แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนเอกชนจังหวัดกาฬสินธุ์

รัชนี  ธงอาษา; อรนุช  หงวนไธสง; ปัณณธรณัฐ  อาปะโม; พชรกฤต  ศรีบุญเรือง; พรทิวา  ชนะโยธา

ผู้แต่ง

รัชนี ธงอาษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
อรนุช หงวนไธสง สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา
ปัณณธรณัฐ อาปะโม มหาวิทยาลัยนครพนม
พชรกฤต ศรีบุญเรือง Mahachulalongkornrajavidyalaya University, Khon Kaen Campus
พรทิวา ชนะโยธา มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนเอกชน จังหวัดกาฬสินธุ์ 2) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนเอกชน จังหวัดกาฬสินธุ์ และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนเอกชน จังหวัดกาฬสินธุ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารและครู จำนวน 377 คน ซึ่งได้จากการเปิดตารางของ Krejcie & Morgan แล้วกำหนดเลือกโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ (Stratified Sampling) โดยแบ่งตามขนาดสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามสภาพปัจจุบันมีค่าเท่ากับ 0.97 และค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามสภาพที่พึงประสงค์ มีค่าเท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNI_modified) ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของทักษะดิจิทัลของครู โดยรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์ของทักษะดิจิทัลของครู โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู ได้แก่ ทักษะการใช้ดิจิทัลเพื่อความมั่นคงปลอดภัย ทักษะการใช้โปรแกรมสร้างสื่อดิจิทัล ทักษะการใช้งานคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์เชื่อมต่อต่างๆ และ 3) แนวทางการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูโรงเรียนเอกชน จังหวัดกาฬสินธุ์ ผลการประเมินแนวทางพัฒนา พบว่า มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุดและมีความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เข้าถึงจาก: http://library.nhrc.or.th/ulib/dublin.php?ID=10558.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ดัชนีทางการศึกษา ระดับภาค 1-18 ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2564. สืบค้น 28 ธันวาคม 2567, จาก https://shorturl.asia/X73Dr.

กิตติพศ โกนสันเทียะ (2565). สมรรถนะดิจิทัล: สมรรถนะใหม่สำหรับครูยุคปัจจุบัน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยทักษิณ, 22(2). 14-23.

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ: กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร

กรณัฏฐ์ ฐิตากรพงศ์สถิต, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์ และวัชรี แซงบุญเรือง. (2565). สภาพ ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร”. วารสารรัชต์ภาคย์, 16, (47). 189-206.

ธีรภัทร์ วรคำ. (2565). แนวทางการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้โดยใช้การรู้ดิจิทัลของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

นรีกานต์ ทํามาน, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์ และจารุวรรณ เขียวน้ำชุม. (2564). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และแนวทางพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีดิจิทัลสําหรับครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนมเขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(42). 189 –203.

พรชนิตว์ ลีนาราช. (2560). ทักษะการรู้ดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้. ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 61(2), 76-92.

สนธยา หลักทอง และเผชิญ กิจระการ (2563). การประเมินความต้องการจําเป็นเกี่ยวกับการรู้ดิจิทัล ของครูในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และ มนุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(4), 234 – 248.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). การพัฒนาทักษะชีวิตในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). รายงานการศึกษาแนวทางการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาทักษะความฉลาดทางดิจิทัลของผู้เรียนทุกช่วงวัย : กรณีศึกษาของต่างประเทศและประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การพัฒนากลไกขับเคลื่อนระบบการผลิตและพัฒนาครู สมรรถนะสูงสำหรับประเทศไทย 4.0 (ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.