การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตตามหลักพุทธจิตวิทยาสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
การพัฒนาคุณภาพชีวิต, หลักพุทธจิตวิทยา, ผู้สูงอายุ, สวัสดิการสังคมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์สภาพปัญหาคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อสร้างการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยาของผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น 3) เพื่อถ่ายทอดการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยาของผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่นจังหวัดขอนแก่น การเก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถาม สอบถามกลุ่มผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในเทศบาลเมืองศิลาจังหวัดขอนแก่น จำนวน 376 ชุด เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีความตรงของเนื้อหาระหว่าง 0.80-1.00 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.980 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้การทดลอง One Group Pretest-Posttest Design โดยใช้สถิติ t-test (dependent Samples) กลุ่มเป้าหมาย/ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้แทนสำนักงานพระพุทธศาสนา ผู้แทนเทศบาลเมืองศิลา และผู้แทนชมรมผู้สูงอายุเทศบาลเมืองศิลา จำนวน 15 คน โดยใช้วิธีเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้บรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า : (1) ระดับพฤติกรรมการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยา พฤติกรรมการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยา โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย 3.31 และพฤติกรรมการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุตามหลักพุทธจิตวิทยา เรื่อง โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง มีค่าเฉลี่ย 3.27 (2) ระดับความคิดเห็นการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาล โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.26 การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านรายได้ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.14 การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านที่พักอาศัย โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.14 การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านนันทนาการ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.22 การพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านความมั่นคงทางสังคม ครอบครัว ผู้ดูแล และการคุ้มครอง โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.11 และการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ด้านความมั่นคงทางสังคม ครอบครัว ผู้ดูแล และการคุ้มครอง โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.13 (3) การทดสอบภาพรวมของการพัฒนาและยกระดับคุณภาพชีวิตสำหรับผู้สูงอายุในการดูแลด้านสวัสดิการสังคมในระดับท้องถิ่น ก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) จากการการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ผู้สูงอายุในพื้นที่ พบว่า ปัญหาและความต้องการที่ชัดเจน โดยเฉพาะในเรื่องการเพิ่มกิจกรรมนันทนาการ เช่น การร้องเพลง ฟังเพลง ฟังนิทานธรรมะ และการออกกำลังกายที่เหมาะสม นอกจากนี้ ความคิดเห็นเหล่านี้ยังสะท้อนถึงความต้องการการมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุในกิจกรรมที่หลากหลายและให้ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสังคม เช่น การดูแลทางด้านจิตใจและการจัดสรรสถานที่ที่เหมาะสมในการพบปะสังสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กรวรรณ ยอดไม้. (2562). โครงการประสิทธิผลโปรแกรมเครือข่ายครอบครัวต่อการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของผู้ดูแลผู้สูงอายุ จังหวัดขอนแก่น [รายงานวิจัย]. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
กรุงเทพมหานคร. (2564). จังหวัดขอนแก่นพัฒนาระบบ Smart Healthy สำหรับผู้สูงอายุและมอบสายรัดข้อมืออัจฉริยะเชื่อมโยงข้อมูลสุขภาพส่งตรงถึงแพทย์ใ. สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์. สืบค้นจาก https://thainews.prd.go.th/th/news/detail/TCATG190925162209150
ทวนชัย จันทรวงศ์ และคณะ. (2563). โครงการศึกษารูปแบบการบริหารจัดการชมรมผู้สูงอายุตำบลศีรษะจระเข้น้อย เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ โดยการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน ตำบลศีรษะจระเข้น้อย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ [รายงานวิจัย]. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ภัทรธิรา ผลงาม. (2561). การส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดเลย. วารสารประชากรศาสตร์, 34(2), 73.
ศรัล ขุนวิทยา และคณะ. (2562). การศึกษาสภาวการณ์และปัจจัยที่มีผลต่อสุขภาวะกายจิตสังคม และความสามารถการคิดเชิงบริหารของสมองในผู้สูงอายุ: ชมรมผู้สูงอายุแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี [รายงานวิจัย]. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สิทธิพร สุนทร และคณะ. (2561). รูปแบบความสุขของผู้สูงวัยในจังหวัดมหาสารคาม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].
อรนิษฐ์ แสงทองสุข. (2563). การศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในประเทศไทย: กรณีศึกษาเขตกรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และนนทบุรี [รายงานการวิจัย]. สาขาวิชาการบริหารและการจัดการสมัยใหม่, คณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Journal of Buddhist Education and Research (Online)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

