การวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง ลำดับและอนุกรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนในสหวิทยาเขตนนทบุรี 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี

นพเดช อยู่ศรีนวล; วรนุช  แหยมแสง; สุริยัน  เขตบรรจง

ผู้แต่ง

นพเดช อยู่ศรีนวล มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
วรนุช แหยมแสง มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
สุริยัน เขตบรรจง มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การวินิจฉัยข้อบกพร่อง; ลำดับและอนุกรม; แบบทดสอบวินิจฉัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนคณิตศาสตร์เรื่องลำดับและอนุกรม ทางด้านการใช้ทฤษฎี กฎ สูตร และบทนิยาม ด้านการดำเนินการ และด้านการตีความจากโจทย์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนในสหวิทยาเขตนนทบุรี 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี ประชากรที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียน ในสหวิทยาเขตนนทบุรี 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี ปีการศึกษา 2567 กลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่ม ตามสัดส่วน (เทียบบัญญัติไตรยางศ์) โดยใช้นักเรียนแต่ละโรงเรียนเป็นหน่วยสุ่มเพื่อหากลุ่มตัวอย่าง ได้จำนวนนักเรียน 327 คน จากประชากรทั้งหมด 2,110 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องทาง การเรียนคณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เรื่อง ลำดับและอนุกรม เป็นแบบทดสอบประเภทแบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จากการหาคุณภาพของเครื่องมือ ได้แก่ แบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนคณิตศาสตร์ ซึ่งเป็นข้อสอบคู่ขนานจำนวน 20 คู่คำถาม รวม 40 ข้อ พบว่า ข้อสอบที่คู่ขนานทุกคู่มีการกระจายคำตอบที่สอดคล้องกัน ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน และค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับจำนวน 40 ข้อ เท่ากับ 0.940 และการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปทางสถิติในการคำนวณค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ การหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ด้านการใช้ทฤษฎี กฎ สูตร และบทนิยาม พบว่านักเรียนมีข้อบกพร่องในส่วน ของการไม่เข้าใจทฤษฎี กฎ สูตร และบทนิยาม มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 67.60 2) ด้านการดำเนินการ พบว่านักเรียนมีข้อบกพร่องในส่วนของการขาดความเข้าใจเกี่ยวกับการคิดคำนวณ รวมถึงการดำเนินการทางคณิตศาสตร์ มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 65.70 และ 3) ด้านการตีความจากโจทย์ พบว่านักเรียนมีข้อบกพร่องในส่วนของการแปลความหมายจากข้อความภาษาเขียนไปเป็นในรูปของอนุกรม มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 70.30

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

จารุวัตร นาควิมล. (2560). การศึกษามโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนและข้อผิดพลาดทางคณิตศาสตร์ เรื่องลำดับและอนุกรมอนันต์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนท่ายางวิทยา อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาผู้เรียน (พิมพ์ครั้งที่ 3). สุวีริยาสาส์น.

พาฝัน แซ่ตั้ง. (2565). การวินิจฉัยมโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนทางคณิตศาสตร์ เรื่องลำดับและอนุกรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนธัญบุรี [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

เพ็ญผกา เจือบุญ. (2565). การวินิจฉัยมโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนในวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องเลขยกกำลังของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฝ่ายมัธยม) [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

ฟ่งอย่าเน่ง เจียเจอเหล่า. (2559). การวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับปริพันธ์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่].

วพรประภัทร เจริญการ. (2559). การวินิจฉัยมโนทัศน์ที่คลาดเคลื่อนในวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องเลขยกกำลังของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนนทบุรี. (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2566 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขั้นพื้นฐาน โรงเรียนในจังหวัดนนทบุรี. สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2567, จาก https://anyflip.com

อนุสรา โพธิหิรัญ. (2562). การวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องความสัมพันธ์และฟังก์ชันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].

Aydin-Guc, F., & Aygun, D. (2021). Errors and misconceptions of eighth-grade students regarding operations with algebraic expressions. International Online Journal of Education and Teaching, 8(2), 1106–1126.

Blando, J., Smith, P., & Johnson, R. (1989). Analyzing and modeling arithmetic errors. Journal for Research in Mathematics Education.

Bowman, D. G. (1976). A basic mathematics diagnostic instrument (Doctoral dissertation, Virginia Polytechnic Institute and State University). Dissertation Abstracts International, 36(11), 7206-A.

Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press.

Chai, E. E., & Ang, C. A. (1987). Identifying the reasons underlying pupils’ particular errors in simple algebraic expressions and equations. McGraw-Hill.

Movshovitz-Hadar, N., Zaslavsky, O., & Inbar, D. (1987). An empirical classification model for errors in high school mathematics. Journal for Research in Mathematics Education, 18, 3–15.

Truran, K. M. (1987). Error analysis as a remedial teaching technique. In Proceedings of the Fourth Southeast Asian Conference on Mathematical Education.