การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ครูผู้สอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น ด้วยกระบวนการนิเทศแบบระบบพี่เลี้ยงร่วมกับการชี้แนะสะท้อนคิด (Coaching and Mentoring)

ผู้แต่ง

  • จินต์กวี แสงอรุณ สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดขอนแก่น

คำสำคัญ:

การเรียนรู้เชิงรุก, กระบวนการนิเทศ, พี่เลี้ยง, การชี้แนะสะท้อนคิด, แผนการจัดการเรียนรู้

บทคัดย่อ

การนิเทศการศึกษาเพื่อพัฒนาครูผู้สอนกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นประถมศึกษาปีที่ 4  ด้านทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่นสังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดขอนแก่น มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกครูผู้สอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น ด้วยกระบวนการนิเทศแบบระบบพี่เลี้ยงร่วมกับการชี้แนะสะท้อนคิด (Coaching and Mentoring) และ 2) เพื่อประเมินความพึงพอใจ ต่อการนิเทศด้วยกระบวนการนิเทศแบบระบบพี่เลี้ยงร่วมกับการชี้แนะสะท้อนคิด (Coaching and Mentoring) เพื่อพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ครูผู้สอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีชั้นประถมศึกษาปีที่ 4  กลุ่มเป้าหมายได้แก่ ครูผู้สอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น จำนวน 11 คน จากจำนวนโรงเรียนทั้งหมด 3 โรงเรียน โดยคัดเลือกแบบเจาะจง โดยการนิเทศใช้หลักธรรมกัลยาณมิตร ในกระบวนการ (Coaching and Mentoring) ในการพัฒนาครู การดำเนินการนิเทศการศึกษา แบ่งการดำเนินการออกเป็น 4 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 การวางแผน ระยะที่ 2 การปฏิบัติตามแผนการนิเทศ ระยะที่ 3 การตรวจสอบผลการปฏิบัติ และระยะที่ 4 การพัฒนา / ปรับปรุงแก้ไข ผลการนิเทศการศึกษาพบว่า ด้านทักษะการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุกมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ มากที่สุด (x̄ = 4.62) ด้านทักษะการจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ มากที่สุด (x̄ = 4.52) ด้านชุมชนการเรียนรู้ (PLC) มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ มากที่สุด (x̄ = 4.64) และด้านความพึงพอใจมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับ มากที่สุด (x̄ = 4.74) แสดงให้เห็นว่าการนิเทศการศึกษาด้วยกระบวนการนิเทศแบบระบพี่เลี้ยงร่วมกับการชี้แนะสะท้อนคิด นี้ประสบความสำเร็จในการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู

เอกสารอ้างอิง

บุญชม ศรีสะอาด. (2549). การวิจัยเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

วชิรา เครือคำอ้าย และ ชวลิต ขอดศิริ. (2561). “การพัฒนารูปแบบการนิเทศโดยใช้กระบวนการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยง เพื่อส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดเชียงใหม่. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ สำนักงานคณะกรรมการวิจัย แห่งชาติ (วช.) ร่วมกับ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ:หน่วยศึกษานิเทศก์สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. เอกสารหมายเลข1/2562.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สถาบัน. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกระทรวงศึกษาธิการ. (2560) คู่มือการใช้หลักสูตรรายวิชาพื้นฐานวิทยาศาสตร์กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 สาระเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ)ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา.

หน่วยศึกษานิเทศก์, สำนัก. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการนิเทศการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. เอกสารลำดับที่ 1/2564.

______________, สำนัก. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการนิเทศการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning). เอกสารลำดับที่ 4/2564

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-31

รูปแบบการอ้างอิง

แสงอรุณ จ. . (2024). การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ครูผู้สอนกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น ด้วยกระบวนการนิเทศแบบระบบพี่เลี้ยงร่วมกับการชี้แนะสะท้อนคิด (Coaching and Mentoring). Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 10(4), 349–363. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/279511

ฉบับ

ประเภทบทความ

สารบัญ