การพัฒนาทักษะการอ่านเชิงวิเคราะห์ ด้วยเทคนิค KWL Plus ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คำสำคัญ:
การอ่านเชิงวิเคราะห์; เทคนิค KWL Plus; ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน; ความพึงพอใจของนักเรียน; การจัดการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการอ่านเชิงวิเคราะห์ด้วยเทคนิค KWL Plus แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 7 แผนที่พัฒนาขึ้นได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่ามีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยระหว่าง 4.52–5.00 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานระหว่าง 0.00–0.38 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค KWL Plus โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.12) แสดงให้เห็นว่าแผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมความสามารถด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์และสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). แนวทางการพัฒนาและประเมินการอ่าน คิดวิเคราะห์ และเขียน ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
จิรวัฒน์ เพชรรัตน์, & อัมพร ทองใบ. (2555). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. โอเดียนสโตร์.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2556). ทฤษฎีและการพัฒนาหลักสูตร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2548). เทคนิคและยุทธวิธีพัฒนาการคิด การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สนิท ตีเมืองซ้าย. (2552). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมุทร ชำนาญ. (2556). พฤติกรรมองค์การและการจูงใจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564). สำนักนายกรัฐมนตรี.
อภิชัย เหล่าพิเดช, & อรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2556). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิค KWL Plus. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อาภรณ์พรรณ พงษ์สวัสดิ์. (2550). การอ่านจับใจความสำคัญ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
เบ็ญจวรรณ อินทรชิต. (2558). การใช้ชุดกิจกรรมโดยเทคนิค KWL-Plus เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการเขียนสรุปความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
ชูศรี บำรุง. (2551). พฤติกรรมองค์การ. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
งานวัดผลและประเมินผล โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. (2565). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2565. โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
วิสุทธิ์ ตรีเงิน. (ม.ป.ป.). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการคิดขั้นพื้นฐานด้วยเทคนิค KWL. เอกสารงานวิจัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Authors

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

