รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • สุรภา ดุลยพัฒน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ระวิง เรืองสังข์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย
  • อินถา ศิริวรรณ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัด กรุงเทพมหานคร และ4) เพื่อประเมินรูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง ผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 346 คน และทดลองใช้รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล จำนวน 30 คน ณ โรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 1 แห่ง ในสังกัดกรุงเทพมหานคร ในช่วงเดือนมิถุนายน – กรกฎาคม 2568 การวิจัยเชิงคุณภาพสัมภาษณ์ กลุ่มเป้าหมายจำนวน 9 รูป/คน และการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญ จำนวน 9 รูป/คน เครื่องมือในการวิจัย คือแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และคู่มือการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเขียนวิเคราะห์แบบสรุปความแบบเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาความต้องการจำเป็นของการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงลำดับความต้องการจำเป็นจากมากไปน้อยได้ ดังนี้ ด้านหลักความคุ้มค่า ด้านนิติธรรม ด้านหลักการมีส่วนร่วม ด้านหลักความรับผิดชอบ ด้านหลักความโปร่งใส  และด้านหลักคุณธรรม 2) ผลการพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร พบว่า องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ ระบบและกลไก รวมถึงโครงการส่งเสริมการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล วิธีการดำเนินงาน  แนวทางการประเมินผลเงื่อนไขความสำเร็จ และกระบวนการบริหารสถานศึกษาแบบบูรณาการหลักธรรมาภิบาล

เอกสารอ้างอิง

พระสกล ฐานธมฺโม (อินทร์คล้าย). (2556). การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหาร

สถานศึกษาในจังหวัดนครสวรรค์. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย.

พระอุทิศ สมมาภาณี (แท่งทอง). (2564). หลักธรรมาภิบาลกับการบริหารการศึกษา. นครสวรรค์: วิทยาลัย

สงฆ์นครสวรรค์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. (2567). ระบบสารสนเทศ Big Data ข้อมูลจำนวนบุคลากร. เรียกใช้เมื่อ 9 กรกฎาคม 2567. https://webportal.bangkok.go.th/

วรวิทย์ มีเดช. (2562). การศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้ต่อผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน. วารสารวิชาการศึกษา.

สมชาย เหล็กเพชร. (2561). วิเคราะห์งานของพระสงฆ์ในฐานะที่เป็นผู้นำพัฒนาชุมชน. บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๐-๒๕๗๙. กรุงเทพฯ: พริก

หวานกราฟฟิค.

Best, J. W. (1977). Research in education. (3rd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Cronbach, L. J. (1971). Essentials of psychological testing. (4th ed.). New York: Harper & Row.

Keeves. (1988). Educational research methodology, and measurement: An international

handbook. Oxford, England: Pergamon Press

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein, Reading in attitude theory and measurement. New York: Wiley & Sons.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-21

รูปแบบการอ้างอิง

ดุลยพัฒน์ ส., เรืองสังข์ ร., & ศิริวรรณ อ. (2026). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขนาดเล็กตามหลักธรรมาภิบาล สังกัดกรุงเทพมหานคร. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(3), 909–920. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/295633