การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการแก้ปัญหา DCP2C เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ภาคตัดกรวย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

สมบัวคำ กองสิงห์

ผู้แต่ง

สมบัวคำ กองสิงห์ โรงเรียนบ้านไร่วิทยา

คำสำคัญ:

ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหา พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการแก้ปัญหา DCP2C และประเมินผลการใช้รูปแบบดังกล่าว เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องภาคตัดกรวย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนโรงเรียนบ้านไร่วิทยา จำนวน 37 คน ซึ่งเลือกแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า การจัดการเรียนรู้แบบเดิมที่เน้นการบรรยายทำให้นักเรียนขาดทักษะการแก้ปัญหา และควรพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการแก้ปัญหา รูปแบบที่พัฒนาประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก และมีกระบวนการเรียนรู้ 4 ขั้นตอน ได้แก่ การเตรียมความพร้อม การแก้ปัญหาด้วยขั้นตอน DCP2C (Define, Collect, Plan, Carry out, Check) การสะท้อนผลการเรียนรู้ และการสรุปความรู้ ซึ่งผู้เชี่ยวชาญประเมินว่ามีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด การใช้รูปแบบ DCP2C ส่งผลให้รูปแบบการเรียนรู้มีประสิทธิภาพสูงถึง 84.65/85.61 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนในระดับมากที่สุด สรุปได้ว่ารูปแบบ DCP2C มีประสิทธิภาพสูงและเหมาะสมในการพัฒนาทักษะและผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนในหัวข้อดังกล่าว

เอกสารอ้างอิง

กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2565). การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2564). การจัดการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง. นนทบุรีฯ: เอ็มดี ออล กราฟิก.

ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เนตรนารี ไพโรจน์พิริยะกุล. (2564, ธันวาคม). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 17(1),17-30. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/JSSRA/article/view/253429

บรรพต อาจหาญ. (2564, มกราคม-มิถุนายน). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบ CLODS เพื่อประยุกต์ใช้ในการแก้ปัญหา เรื่อง ฟังก์ชันตรีโกณมิติ รายวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม (ค32201) กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารราชนครินทร์, 18(1), 11-17. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Jrru/article/view/253512/171594

ประมวล อุทัยแสง. (2563, พฤษภาคม-สิงหาคม).การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 14(2), 63-73. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/reru/issue/view/16665/Vol14No2

พัชราวดี ใจแน่น. (2562). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้รูปแบบ SSCS ร่วมกับเทคนิคระดมสมอง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2564). เทคนิคการวิจัยในชั้นเรียน. นนทบุรี. จตุพร ดีไซน์.

ภวดี สวนดี. (2564, มกราคม-มิถุนายน). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องจำนวนเต็ม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 12(1), 173-184. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/252760/171164

โรงเรียนบ้านไร่วิทยา. (2565).รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) รายวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2562-2564. อุทัยธานี: โรงเรียนบ้านไร่วิทยา.

โรงเรียนบ้านไร่วิทยา.. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายในสถานศึกษา ปี 2564. อุทัยธานี: โรงเรียนบ้านไร่วิทยา.

วิสุทธิ์ คงกัลป์. (2563, มกราคม-เมษายน). รูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบ MESUK Modelสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. คุรุสภาวิทยาจารย์ JOURNAL OF TEACHER PROFESSIONAL DEVELOPMENT, 1(1), 56-63. สืบค้นจาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/withayajarnjournal/article/view/240012

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2558). การศึกษาคณิตศาสตร์ในระดับโรงเรียนไทยการพัฒนา-ผลกระทบ-ภาวะถดถอยในปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สสวท.).

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.. (2564). ผลการประเมิน PISA 2018 การอ่าน คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).

สํานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์(ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). ถอดบทเรียนการแก้ไขปัญหาภาวะถดถอยทางการเรียนรู้ (Learning Loss). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติร่วมกับศูนย์บริการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานโครงการพัฒนาระบบสถิติข้อมูลและตัวชี้วัดเพื่อใช้ในการบริหารราชการแผ่นดินตามยุทธศาสตร์ชาติ ประเด็นที่ 12 การพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ศูนย์บริการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิริลักษณ์ พรสุวรรณ. (2564, มกราคม-เมษายน). การพัฒนารูปแบบการสอน MAT3C Model เพื่อเสริมสร้างทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 7(1), 457-467. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pacific/article/download/253162/171505

สุชีรา ศุภพิมลวรรณ. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามแนวคิดการสร้างความรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต).ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

Clark, D. (2003, October). Instructional. System Design - Analysis Phase. Computing in Childhood Education, 1, 3-27.

Dick, W., & Carey, L. (1996). The systematic design of instruction (4th ed.). New York: Longman.