การพัฒนาทักษะการอ่านเชิงวิเคราะห์ ด้วยเทคนิค KWL Plus ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

ผู้แต่ง

  • นันทวัฒน์ สกุลภัทระทรัพย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
  • พชรกฤต ศรีบุญเรือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
  • พระครูคัมภีร์ธรรมานุวัตร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น

คำสำคัญ:

การอ่านเชิงวิเคราะห์; เทคนิค KWL Plus; ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน; ความพึงพอใจของนักเรียน; การจัดการเรียนรู้

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 7 แผนที่พัฒนาขึ้นได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่ามีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยระหว่าง 4.52–5.00 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานระหว่าง 0.00–0.38 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWL Plus โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.12) แสดงให้เห็นว่าแผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์และสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). แนวทางการพัฒนาและประเมินการอ่าน คิดวิเคราะห์ และเขียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.

จิรวัฒน์ เพชรรัตน์, & อัมพร ทองใบ. (2555). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. โอเดียนสโตร์.

บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2556). ทฤษฎีและการพัฒนาหลักสูตร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2548). เทคนิคและยุทธวิธีพัฒนาการคิด การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สนิท ตีเมืองซ้าย. (2552). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สมุทร ชำนาญ. (2556). พฤติกรรมองค์การและการจูงใจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). สำนักนายกรัฐมนตรี.

อภิชัย เหล่าพิเดช, & อรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2556). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิค KWL Plus. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

อาภรณ์พรรณ พงษ์สวัสดิ์. (2550). การอ่านจับใจความสำคัญ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

เบ็ญจวรรณ อินทรชิต. (2558). การใช้ชุดกิจกรรมโดยเทคนิค KWL-Plus เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

ชูศรี บำรุง. (2551). พฤติกรรมองค์การ. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

งานวัดผลและประเมินผล โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. (2565). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2565. โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วิสุทธิ์ ตรีเงิน. (ม.ป.ป.). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการคิดขั้นพื้นฐานด้วยเทคนิค KWL. เอกสารงานวิจัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-29

รูปแบบการอ้างอิง

สกุลภัทระทรัพย์ น., ศรีบุญเรือง พ., & พระครูคัมภีร์ธรรมานุวัตร. (2026). การพัฒนาทักษะการอ่านเชิงวิเคราะห์ ด้วยเทคนิค KWL Plus ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(S1), 49–65. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/296460