รูปแบบการส่งเสริมคนดีด้วย GOOD Model: 4 ขั้นตอนปั้น “เด็กดีวิถีวังวารี” ของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา
Goodness Promotion Model: A Four-Step GOOD Model for Developing "Dek Dee Withi Wangwaree" at Wangwareewonratwattana
คำสำคัญ:
การส่งเสริมคนดี; เด็กดีวิถีวังวารี; โรงเรียนคุณธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการส่งเสริมคนดีของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 86 คน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา ดำเนินการเป็น 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการ 2) การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมคนดี 3) การทดลองใช้รูปแบบ และ 4) การประเมินและปรับปรุงรูปแบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวิเคราะห์สภาพปัญหาและความต้องการ แบบบันทึกการประชุมและแบบสัมภาษณ์ แบบตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบ แบบประเมินคุณลักษณะ “เด็กดีวิถีวังวารี” แบบสังเกตพฤติกรรม สมุดบันทึกความดี และแฟ้มสะสมผลงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการสังเคราะห์เชิงพรรณนาผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการส่งเสริมคนดีด้วย GOOD Model ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) G–Goal Setting การกำหนดเป้าหมายร่วม 2) O–Organize Learning Experience การจัดประสบการณ์เรียนรู้เชิงคุณธรรม 3) O–Operate การขับเคลื่อนการปฏิบัติผ่านเครือข่ายโรงเรียน–บ้าน–วัด–ชุมชน และ 4) D–Demonstrate & Data Utilization การแสดงผลและใช้ข้อมูลพัฒนา และเมื่อทดลองใช้รูปแบบ พบว่า นักเรียนผ่านเกณฑ์คุณลักษณะ “เด็กดีวิถีวังวารี” เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 74.71 เป็นร้อยละ 96.00 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 80 นักเรียนมีพฤติกรรมด้านวินัย จิตอาสา เคารพผู้อื่น และความรับผิดชอบตนเอง เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน
This research aimed to develop and examine the effectiveness of the Goodness Promotion Model: A Four-Step GOOD Model of Wangwareewonratwattana School. The unit of analysis consisted of 86 students from Kindergarten Level 2 to Grade 6 in the academic year 2024. The study employed a Research and Development (R&D) methodology, conducted in four phases: 1) analysis of problems and needs, 2) development of the Goodness Promotion Model, 3) implementation of the Model, and 4) evaluation and refinement of the model. Research instruments included a problems and needs analysis form, meeting records and interview forms, a model appropriateness checklist, an assessment form for the “Dek Dee Withi Wangwaree” characteristics, a behavior observation form,a goodness logbook, and a portfolio. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, and descriptive analysis.
The findings indicated that the Goodness Promotion Model comprises four stages 1) G – Goal Setting (collaborative goal setting), 2) O – Organize Learning Experience, 3) O – Operate (driving implementation through the school–home–temple–community network) and 4) D – Demonstrate & Data Utilization (demonstration of outcomes and use of data for development). After implementing the model, the proportion of students who met the “Dek Dee Withi Wangwaree” characteristics increased from 74.71% to 96.00%, exceeding the predetermined criterion of 80%. Students demonstrated clear improvements in discipline, public-mindedness, respect for others, and personal responsibility.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). พุทธธรรม. มูลนิธิพุทธธรรม.
โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา. (2565). รายงานการประชุมคณะกรรมการสถานศึกษา ครั้งที่ 3/2565. นครราชสีมา: โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา.
โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา. (2566). คุณลักษณะเด็กดีวิถีวังวารี. โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2549). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมในสถานศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการพัฒนาและประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนคุณธรรม. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development. Harvard University Press.
Marsh, J.A., Pane, J. F., & Hamilton, L. S. (2006). Making sense of data-driven decision making in education. RAND Corporation.
Piaget, J. (1970). Science of education and the psychology of the child. Viking Press.
Vygotsky, L.S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
Stufflebeam, D.L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. Jossey-Bass.
