การจัดการเรียนรู้แบบกระบวนการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) โดยใช้เทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ในรายวิชาคุณธรรมจริยธรรม จรรยาบรรณสำหรับครูและกฎหมายทางการศึกษา ของนักศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินประสิทธิผลของแผนการจัดการเรียนรู้แบบกระบวนการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้เทคนิคเพื่อนคู่คิด ในรายวิชาคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณสำหรับครูและกฎหมายทางการศึกษา โดยมุ่งประเมินประสิทธิภาพของแผนตามเกณฑ์ 80/80, ศึกษาดัชนีประสิทธิผล, และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ นักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยดำเนินการวิจัยในรูปแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังเรียน (One-Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ 4 แผน และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ (t-test for dependent samples) ผลการวิจัยสรุปได้ว่า แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพของกระบวนการและผลลัพธ์ (E1/E2) ที่ 89.00/96.08 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน อีกทั้งดัชนีประสิทธิผลมีค่าเท่ากับ 0.6357 สะท้อนให้เห็นว่าผู้เรียนมีความก้าวหน้าทางการเรียนเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 63.57 และสูงกว่าเกณฑ์ที่ยอมรับได้ (0.50) และที่สำคัญ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาภายหลังการจัดการเรียนรู้ (x̅ = 38.43 , S.D = 1.162) สูงกว่าก่อนเรียน (x̅ = 32.73 , S.D = 3.065) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งยืนยันถึงประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่นำมาใช้
เอกสารอ้างอิง
เทพบุตร หาญมนตรี. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคเพื่อนคู่คิดเพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง ดอกเบี้ยและมูลค่าของเงินของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
บุศรา สวนสำราญ. (2555). การพัฒนาผลการเรียนรู้และทักษะการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่จัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWLH Plus ร่วมกับกิจกรรมการเรียนแบบคู่คิด. Veridian E-Journal, Silpakorn University Graduate School, 5(2), 337–351.
ประเวศ วะสี. (2541). ยุทธศาสตร์ชาติเพื่อความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม. หมอชาวบ้าน.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2553). เอกสารประกอบการสอนวิชาวิจัยการศึกษาเบื้องต้น. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมนึก ภัททิยธนี. (2551). การวัดผลการศึกษา. ประสานการพิมพ์.
สมเกียรติ อินทสิงห์. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยบูรณาการแนวคิดการเรียนรู้โดยปรากฏการณ์เป็นฐานและกระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องหลักสูตร ความสามารถในการคิดเชิงนวัตกรรม และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. ASEAN Journal of Education, 5(2), 21–32.
อภิรดี พุดเผือก. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือและเพื่อนคู่คิดที่มีการแข่งขันภายใต้สภาพแวดล้อมของการเรียนรู้ผสมผสานระหว่างวิธีการเรียนรู้ออนไลน์และออฟไลน์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้และเทคโนโลยี). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
Anuthida, K. (2021). Flipped classroom learning management via Facebook and thinking tools for analytical thinking enhancement of Mathayom 2 students at Wat Thaichumpol Municipality School. Journal of Faculty of Education Pibulsongkram Rajabhat University, 8(1), 23–36.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom (ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1). The George Washington University.
Chaiyabang, W. (2019). Nokkala School (19th ed.). Lamplaimat Pattana Printing.
De Bono, E. (2016). Six thinking hats: The multi-million bestselling guide to running better meetings and making faster decisions. Penguin Life.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Journal of Buddhist Education and Research (JBER)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

