การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย จากการจัดประสบการณ์โดยใช้นิทานมัลติมีเดีย ชุด ต้นหอมกับต้นรัก
คำสำคัญ:
การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์, นิทานมัลติมีเดียชุดต้นหอมกับต้นรัก, นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินประสิทธิภาพของนิทานมัลติมีเดีย ‘ต้นหอมกับต้นรัก’ ตามเกณฑ์ 80/80 และศึกษาผลกระทบของสื่อที่มีต่อพัฒนาการทางอารมณ์ของเด็กอนุบาล 3 ผลการวิจัยพบว่า สื่อมีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน และช่วยส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 15 คน โรงเรียนวัดแร่ราษฎร์สุทัศน์ ตำบลทุ่งโพธิ์ อำเภอจุฬาภรณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยใช้วิธีการเลือกสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยใช้แบบแผนการทดลองแบบ One Group, Pretest-Posttest Design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) นิทานมัลติมีเดีย ชุด ต้นหอมกับต้นรัก 2) แผนการจัดประสบการณ์โดยใช้นิทานมัลติมีเดีย ชุด ต้นหอมกับต้นรัก 3) แบบทดสอบวัดการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัย ที่มีค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับ เท่ากับ 0.76 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test Dependent)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย 2560. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิดานันท์ วัฒนาณรงค์. (2542). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุลุยา ตันติผลาชีวะ. (2547). การจัดการเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: เบรน–เบสบุ๊คส์.
กรมสุขภาพจิต. (2545). คู่มือความฉลาดทางอารมณ์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2546). แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์เด็กอายุ 3-5 ปี. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
เกริก ยุ้นพันธ์. (2543). การเล่านิทาน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2540). มัลติมีเดีย-เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มพูน. วารสารราชบัณฑิตสถาน, ฉบับผนวก.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(10), 7-10.
จุฬาพร พลรักษ์. (2562). การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์โดยใช้กิจกรรมสร้างสรรค์. วารสารวิจัยสาขาการศึกษาปฐมวัย, มหาวิทยาลัยนครพนม.
ณัฐธิชา เกสร. (2566). รายงานการวิจัยเรื่อง การพัฒนาทักษะการคิดเชิงบริหาร (EF) และความฉลาดทางอารมณ์ (EQ). คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ปนัดดา ธนเศรษฐกร. (2564). ทักษะสมอง EF ในโครงการพัฒนาวิทยากรกระบวนการ Executive Functions (EF). กรุงเทพมหานคร: บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน).
เผชิญ กิจระการ. (2544). การวิเคราะห์ประสิทธิภาพสื่อและเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา (E1 / E2). การวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7, 44-51.
รสสุคนธ์ คนงาม. (2563). รายงานการวิจัยเรื่อง การสร้างเสริมคุณลักษณะจิตสาธารณะของเด็กปฐมวัยจากการจัดประสบการณ์โดยใช้นิทานมัลติมีเดีย ชุด ต้นอ้อกับกอแก้ว. วารสารวิจัย คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรนาท รักสกุลไทย. (2551). การเปรียบเทียบหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย 3 แบบ. กรุงเทพมหานคร: รักลูก.
สุภาภรณ์ ปิ่นเพ็ชร์. (2560). รายงานการวิจัยเรื่องการเสริมสร้างความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กปฐมวัยโดยใช้หนังสือนิทานภาพ หนูน้อยใจงาม. สาขานวัตกรรมหลักสูตรการจัดการเรียนรู้, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมใจ บุญอุรพีภิญโญ. (2539). นิทานสำหรับคุณหนู. การศึกษา, 20(1), 7-10.
สมศักดิ์ ปริปุรณะ. (2542). นิทานความสำคัญและประโยชน์. สถาบันราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง, 2, 59-62.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). นโยบายและแผนการศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2542). แนวทางการจัดประสบการณ์เด็กเล็ก. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2550). การศึกษาปฐมวัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
Durant. (2007). การสร้างวินัยเชิงบวก ความเข้าใจที่ถูกต้องและวิธีนำไปใช้. โจน อี เดอร์แรนท์. กรุงเทพฯ: คีนมีเดีย (ประเทศไทย).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal of Buddhist Education and Research (Online)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
