi! Dancing Boy!”: How adolescent boys recuperate masculinity and (hetero) sexuality in dance schools and secondary schools [Doctoral dissertation, Lancaster University]. https://doi.org/10.17635/lancaster/thesis/721
Meakin, D. C., & Sanderson, P. (1983). Dance in English secondary schools today. The Journal of Aesthetic Education, 17(1), 69-83. https://doi.org/10.2307/3332225
Methinee, S. (2010). An analytical study of international dance performance broadcasted on Channel 7 Television [Unpublished master’s thesis]. Srinakharinwirot University. [in Thai]
Ministry of Education. (2024). The Basic Education Core Curriculum B.E. 2551 (Revised Edition B.E. 2567): Indicators and core learning content in the learning area of arts, Basic Education Core Curriculum. Cooperative League of Thailand. [in Thai]
Mollenhauer, J. (2022). The West/Rest pirouette: Division in the dance canon. In J. Mollenhauer (Ed.), Cultural Dance in Australia: Essays on performance contexts beyond the Pale (21-49). Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1007/978-981-19-5900-4_3
Ohlberg, J. (2023). Rethinking technique: Considering visual, oral, and movement literacy to promote technical skill and artistic growth. Journal of Dance Education, 23(2), 166–171. https://doi.org/10.1080/15290824.2020.1866761
Phubanchuen, S. (2022). Teaching dance in the 21st century. Journal of Education Mahasarakham University, 16(2), 7–19. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JOEMSU/article/view/246 [in Thai]
Sanderson, P. (2001). Age and gender issues in adolescent attitudes to dance. European Physical Education Review, 7(2), 117-136. https://doi.org/10.1177/1356336X010072002
The Promotion of Learning Act, B.E. 2566. (2023, March 19). Royal Thai Government Gazette. Volome 140 Section 20Gor, 60-72. https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/140A020N0000000006000.pdf [in Thai]
Wang, J. (2023). Interest-oriented dance education: Goals and implementation pathways. Journal of Education, Humanities and Social Sciences, 23, 629-636. https://doi.org/10.54097/ehss.v23i.13131
