การพัฒนาโครงสร้างความสัมพันธ์ของเมืองอัจฉริยะเพื่อความเป็นเมืองที่ยั่งยืนของเทศบาลนครขอนแก่น

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง “การพัฒนาโครงสร้างความสัมพันธ์ของเมืองอัจฉริยะเพื่อความเป็นเมืองที่ยั่งยืนของเทศบาลนครขอนแก่น” มีวัตถุประสงค์ การศึกษาศักยภาพพื้นฐานในการเป็นเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครขอนแก่น ศึกษากลไก นโยบายการมีส่วนร่วมในการเป็นเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครขอนแก่น และเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาเมืองอัจฉริยะในแต่ละมิติของเทศบาลนครขอนแก่น ระเบียบวิธีวิจัย ได้แก่ การวิจัยแบบผสมผสาน คือ การวิจัยเชิงเอกสาร และ การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ กลุ่มบุคคลที่มีบทบาทสำคัญและเกี่ยวข้องกับแผนพัฒนาขอนแก่น Smart City ทั้งในเชิงของนโยบายและการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ ผลการศึกษาวิจัย พบว่า การวิเคราะห์ศักยภาพพื้นฐานในการเป็นเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครขอนแก่น พบว่า ๑) เป็นศูนย์กลางการค้าการลงทุน ๒) มีการจัดงานกิจกรรมที่ได้รับการยอมรับและมีชื่อเสียงติด ๑ ใน ๓ ของประเทศไทยที่เป็นตัวกระตุ้นเศรษฐกิจเมือง ๓) มีสถาบันการศึกษาของรัฐและเอกชนระดับแนวหน้า ๔) เป็นศูนย์รวมบริการทางการแพทย์และสาธารณสุข ๕) มีสถานกงสุลที่เป็นเมืองแห่งมิตรไมตรีที่ดีต่อกัน ๔ แห่ง ๖) เป็นศูนย์กลางการประชุม/สัมมนา/ฝึกอบรม มีความพร้อมในการรองรับการจัดประชุมสัมมนาในระดับนานาชาติ กลไกนโยบาย กลไกการมีส่วนร่วมในการเป็นเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครขอนแก่น พบว่า กลไกนโยบาย กลไกการมีส่วนร่วมในการเป็นเมืองอัจฉริยะของเทศบาลนครขอนแก่น นำไปสู่การพัฒนารูปแบบการใช้พื้นที่และกิจกรรมด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมจากประชาชนกลุ่มต่าง ๆ ในพื้นที่ผ่านกลไกการขับเคลื่อน ๒ ด้าน ประกอบด้วย ๑) การสร้างกลไกการสร้างความร่วมมือกับภาคีเครือข่าย ๒) กลไกการขับเคลื่อนเชิงกระบวนการมีการสร้างแนวร่วมการดำเนินการวิจัย แนวทางการพัฒนาเมืองอัจฉริยะในแต่ละมิติของเทศบาลนครขอนแก่น พบว่า แบ่งออกเป็น ๗ ด้าน ได้แก่ ๑) ด้าน Smart People ๒) Smart Living ๓) ด้าน Smart Education ๔) Smart Economy ๕) Smart Environment ๖) Smart Mobility และ ๗) Smart Governance