Creative Leadership in the Digital Age for Managing Special Education Centers in Tak Province

Authors

  • Tidarat Thumthiti Northern College, Tak, Thailand
  • Sunet Thongkhamphong Northern College, Tak, Thailand

Abstract

This research aimed to study the current situation and development guidelines for creative leadership in the digital era for the administration of the Tak Provincial Special Education Center. The sources of data included both the general population and experts: 88 teachers and educational personnel from the Tak Provincial Special Education Center in the academic year 2024, and 9 experts. The research instruments consisted of questionnaires and interviews. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and content analysis. The research findings revealed that: Overall, the level of creative leadership in the digital era for the administration of the Tak Provincial Special Education Center was high. When considering each aspect, the highest average score was in flexibility, followed by problem-solving and vision, respectively. The lowest average was found in imagination. The recommended guidelines for developing creative leadership for educational administration in the digital era include establishing clear and creative policies, building collaborative networks with others through imaginative approaches, listening to innovative ideas to develop a shared vision, modifying work processes to be more flexible by eliminating unnecessary steps to enable cooperation in all situations, and promoting participatory problem-solving, including reporting and widely disseminating problem-solving outcomes to all stakeholders.

References

กาญจนา แก้วเทพ. (2550). การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ขวัญฤทัย อาจหาญ. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

โฆสิต เทพวงศ์. (2555). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

จุฑามาศ โชติช่วง. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชาตรี ม่วงสวัสดิ์. (2545). การบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรพิศิษฐ์.

เชิดชัย โชครัตนชัย. (2542). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ณัฏฐ์ธยาน์ วงค์ใหญ่. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ดวงใจ อุดม. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุญทัน ดอกไธสง. (2553). หลักการบริหารและการจัดการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญมี สายสุนทร. (2551). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ป๋วย อึ๊งภากรณ์.

ประเวศ วะสี. (2542). การปฏิรูปการศึกษาเพื่อการปฏิรูปประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสาธารณสุขกับการพัฒนา.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). การพัฒนาระบบการบริหารเพื่อคุณภาพการศึกษา. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2545). การศึกษา: ความหมายและการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รังสรรค์ เนียมสนิท. (2554). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วัลลภา แซ่ลี้. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานผลการวิเคราะห์ข้อมูลและสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายการผลิตและพัฒนาครู. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุจินต์ จ่างเจริญ. (2541). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุวิมล ติรกานันท์. (2545). การวิจัยและสถิติทางสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวัจนา ศุภนิมิต. (2563). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

อารี สง่าจิต. (2545). การพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

Downloads

Published

2026-01-13

How to Cite

Thumthiti, T., & Thongkhamphong, S. . (2026). Creative Leadership in the Digital Age for Managing Special Education Centers in Tak Province. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 43–59. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/285017