THE EFFECTIVENESS OF PROGRAM FOR THE PREVENTION OF KNEE OSTEOARTHRITIS FROM PRAY SITTING AMONG ELDERLY BY COMMUNITY PARTICIPATION SONG PLUEAI SUBDISTRICT, NAMON DISTRICT KALASIN PROVINCE

Main Article Content

Bussakorn Suwannarong
Thanoosin Sukserm
Pipiddhanawadee Somkhane

Abstract

     The purposes of this research were to study the effectiveness of the knee osteoarthritis prevention program from the elderly pray sitting by community participation. Sample was 30 elderly. Sample was participate program consist of screening, advice knowledge, change pray sitting behavior and exercise. The data were collected by using interview and assessment forms. The data was analyzed by used frequency, percentage, mean, standard deviation and pair t-test.


     The result found that The effectiveness of program: knowledge, participants had average score of knowledge about knee osteoarthritis after used program higher than before used program with significantly at the .005 level. The behavior and knee pain, Participants had average score of behavior and knee pain after used program higher than before used program with significantly at the .005 level. The satisfied in used program found that the participants used program found their satisfied overall was a highest level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Suwannarong, B., Sukserm, T., & Somkhane, P. (2020). THE EFFECTIVENESS OF PROGRAM FOR THE PREVENTION OF KNEE OSTEOARTHRITIS FROM PRAY SITTING AMONG ELDERLY BY COMMUNITY PARTICIPATION SONG PLUEAI SUBDISTRICT, NAMON DISTRICT KALASIN PROVINCE. Journal of Buddhist Education and Research, 6(2), 313-324. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/244380
Section
Research Article

References

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2561). สถิติประชากรและบ้าน – จำนวนประชากรแยกรายอายุ. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2562. จาก http://stat.dopa.go.th/stat/statnew/upstatage.php.
ปิยะพล พูลสุข, มณฑา เก่งการพานิช, ธราดล เก่งการพานิช และ ศรัณญา เบญจกุล. (2559). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการบริหารข้อเข่าด้วยท่าฤาษีดัดตนเพื่อบรรเทาอาการปวดในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 46(2): 191-202
พุทธิพร พิธานธนานุกูล. (2561). ภาวะสุขภาพของผู้สูงอายุในเขต ตำบลหญ้าปล้อง อำเภอเมือง จังหวัด
ศรีสะเกษ. พยาบาลสาร, 45(1), 12-25.
ภัทรวัณย์ วรธนารัตน์. (2558). วิถีชีวิตกับโรคข้อเข่าเสื่อม. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2561, จาก http://resource.thaihealth.or.th/library/hit/14802.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2559). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2559. นครปฐม : บริษัท พริ้นเทอรี่ จำกัด.
ยุทธนา นุ่นละออง, สุวัฒนา เกิดม่วง, วิสุทธิ์ โนจิตต์, ดวงใจ เกริกชัยวัน และ มยุรี สิงห์เปีย. (2561). ผลของโปรแกรมการบริหารข้อเข่าด้วยท่าฤๅษีดัดตนร่วมกับการประคบร้อนเพื่อบรรเทาความปวดในผู้ที่มีภาวะข้อเข่าเสื่อม. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 29(1): 71-86.
ราชวิทยาลัยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ แห่งประเทศไทย. (2554). แนวปฏิบัติบริการสาธารณสุขโรคข้อเข่าเสื่อม พ.ศ. 2554. ค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2561 จาก, www.rcost.or.th .
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2561). แถลงข่าว “สถิติบอกอะไร ผู้สูงวัยปัจจุบันและอนาคต”. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2561, จาก http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib14/News/2561/04-61/N10-04-61-1. pdf.
Best, J. W. (1977). Research in Education. (3 rd ed). New Jersey: Prentice hall Inc.
Bloom, Benjamin S.,et al. (1971). Hand book on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: Mc Graw-Hill Book Company.
Palmer KT. (2012). Occupational activities and osteoarthritis of the knee. British Medical Bulletin, 102 (1), 147–170.
Tangtrakulwanich B, Chongsuvivatwong V, Geater AF. (2007). Habitual floor activities increase risk of knee osteoarthritis. Clin Orthop Relat Res, 454(454) :147-154.
United Nations. (2017). World Population Ageing. New York: The United Nations.