ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในยุคดิจิทัลเพื่อการบริหารศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดตาก

ผู้แต่ง

  • ธิดารัตน์ ธรรมถีติ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น, ตาก, ประเทศไทย
  • สุเนตร ทองคำพงษ์ วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น, ตาก, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การศึกษาพิเศษ, ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์, ยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและแนวทางพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในยุคดิจิทัลเพื่อการบริหารศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดตาก แหล่งข้อมูลเป็นประชากรและผู้ทรงคุณวุฒิ ได้แก่ ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาของศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดตากปีการศึกษา 2567 จำนวน 88 คน  และผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน เครื่องมือ ใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในยุคดิจิทัลเพื่อการบริหารศูนย์การศึกษาพิเศษ ประจำจังหวัดตาก โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เรียงค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อยคือ ด้านการมีความยืดหยุ่น มากที่สุด รองลงมาคือ ด้านการแก้ไขปัญหา และด้านการมีวิสัยทัศน์ ตามลำดับ ส่วนด้านการมีจินตนาการ น้อยที่สุด แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์เพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลควรกำหนดนโยบายให้ชัดเจนอย่างสร้างสรรค์ โดยการสร้างเครือข่ายการทำงานร่วมกับผู้อื่นอย่างมีจินตนาการ รับฟังความคิดเห็นที่เป็นแนวคิดนวัตกรรมใหม่ ๆ เพื่อพัฒนาวิสัยทัศน์ร่วมกัน ปรับเปลี่ยนกระบวนการทำงานให้ยืดหยุ่นโดยการลดขั้นตอนที่ไม่จำเป็นให้สามารถทำงานร่วมกันได้ในทุกสถานการณ์ และสนับสนุนการแก้ปัญหาด้วยการมีส่วนร่วม รายงานผลการแก้ปัญหาและเผยแพร่ให้ผู้เกี่ยวข้องทราบอย่างทั่วถึง

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2550). การวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ขวัญฤทัย อาจหาญ. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระแก้ว เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

โฆสิต เทพวงศ์. (2555). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

จุฑามาศ โชติช่วง. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชาตรี ม่วงสวัสดิ์. (2545). การบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรพิศิษฐ์.

เชิดชัย โชครัตนชัย. (2542). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ณัฏฐ์ธยาน์ วงค์ใหญ่. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ดวงใจ อุดม. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

บุญทัน ดอกไธสง. (2553). หลักการบริหารและการจัดการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญมี สายสุนทร. (2551). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ป๋วย อึ๊งภากรณ์.

ประเวศ วะสี. (2542). การปฏิรูปการศึกษาเพื่อการปฏิรูปประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสาธารณสุขกับการพัฒนา.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2551). การพัฒนาระบบการบริหารเพื่อคุณภาพการศึกษา. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2545). การศึกษา: ความหมายและการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รังสรรค์ เนียมสนิท. (2554). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วัลลภา แซ่ลี้. (2562). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานผลการวิเคราะห์ข้อมูลและสังเคราะห์ข้อเสนอเชิงนโยบายการผลิตและพัฒนาครู. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สุจินต์ จ่างเจริญ. (2541). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา จังหวัดนครสวรรค์. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุวิมล ติรกานันท์. (2545). การวิจัยและสถิติทางสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวัจนา ศุภนิมิต. (2563). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

อารี สง่าจิต. (2545). การพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-13

รูปแบบการอ้างอิง

ธรรมถีติ ธ. ., & ทองคำพงษ์ ส. . (2026). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในยุคดิจิทัลเพื่อการบริหารศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดตาก. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 43–59. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/285017