การพัฒนารูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ

ผู้แต่ง

  • เอกลักษณ์ เทพวิจิตร คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย
  • พระมหาเกรียงศักดิ์ วิถีชัย คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย
  • พระวชิรวิชญ์ ภัทรเกียรตินันท์ คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย
  • วีระพงษ์ แพงคำฮัก คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย
  • พระมหาภราดร สุวรรณรัตน์ คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การพัฒนารูปแบบ, การเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม, ชาวต่างชาติกับภาษาไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) การศึกษาสภาพการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ 2) การสร้างรูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ 3) การศึกษาผลการพัฒนารูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ และ 4) การนำเสนอรูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ เป็นรูปแบบการวิจัยและพัฒนา ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปริมาณโดยเก็บรวบรวมข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่าง 217 คน/รูป การวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 15 คน และการประชุมกลุ่มเฉพาะ จำนวน 10 คน และการวิจัยเชิงปฏิบัติการ กับผู้ร่วมกิจกรรม 30 คน สำหรับอธิบายกิจกรรมก่อนและหลัง ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการใช้ภาษาไทยของผู้ตอบแบบสอบถาม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ย 3.90 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.618 2) การสร้างรูปแบบการเรียนภาษาไทยมีการเตรียมการ 3 อย่าง คือ 1) เน้นการมุ่งพัฒนาความสามารถในการสื่อสารภาษาไทย 2) การสร้างรูปแบบที่ยืดหยุ่น 3) เน้นส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุก 3) ผู้เข้าร่วมกิจกรรม 30 คน โดยภาพรวมจากการทดสอบผู้เข้าร่วมกิจกรรมการพัฒนารูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ ทั้งก่อนและหลังวัดผลมีความแตกต่างกัน และ 4) การเรียนรู้มีลักษณะเป็นระบบเปิด ผู้เรียนมีความหลากหลายด้านสัญชาติ พื้นฐานภาษา และเป้าหมายการเรียน

เอกสารอ้างอิง

กรมวิชาการ. (2545). หลักภาษาไทย. โรงพิมพ์คุรุสภา.

กรุงเทพธุรกิจ. (2568, 22 มีนาคม). จุฬาฯ เสริม Soft Power ด้วยภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ. https://www.bangkokbiznews.com/health/education/1121117

กัญญ์วราพัชญ์ หอมชื่น, วีระกาญจน์ กนกกมเลศ, และเมธาพันธ์ โพธิธีรโรจน์. (2565). ศึกษากลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศของนิสิตชาวต่างชาติที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ส่วนกลาง. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สํานักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 7(1), 233-234.

คณาพร คมสัน. (2540). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จุลณีย์ บุญมี และ วาสินี มีเครือเอี่ยม. (2566). การสํารวจความต้องการด้านเนื้อหาการสนทนาภาษาไทยของนักเรียนที่เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วารสารอักษราพิบูล, 4(2), 71.

ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 13. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นฤมล วงศ์สุวรรณ. (2561). การสอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง: ทฤษฎีและแนวปฏิบัติ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภคมน รัตนากรานต์ และเกษทิพย์ ศิริชัยศิลป์. (2564). การพัฒนาหลักสูตรการพูดสื่อสารภาษาไทยโดยใช้กิจกรรมเป็นฐานสำหรับนักเรียนชาวต่างชาติระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 8(1), 132.

รุ่งฤดี แผลงศร. (2561). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง. (2562). การพัฒนาแบบเรียนสนทนาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในสถานการณ์จริงสำหรับชาวต่างชาติ. วารสารมังรายสาร, 7(1), 43.

สมพงศ์ วิทยศักดิ์พันธุ์. (2548). เอกสารประกอบการอบรมการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. สาขาวิชาภาษาไทย ภาควิชาภาษาไทย คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิระ สมนาม และคณะ. (2551). ลักษณะการเรียนรู้และกลวิธีการเรียนรู้ของนักศึกษาชาวจีนที่เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ณ สถาบันอุดมศึกษา เขตภาคเหนือตอนบน. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น.

โสภิตา สว่างเลิศกุล. (2568). ดิจิทัล สกิล เตรียมพร้อมสู่ไทยแลนด์โฉมใหม่. https://www.posttoday.com

อภิรดี ไชยกาล, วรวรรณ เหมชะญาติ, และสร้อยสน สกลรักษ์. (2561). การสอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สองสำหรับเด็กชาติพันธุ์เขมรถิ่นไทย. Journal of Mekong Societies, 14(1), 110.

อันธิกา ปริญญานิลกุล และคณะ. (2563). ทักษะดิจิทัลที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานของผู้ประกอบวิชาชีพในธุรกิจโรงแรมไทย: กรณีศึกษาโรงแรมในเครือดุสิตอินเตอร์เนชั่นแนลในเขตกรุงเทพมหานคร. รายงานการวิจัย. คณะอุตสาหกรรมบริการ วิทยาลัยดุสิตธานี.

อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2546). หลักการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. โอเดียนสโตร์.

อาภาพร กลิ่นเทศ. (2565). มู้กส์บทเรียนออนไลน์: การให้ที่ไม่มีสิ้นสุด. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 438-452

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-19

รูปแบบการอ้างอิง

เทพวิจิตร เ. ., วิถีชัย พ. ., ภัทรเกียรตินันท์ พ. ., แพงคำฮัก ว., & สุวรรณรัตน์ พ. . (2026). การพัฒนารูปแบบการเรียนภาษาไทยบนแพลตฟอร์ม “MOOC” สำหรับชาวต่างชาติ. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 885–898. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/293836

ฉบับ

ประเภทบทความ

สารบัญ