การพัฒนาแบบฝึกทักษะการตีขิมขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

ผู้แต่ง

  • นันทินี นักดนตรี กลุ่มวิชาคณิตศาสตร์และดนตรี, โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนา, แบบฝึกหัด, ขิม, ดนตรีไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างแบบฝึกทักษะการตีขิมขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567  กลุ่มประชากรได้มาจากการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 25 คน ใช้เวลาในการทดลอง 10 ชั่วโมง  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่า t-test (Dependent Sample) ผลการวิจัยพบว่า แบบฝึกหัดการตีขิม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2 มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 82.00/82.15 ซึ่งสูงกว่า เกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่กำหนดไว้และมีผลสมฤทธิ์ด้านการเรียนหลังเรียนด้วยแบบฝึกหัดการตีขิม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.

จรัญ กาญจนประดิษฐ์. (2554). การศึกษาพัฒนาการทักษะการเป่าขลุ่ยเพียงออโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ (Davies’ instruction model for psychomotor domain) และสอดแทรกคุณธรรมด้านความเพียรของนักศึกษาที่เรียนรายวิชา 864 382 ทักษะดนตรีไทย 2. Journal of Fine and Applied Arts Khon Kaen University, 3(2), 93–117.

ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2547). ประวัติดนตรีไทยศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2560). วิธีวิทยาการสอนดนตรี. พรรณีพริ้นติ้งเซ็นเตอร์.

ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 12). ด่านสุทธาการพิมพ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. สุวีริยาสาส์น.

บุญธรรม ตราโมท. (2481). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย. กองทุนสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.

ลดา ชินสาโรจน์, & อนรรฆ จรัณยานนท์. (2563). การพัฒนาชุดการสอนขิมสำหรับใช้ในการเรียนการสอนตามระบบการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(2), 68–82.

วนิดา พรหมบุตร, เอกพล ช่วยวงศ์ญาติ, & ภัสสรา อินทรกำแหง. (2554). การศึกษาผลการเรียนรู้ทักษะการตีขิมโดยใช้สีและแผนผังเพื่อกระตุ้นทักษะการจำสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 36(3), 103–118.

วนิดา พรหมบุตร. (2563). การพัฒนาแบบฝึกหัดการตีขิมขั้นพื้นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารดนตรีและการแสดง, 6(2), 45–59.

ศศิรัตน์ บรรยายกิจ. (2562). การพัฒนาชุดแบบฝึกทักษะขิมเพื่อเสริมสร้างทักษะการเดี่ยวขิมเพลงสารถี อัตราจังหวะสามชั้น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(3), 437–453.

สุขุม เทียนสุข. (2546). ดนตรีไทย...การสอนที่ไม่ควรลืม. https://www.nectec.or.th/schoolnet/library/create-web/10000/arts/10000-8903.html

Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning (4th ed.). Holt, Rinehart & Winston.

Hill, M., & Susan, S. (2002). The effects of targeted mathematics/science curriculum and instruction on mathematics achievement and student attitudes in grade six. Dissertation Abstracts International, 63(6), 2168–A.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-04

รูปแบบการอ้างอิง

นักดนตรี น. (2026). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการตีขิมขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 501–513. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/286800